Μίλησέ μας για τα highlights της διαδρομής σου. Ποια ήταν τα σημαντικά βήματα που σε έφεραν εδώ που βρίσκεσαι σήμερα;
Το 2018 επιλέχθηκα ως Master Artisan υφάντρια από το Michelangelo Foundation στη Γενεύη και το έργο μου παρουσιάστηκε στην έκθεση Homo Faber – The Best of Europe στη Βενετία, μαζί με κορυφαίους τεχνίτες από διαφορετικούς κλάδους, οι οποίοι μοιράζονταν μια κοινή γλώσσα: βαθιά γνώση, αφοσίωση και σεβασμό στην τέχνη της χειροτεχνίας.
Μέχρι τότε είχα ήδη αφιερωθεί σε μια συστηματική μελέτη της δομής του υφάσματος και είχα φτάσει στο σημείο να ανοίξω έναν νέο δρόμο, εξερευνώντας την ύφανση μέσα από τη δική της εξέλιξη και τον επαναπροσδιορισμό όλων των ιδιοτήτων της.
Έκτοτε ακολούθησαν ομαδικές και ατομικές εκθέσεις, καθώς και αναθέσεις έργων για δημόσιους χώρους και ιδιωτικές κατοικίες σε όλο τον κόσμο.
Τι σε έκανε να επιλέξεις την ύφανση ως δημιουργική γλώσσα και τι εξακολουθεί να σε γοητεύει σε αυτήν;
Το ύφασμα είναι το πρώτο υλικό που καλύπτει το σώμα μας, από τη στιγμή της γέννησής μας.
Η επιλογή μου να ασχοληθώ με την ύφανση ξεκίνησε στη σχολή καλών τεχνών, όταν ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με τη δυνατότητα να δημιουργήσω μια δομή ξεκινώντας απλώς από τη διασταύρωση μιας οριζόντιας και μιας κάθετης γραμμής και τις αμέτρητες δυνατότητες που προκύπτουν από τη μεταξύ τους συνύφανση. Ακριβώς όπως συμβαίνει και στις ανθρώπινες σχέσεις. Αυτό το βρίσκω μαγικό.
Με ποια υλικά δουλεύεις και πώς τα υφαντά έργα σου άρχισαν να εκφράζουν τη δική σου ιδιαίτερη ευαισθησία;
Οι ίνες υψηλής τεχνολογίας αποτελούν μέρος της πρακτικής μου από το 2018, μέσα από μια συνεχή ερευνητική διαδικασία.
Η επιλογή του υλικού δεν γίνεται μόνο με βάση την εκφραστική του δυνατότητα, αλλά και την ικανότητά του να δημιουργεί άλλους κόσμους, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως υλικό και ως μεταφορά, που ενεργοποιεί μια απτική ευαισθησία.
Όταν έρχομαι αντιμέτωπη με νέα υλικά, ο χώρος εργασίας μου μετατρέπεται σε ένα εργαστήριο υφάσματος, ενώ ο αργαλειός γίνεται το εργαλείο που μου επιτρέπει να εξερευνήσω και να μεταφράσω αυτές τις ιδιότητες σε μια προσωπική γλώσσα, χωρίς να χάνεται η δομική σημασία του έργου και χωρίς να κινδυνεύει να διολισθήσει στη διακοσμητικότητα.
Βασίζομαι στη μνήμη και τη διαίσθηση, προκειμένου να αναθεωρώ τους υπολογισμούς μου και να δημιουργώ νέους κώδικες ύφανσης.
Η ατομική μου έκθεση του 2023, There Is a New Sun Every Day, a Ball of Fire, στο Βερολίνο, στην Andrea Murkudis Gallery, επικεντρώθηκε στην έννοια του τοπίου σε μεγάλη κλίμακα και εξερεύνησε τη συνάντηση φυσικών και υψηλής τεχνολογίας ινών. Ήταν ένα σώμα έργων που χρειάστηκε ενάμιση χρόνο για να ολοκληρωθεί.
Ακολούθησε το 2025 η σειρά Silent Worships, η οποία παρουσιάστηκε στην ομαδική έκθεση Fold στην Gallery Crone της Βιέννης. Πρόκειται για έναν υφαντό πυλώνα που μεταμορφώνεται σε μια μορφή προσκυνήματος: αποτελείται από ανακλαστικές ίνες, οι οποίες, όταν εκτεθούν σε τεχνητό φλας, φωτίζονται, ενώ ταυτόχρονα, όταν βρίσκονται μακριά από οποιαδήποτε πηγή φωτός, σκοτεινιάζουν και αποκτούν μια σχεδόν νυχτερινή παρουσία.
Πώς επηρεάζει η κλίμακα τη δουλειά σου;
Η μεγάλη κλίμακα αποτέλεσε μία από τις προκλήσεις που οδήγησαν στη δημιουργία της σειράς των μεγάλων υφαντών τοπίων.
Η εργασία σε μεγάλη κλίμακα μου επιτρέπει να ξεπερνώ τα όρια που επιβάλλει η ίδια η τεχνική. Εδώ, το μήκος καθορίζεται από τα φυσικά όρια του βάρους που μπορεί να αντέξει ο αργαλειός. Έτσι, η μνημειακή κλίμακα έγινε μία από τις παραμέτρους μέσα από τις οποίες επέλεξα να διαπραγματευτώ τη δουλειά μου.
Το 2018, το έργο Tactile Intuition σηματοδότησε την αρχή αυτού του σώματος δουλειάς. Το έργο ξεπέρασε τους τεχνικούς περιορισμούς της ύφανσης, προσφέροντάς μου ταυτόχρονα ένα είδος ελευθερίας μέσα από το οποίο μπορούσα να εκφραστώ με το νήμα. Το επιτοίχιο έργο κρέμεται με το βάρος του, τονίζοντας την αίσθηση της καθόδου και τη γείωση της μορφής.
Μίλησέ μας για τις πιο ενδιαφέρουσες συνεργασίες που άφησαν το αποτύπωμά τους στη δουλειά σου.
Το 2019 επιλέχθηκε η πρότασή μου για τη δημιουργία δύο έργων μήκους έξι μέτρων για το Rosewood Hotel στην Guangzhou της Κίνας.
Η ανάθεση αποτέλεσε μια μεγάλη πρόκληση, καθώς χρειάστηκε να κατανοήσω και να συνδιαλλαγώ με ένα διαφορετικό πολιτισμικό πλαίσιο. Έννοιες όπως οι κατευθύνσεις της ενέργειας, αλλά και η σημασία και ο συμβολισμός των χρωμάτων, είχαν ερμηνείες και πολιτισμικές αναφορές αρκετά διαφορετικές από εκείνες με τις οποίες είχα έρθει σε επαφή μέχρι τότε.
Τα έργα τοποθετήθηκαν στον χώρο υποδοχής και στο tea room του ξενοδοχείου, στον 96ο όροφο — κυριολεκτικά ανάμεσα στα σύννεφα. Η αλληλεπίδραση του φωτός με το ύφασμα σε αυτό το ύψος απαιτούσε επίσης μια διαφορετική τεχνική προσέγγιση και συγκεκριμένες προδιαγραφές.
Τι είναι αυτό που αγαπάς περισσότερο να κάνεις;
Ως άνθρωπος που αγαπά πολύ τα ταξίδια, έχω την τύχη να έχω εξερευνήσει πολλά διαφορετικά μέρη, είτε μέσα από τη δουλειά μου είτε μέσα από προσωπικά ταξίδια. Νιώθω προνομιούχα που μπορώ να ανακαλύπτω προορισμούς από ένα κοντινό χωριό μέχρι έναν απομακρυσμένο ναό, από μεγάλες πόλεις και ερήμους μέχρι τον Αρκτικό Πόλο.
Κάθε τόπος αφήνει το ίχνος του, το οποίο αργότερα επανεμφανίζεται στη δουλειά μου.
Τα μουσεία υπήρξαν σταθερά σημεία στον χάρτη μου, από τα πιο άγνωστα μέχρι τα πιο σπουδαία. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αγκαλιάζεις κάθε προορισμό με ανοιχτό βλέμμα· κάποια στιγμή θα επιστρέψει σε σένα. Και με τον χρόνο συνειδητοποιείς ότι δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις τόσο μακριά για να ανακαλύψεις τη δική σου εσωτερική γεωγραφία.
Πόσο μπορεί μια νέα εμπειρία να αποτελέσει έμπνευση για μια νέα ιδέα;
Ασχολούμαι καθημερινά με την εξερεύνηση της δομής, γιατί το ύφασμα είχε ανέκαθεν τη δύναμη να μεταφέρει ανθρώπους, αντικείμενα, ιστορίες και ιδέες, τόσο μέσα όσο και πέρα από τα όρια του ορατού. Με συναρπάζουν οι ιστορίες, οι χαρτογραφίες και οι κοσμολογίες που αναπτύσσονται γύρω του.
Τα έργα μου είναι μια ζωντανή μνήμη, διαμορφωμένη μέσα από μια πολυεπίπεδη διαδικασία, και αυτό είναι που αγαπώ στην ύφανση.
Ένα δομικό σύστημα, ένα πεδίο άπειρων παραλλαγών· κάτι που υπάρχει ανάμεσα στην ελευθερία και τον περιορισμό, όπως ακριβώς και η ίδια η ζωή.
Πώς θα περιέγραφες την τέχνη σου και την τεχνική μέσα από την οποία δημιουργείς;
Μια διαρκής ανησυχία και μια αναζήτηση που βασίζεται στην ανασύνθεση και στη δημιουργία νέων ερμηνειών αποτελούν τη θεμελιώδη αρχή της δουλειάς μου. Οι φόρμουλες και οι αυστηροί κώδικες που απαιτούνται για τη δημιουργία ενός άψογου υφάσματος ήταν μόνο η αρχή, μια σταθερή βάση.
Η διαδικασία ξεκινά όταν προκύπτει η ανάγκη να μεταφέρω και να αποτυπώσω ένα ενστικτώδες συναίσθημα, μεταφράζοντάς το σε μια απτική γλώσσα.
Το εργαστήριό μου είναι ο χώρος όπου συναντώ τον εαυτό μου· εκεί συγκεντρώνω σκέψεις, εικόνες, αισθήσεις, μια πολύτιμη διάρκεια που διατηρείται μέσα στον χρόνο.
Ποια θεωρείς τα βασικά στοιχεία για την εξέλιξη της τέχνης σου και ποιες είναι οι αδιαπραγμάτευτες αξίες σου;
Κάθε δημιουργία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη μνήμη, αλλά και με μια αίσθηση εκτοπισμού, με τη διαρκή ανάγκη να εντοπίσω ένα προσωπικό σύστημα συντεταγμένων.
Λειτουργεί ως ένας οπτικός αγωγός, διαμορφωμένος μέσα από το υποσυνείδητο και αποκτώντας υλική υπόσταση μέσα από την ύφανση: ένα ενεργειακό πεδίο όπου το νόημα μεταφέρεται μέσα από το ίδιο το υλικό και μέσα από τη δική μου συνάντηση μαζί του.
Έχοντας ήδη διανύσει αρκετά χρόνια στον χώρο, πώς αισθάνεσαι ότι έχει εξελιχθεί η δουλειά σου; Πώς έχει αλλάξει η σχεδιαστική σου φιλοσοφία και τι πιστεύεις ότι της δίνει αξία σήμερα;
Το ύφασμα είναι μια μορφή γλώσσας.
Η ύφανση κατασκευάζει πρωτίστως ένα ύφασμα ή ένα «εύκαμπτο επίπεδο», μέσα από τη διασταύρωση των νημάτων.
Στη δική μου πρακτική, αυτή η σχέση εμβαθύνεται μέσα από μια συλλογή «σπασμένων μοτίβων», ένα προσωπικό λεξιλόγιο που διαταράσσει τα καθιερωμένα μοτίβα και τις κατηγορίες και έχει προκύψει μέσα από χρόνια συνεχούς πειραματισμού πάνω στην έννοια της δομής του υφάσματος.
Είναι μια συνειδητή επιλογή και πρόκληση να αναδιατάξω το σημείο εστίασης μέσα στο πλέγμα, καλλιεργώντας ταυτόχρονα έναν νέο τρόπο ανάγνωσης της δομής και μετατρέποντας τα μοτίβα σε μια μορφή γλώσσας.
Είναι ένα εγχείρημα τόσο γιορτής όσο και επανεξέτασης, με στόχο τη δημιουργία νέων αφηγήσεων.
Μίλησέ μας για τη σημασία του φυσικού και πλέον ψηφιοποιημένου αρχείου. Πόσο σημαντικό είναι ένα προσωπικό αρχείο σε αυτό το στάδιο;
Ένα ψηφιακό αρχείο με περισσότερα από 2.000 φυσικά υφαντά πρωτότυπα αποτυπώνει μια εκτενή έρευνα που πραγματοποιείται εδώ και δύο δεκαετίες· ένα σύνθετο αποθετήριο διαδικασίας και τεχνικής, μέσα από το οποίο τα υφαντά αποκτούν τη δική τους ταυτότητα.
Το 2020 δημιούργησα μια προσωπική ερευνητική συλλογή με στόχο την ψηφιοποίηση του περιεχομένου της, συνοδευόμενη από μια βιβλιοθήκη φυσικών δειγμάτων που αντιστοιχούν σε κάθε έργο, μαζί με σημειώσεις, προσχέδια και διαγράμματα.
Αυτός ο όγκος αρχειακού υλικού αντικατοπτρίζει τη διαρκή πειραματική μου πορεία. Είναι ένα υλικό αποτύπωμα μιας προσωπικής φιλοσοφίας γύρω από τη δομή του υφάσματος, ένα αρχείο που προσφέρει άμεση πρόσβαση τόσο για μελέτη όσο και για νέα επεξεργασία και επανερμηνεία.
Ένα υφαντικό αρχείο παραμένει ζωντανό πέρα από την ίδια την καταγραφή του, καθώς διατηρεί τη σύνδεση με τις συνθήκες και τις προθέσεις που αρχικά του έδωσαν ζωή.
Ποιες είναι οι διαδικασίες και τα στάδια πίσω από κάθε δημιουργία;
Οι σημειώσεις σχεδιασμού, μαζί με τα μολυβένια νοητικά τοπία, αποτελούν την αφετηρία για την αποτύπωση της ουσίας ενός πρωταρχικού συναισθήματος.
Ακολουθούν οι μεταφράσεις των μοτίβων σε pixelated μορφή και στη συνέχεια τα τεχνικά σχέδια σε χαρτί μεγάλου μεγέθους, όπου χαρτογραφούνται τα νήματα και η σειρά περάσματος που πρέπει να ακολουθηθεί.
Μόλις στηθεί ο αργαλειός, αρχίζουν να εμφανίζονται οι πρώτοι σχηματισμοί του υφάσματος.
Κατά την ύφανση των έργων μικρότερης κλίμακας κρατώ σημειώσεις σε ημερολόγιο, καταγράφοντας τη συμπεριφορά του νήματος, τη συρρίκνωσή του, την αντοχή και την ευθραυστότητά του. Η καταγραφή κάθε βήματος καθώς υφαίνω είναι απαραίτητη.
Είμαστε αυτά που επιλέγουμε;
Ναι, είμαστε αυτά που επιλέγουμε και δημιουργούμε τις συνθήκες που ευθυγραμμίζονται με τις επιλογές μας.
Τρία μέρη στα οποία αγαπάς να επιστρέφεις και γιατί;
Αίγυπτος, Όρος Σινά: εκεί όπου η σιωπή έχει φωνή και βρίσκεις γαλήνη.
Ιαπωνία: την επισκέφθηκα πρόσφατα και με γοητεύει η λεπτή ομορφιά και η εκλέπτυνση που συναντά κανείς στα απλά πράγματα, στη φύση, παντού.
Παρίσι: μια πόλη που βρίσκεται πάντα κοντά στην καρδιά μου και στην οποία επιστρέφω ξανά και ξανά.
Μίλησέ μας για το μέρος της δουλειάς σου που αφορά τις site-specific αναθέσεις και την εφαρμογή των λειτουργικών υφασμάτων.
Τα τελευταία χρόνια, οι αναθέσεις μου έχουν πάρει πολλές διαφορετικές μορφές.
Τα Reflective art panels για το Blow Resort στο Amara Hotel, υφασμένα με ασημί ανακλαστικό νήμα, και το Echoes, μια site-specific εγκατάσταση από βασάλτη για το Minos Palace Hotel στην Κρήτη.
Για μια ιδιωτική κατοικία, δημιούργησα μια σειρά από περιστρεφόμενα διαχωριστικά από ξύλο δρυός, καθώς και το upholstery weave Inside the Sun, για ένα daybed σχεδιασμένο από τον Michael Anastassiades και παρουσιασμένο στο πλαίσιο της έκθεσης Weather, που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες με αφορμή την Κυπριακή Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2026.
Ακολούθησαν ένα υφαντό χρυσό Noren, καθώς και ένα έργο μεγάλης κλίμακας για την ατομική του έκθεση στην Taka Ishii Gallery στο Κιότο, και το Sealed Love, μια ανάθεση με μεταλλικά πλαίσια και σφραγισμένες υφάνσεις από βασάλτη μέσα σε γυαλί, για το FrontRow.
Ένα μνημειακό υφαντό τοπίο μήκους έξι μέτρων για ιδιωτική κατοικία, συρόμενα, πλαισιωμένα υφαντά παράθυρα για ένα ορεινό καταφύγιο και μια σειρά αναθέσεων για ξενοδοχεία υψηλών προδιαγραφών σε όλο τον κόσμο συμπληρώνουν αυτή τη διαδρομή.
Τι άλλο υπάρχει στα άμεσα σχέδιά σου;
Αυτή την περίοδο δουλεύω πάνω σε ένα project που αναπτύσσω εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο, με τίτλο Secret Geographies, το οποίο σχεδιάζω να φέρω στην επιφάνεια το 2027.
Δώσε μας τον δικό σου ορισμό για την ομορφιά.
Η ομορφιά βρίσκεται παντού. Μπορεί να κρύβεται ακόμη και στις πιο παραμελημένες γωνιές του κόσμου, ταπεινή και αθόρυβη, και παρ’ όλα αυτά να ξεχωρίζει ανάμεσα σε χιλιάδες άλλες.
Μπορεί να είναι ένα τριαντάφυλλο, ένα αντικείμενο, μια μορφή, μια κίνηση που σε αγγίζει βαθιά. Την παρατηρείς και σου χαρίζει μια εσωτερική χαρά.
Η ομορφιά έχει φως.
Τι θεωρείς αυθεντικό στην εποχή μας;
Οτιδήποτε αποσυνδέεται από ένα προκαθορισμένο αποτέλεσμα.
Σε έναν κόσμο τόσο προσανατολισμένο στην εικόνα και στο αποτέλεσμα, η αυθεντικότητα βρίσκεται σε μια διαδικασία που καθοδηγείται από την πρόθεση και όχι από τον προορισμό· μια διαδικασία που παραμένει συνειδητή απέναντι στην παρούσα στιγμή.
Μέσα από αυτήν αναδύεται μια βαθιά συνειδητότητα, μέσα στην καθαρότητα.
