Μίληστε μας για τα highlights της διαδρομής σας, ποια είναι τα σημαντικά βήματα που σας έφεραν εδώ που βρίσκεστε σήμερα
Η σχέση μου με τη ζωγραφική ξεκίνησε πολύ νωρίς. Βρέθηκα σε εργαστήριο τέχνης όταν ήμουν τεσσάρων ετών και, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ήξερα ότι αυτό ήθελα να κάνω. Δεν θυμάμαι να πήρα ποτέ συνειδητά την απόφαση να γίνω καλλιτέχνις. Η ζωγραφική ήταν εξαρχής μέρος της ζωής μου και μεγάλωσε μαζί μου.
Οι σπουδές μου στην Ιταλία άλλαξαν ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο έβλεπα και δούλευα. Ακολούθησαν περισσότερες από δώδεκα ομαδικές και έξι ατομικές εκθέσεις. Η συνεργασία μου με τη Roma Gallery έφερε τη δουλειά μου σε μια διαφορετική φάση. Άρχισα να δουλεύω με κατασκευές και σε μεγαλύτερη κλίμακα. Αυτό με οδήγησε πέρα από τα όρια της ζωγραφικής και με έκανε να σκέφτομαι περισσότερο πώς ένα έργο στέκεται και λειτουργεί μέσα στον χώρο.
Αν κάτι θεωρώ ότι με έφερε μέχρι εδώ, είναι το πάθος μου για τη ζωγραφική και η ανάγκη μου να εξελίσσομαι. Κοιτάζοντας πίσω, βλέπω μια φυσική συνέχεια από το πρώτο εργαστήριο μέχρι σήμερα.
Η δημιουργία είναι βασικός άξονας στη ζωή σας. Πως ανακαλύψατε μια δημιουργική προοπτική με τη ζωγραφική, πως γεννήθηκε η πρώτη ιδέα και τι άλλο υπάρχει στις αναζητήσεις σας
Η ζωγραφική ήταν πάντα για μένα ένας τρόπος να παρατηρώ και να επεξεργάζομαι όσα βλέπω. Η πρώτη ιδέα γεννήθηκε παρατηρώντας την κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική και ιδιαίτερα τους τρούλους. Με ενδιέφερε ο τρόπος με τον οποίο οι καθαρές γραμμές και οι καμπύλες τους άλλαζαν υπό το φως του Αιγαίου. Πέρα από τη ζωγραφική, το τοπίο, η αρχιτεκτονική και η μουσική επηρεάζουν επίσης τον τρόπο με τον οποίο σκέφτομαι.
Έχετε μια ιδιαίτερα μινιμαλιστική αισθητική που καταφέρνει όμως και μαγνητίζει. Πως εμπνέεστε και τι απεικονίζουν οι δημιουργίες σας
Ο μινιμαλισμός είναι για μένα περισσότερο τρόπος σκέψης παρά αισθητική επιλογή. Όσο πιο λιτά είναι τα πράγματα, τόσο περισσότερο χώρο αφήνουν στη φαντασία.
Οι Κυκλάδες, η αρχιτεκτονική τους και το φως είναι σταθερές πηγές έμπνευσης. Δεν με ενδιαφέρει η πιστή αναπαράσταση, αλλά η διύλιση, η αφαίρεση και η ανασύνθεση των ουσιωδών στοιχείων σε μια προσωπική, γεωμετρική γραφή. Θέλω τα έργα μου να μεταφέρουν κάτι από τον χαρακτήρα του τόπου που γεννήθηκαν, όπου και αν βρίσκονται.
Μιλήστε μας για την ιδέα της απεικόνισης του Φεστιβάλ Χάλκης. Πως έγινε η επιλογή των χρωμάτων και των σχημάτων και ποια είναι η ιστορία πίσω από την εικόνα
Η «Οἴμη» δημιουργήθηκε ειδικά για το Μουσικό Φεστιβάλ Χάλκης 2026. Η λέξη προέρχεται από την αρχαία ελληνική και συνδέεται με το άσμα, τη μελωδία και την ποιητική αφήγηση.
Ήθελα η εικόνα να ενώνει τη μουσική με τον τόπο χωρίς να απεικονίζει αναπαραστατικά τη Χάλκη. Τα χρώματα και οι φόρμες προέκυψαν από το φως, τη θάλασσα και την αρχιτεκτονική του νησιού. Η γεωμετρία μού επέτρεψε να αφαιρέσω ό,τι ήταν περιττό και να κρατήσω την αίσθησή του ως μια ανάμνηση μουσικής στο φως του αποκαλόκαιρου.
Tι είναι αυτό που περισσότερο αγαπάτε να κάνετε; Πόσο σας ιντριγκάρει ένα νέο concept
Αγαπώ τη στιγμή που μια ιδέα αρχίζει να παίρνει μορφή και, στην πορεία, αλλάζει ή με οδηγεί κάπου που δεν είχα φανταστεί. Αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι η ίδια η δημιουργική διαδικασία και η πρόκληση να δοκιμάζω νέες φόρμες και υλικά.
Tι είδους ιστορίες διηγούνται τα έργα σας;
Δεν θα έλεγα ότι τα έργα μου διηγούνται συγκεκριμένες ιστορίες. Προτιμώ να μην υπαγορεύω πώς πρέπει να τα δει κανείς. Ο καθένας μπορεί να τα προσεγγίσει με τον δικό του τρόπο.
Ποια θεωρείτε πως είναι τα πιο σημαντικά βασικά σημεία στην τέχνη σας ώστε να στεφθεί το αποτέλεσμα με επιτυχία και ποιες είναι οι αδιαπραγμάτευτες αξίες σας
Όλα ξεκινούν από μια σαφή ιδέα. Έπειτα έρχονται η ισορροπία, η γεωμετρία, το χρώμα και η ποιότητα της εκτέλεσης. Αδιαπραγμάτευτες για μένα είναι η αυθεντικότητα και η σχέση κάθε έργου με τον τόπο και τον χρόνο δημιουργίας του. Δεν θέλω να δημιουργώ επειδή κάτι αποτελεί τάση, αλλά επειδή με εκφράζει πραγματικά. Στο τελικό έργο δεν θέλω τίποτα να μοιάζει τυχαίο ή περιττό.
Έχοντας ήδη κάποια χρόνια στο ενεργητικό σας με ποιον τρόπο θεωρείτε ότι η αισθητική σας εξελίσσεται
Η αισθητική μου εξελίσσεται κυρίως μέσα από την αφαίρεση. Όσο περνά ο χρόνος, αισθάνομαι ότι χρειάζομαι λιγότερα στοιχεία για να πω αυτό που θέλω. Η προσωπική μου γλώσσα γίνεται πιο καθαρή και οι επιλογές μου ως προς τη φόρμα, το φως και το χρώμα πιο συνειδητές.
Ποια είναι τα σημαντικότερα επιτεύγματα που νοιώθετε ότι έχετε δημιουργήσει, οι μεγάλες σας στιγμές
Κοιτάζοντας πίσω, ξεχωρίζω τις έξι ατομικές εκθέσεις που έχω πραγματοποιήσει. Ιδιαίτερη θέση ανάμεσά τους έχει η πιο πρόσφατη, στη Roma Gallery, σε επιμέλεια του Χριστόφορου Μαρίνου. Οι εκθέσεις αυτές έχουν σημασία επειδή καταγράφουν την εξέλιξη της δουλειάς μου, τη μετάβαση από τη ζωγραφική στις κατασκευές, το πέρασμα σε μεγαλύτερη κλίμακα και τη σταδιακά πιο συνειδητή σχέση μου με τον χώρο. Εξίσου σημαντικό είναι ότι το έργο μου φτάνει πλέον σε ανθρώπους που δεν το γνώριζαν προηγουμένως. Αν έπρεπε να μιλήσω για ένα ουσιαστικό επίτευγμα, θα ήταν ότι κατάφερα να δοκιμάσω νέες κατευθύνσεις χωρίς να χάσω τον τρόπο με τον οποίο βλέπω και σκέφτομαι.
Τι άλλο υπάρχει στα άμεσα σχέδιά σας
Το προσεχές διάστημα περιλαμβάνει μια σειρά από σημαντικές παρουσιάσεις της δουλειάς μου με πρώτη το Μουσικό Φεστιβάλ Χάλκης, από τις 8 έως τις 12 Σεπτεμβρίου, για το οποίο δημιούργησα την «Οἴμη». Τον Νοέμβριο θα ακολουθήσει η παρουσίαση έργων μου στην Art Athina. Κεντρική θέση στα σχέδιά μου έχει, ωστόσο, η νέα ατομική μου έκθεση στη Roma Gallery, την οποία προετοιμάζω εδώ και περίπου έναν χρόνο μαζί με την ιστορικό τέχνης Άλια Τσαγκάρη και η οποία θα παρουσιαστεί την άνοιξη του 2027. Τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς θα συμμετάσχω επίσης με τη Roma Gallery στη φουάρ της Βασιλείας.
Η φιλοσοφία σου για τον σχεδιασμό πως εξελίχθηκε με τον χρόνο και τι θεωρείτε πως αποκτά ιδιαίτερη αξία σήμερα
Με τα χρόνια έχω μάθει να αφαιρώ και να κρατώ μόνο ό,τι πραγματικά χρειάζεται. Μου αρέσουν η καθαρή γραμμή, η σωστή αναλογία και η ισορροπία. Σήμερα με ενδιαφέρει κυρίως ένα σχέδιο να μπορεί να σταθεί χωρίς πολλά μέσα.
Είναι η Τέχνη και η δημιουργία γενικότερα ένας δρόμος για να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι;
Πιστεύω πως ναι. Η τέχνη σε μαθαίνει να παρατηρείς, να προσέχεις πράγματα που ίσως περνούν απαρατήρητα και, κυρίως, να μην θεωρείς ότι υπάρχει πάντα μόνο μία σωστή απάντηση ή κατεύθυνση. Μαθαίνεις έτσι να δέχεσαι ότι οι άλλοι μπορεί να βλέπουν διαφορετικά.
Η δημιουργική διαδικασία είναι επίσης μια άσκηση ειλικρίνειας. Χρειάζεται να ακούς τον εαυτό σου, να έχεις υπομονή και να αποδέχεσαι ότι πολλές φορές κάτι δεν θα βγει όπως το είχες αρχικά φανταστεί. Αυτό σε μαθαίνει να επιμένεις, αλλά και να αφήνεις χώρο στο απρόβλεπτο.
Τι αγαπάτε και τι όχι στον χώρο που κινείστε;
Αγαπώ το πάθος, τις ουσιαστικές συνεργασίες και τους ανθρώπους που δημιουργούν επειδή έχουν κάτι πραγματικό να πουν. Δεν αγαπώ την επιφανειακότητα και την υπερβολή. Πιστεύω ότι η τέχνη δεν χρειάζεται να φωνάζει για να ξεχωρίσει.
Τρία μέρη που αγαπάτε να επιστρέφετε και γιατί
Πρώτα, τα Κυκλαδονήσια. Επιστρέφω για το φως, τα χρώματα και την αρχιτεκτονική τους. Έπειτα, το Μιλάνο, όπου έζησα ως φοιτήτρια και το οποίο συνδέεται με μια καθοριστική περίοδο της ζωής μου, γεμάτη εικόνες και εμπειρίες που επηρέασαν τον τρόπο με τον οποίο βλέπω την τέχνη. Τα τελευταία χρόνια, επιστρέφω και στη Σέριφο, που αγαπώ ιδιαίτερα. Είναι ο μικρός μου παράδεισος, όπου ηρεμώ, αποσυνδέομαι και γεμίζω ξανά εικόνες και ενέργεια.
Μια ιστορία που δεν θα ξεχάσετε ποτέ
Θυμάμαι πολύ έντονα την πρώτη μου ομαδική έκθεση στο εξωτερικό, στο Ορβιέτο, μέσα στο κάστρο. Με είχε προσκαλέσει ο Antonio Manta και βρέθηκα ανάμεσα σε καλλιτέχνες που θαύμαζα. Στην αρχή υπήρχε μια μικρή αμηχανία, αλλά μέχρι το τέλος της ημέρας συζητούσαμε όλοι μαζί πολύ απλά και ανθρώπινα. Την επόμενη χρονιά ξανασυναντηθήκαμε στη Σαρδηνία, σε υψόμετρο περίπου 1.500 μέτρων, για ένα workshop γύρω από το φως και τη σκιά στη φύση.
Το μουσείο και το έργο που σας έκλεψε την καρδιά
Η αίθουσα του Mark Rothko στην Tate Modern, όπου παρουσιάζονται και τα εννέα έργα του που ανήκουν στη συλλογή της Tate, σε χαμηλό φωτισμό και μέσα σε έναν σχετικά περιορισμένο χώρο, όπως επιθυμούσε ο ίδιος. Χρειάζεται να μείνεις λίγο, να αφήσεις τα μάτια σου να προσαρμοστούν, για να αρχίσουν να διακρίνονται οι διαδοχικές στρώσεις του χρώματος και οι παλλόμενες επιφάνειες. Με γοητεύει αυτή η αργή αποκάλυψη, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο το φως και ο χώρος οξύνουν τη δύναμη του χρώματος.
Δώστε μας τον δικό σας ορισμό για την ομορφιά
Ομορφιά είναι η ισορροπία. Η στιγμή που τίποτα δεν περισσεύει και τίποτα δεν λείπει.
Είναι η απλότητα που έχει χαρακτήρα και σου δημιουργεί την ανάγκη να την κοιτάξεις λίγο περισσότερο.
Έχετε σχεδιάσει ποτέ κάτι για μια home συλλογή και αν όχι τι θα δημιουργούσατε
Έχω ήδη δοκιμάσει να μεταφέρω τη δουλειά μου σε χρηστικά αντικείμενα και έχω δει ότι μπορεί να λειτουργήσει. Πριν από πέντε χρόνια σχεδίασα ένα γλυπτό, το οποίο στη συνέχεια προσάρμοσα σε βάζο για τις ανάγκες μιας έκθεσης. Πρόσφατα, σε συνεργασία με τη Roma Gallery, σχεδίασα επίσης ένα κόσμημα περιορισμένης έκδοσης εμπνευσμένο από τα έργα μου. Μου αρέσει όταν ένα έργο τέχνης γίνεται η αφετηρία για ένα χρηστικό αντικείμενο, χωρίς το αποτέλεσμα να χάνει την εικαστική του ταυτότητα.
Τι θεωρείτε αυθεντικό στις μέρες μας;
Σε μια εποχή που βλέπουμε συνεχώς τις ίδιες εικόνες και τις ίδιες τάσεις, είναι σημαντικό να μένεις πιστός σε αυτό που είσαι και σε αυτό που θέλεις να πεις, χωρίς να ακολουθείς κάτι μόνο και μόνο επειδή είναι επίκαιρο. Αυθεντικό είναι, για μένα, αυτό που, όταν το κοιτάς, αναγνωρίζεις μέσα του ένα κομμάτι του εαυτού σου.
5ο Φεστιβάλ Μουσικής Χάλκης – Δημήτρης Κρεμαστινός
«Μουσικές Ρίζες»
Από 8 έως τις 12 Σεπτεμβρίου 2026
