Tελευταίες μέρες της έκθεσης Be Earth Νο Μοre της κεραμίστριας Μυρτώς Παπαδοπούλου στο Arch Workshop στην Αθήνα

Η φόρμα εισέρχεται στο έργο της Μυρτώς Παπαδοπούλου μέσα από τις στροβιλιστικές κινήσεις των χεριών της, χειρονομίες ριζωμένες στις αρχετυπικές κινήσεις του αγγειοπλάστη. Η φράση «ο πηλός θυμάται» επιβεβαιώνεται στις υφές των έργων της. Κάποιες επιφάνειες παραμένουν λείες και καθαρές, ενώ άλλες – διαμορφωμένες από συστροφές και επείγουσες κινήσεις – αντηχούν την αρμονία των κυκλαδικών αγγείων. Ωστόσο, τα έργα της ακολουθούν τη δική τους, αδιαμφισβήτητα προσωπική ελευθερία.

Η διαδικασία της περιλαμβάνει διαστρωματώσεις από slip και υαλώματα, δημιουργώντας αμφίσημες, μεταβαλλόμενες υφές. Εμπνευσμένα από τα βουνά, τα ποτάμια, τη βροχή και τον βυθό της θάλασσας, τα αγγεία της ανοίγουν νέες φαντασιακές οπτικές. Μέσα από αυτή την εξερεύνηση, ανακαλύπτει νέες δυνατότητες στην υφή και τη φόρμα, παρατηρώντας μικρές λεπτομέρειες και αποκαλύπτοντας κρυμμένες όψεις. Τα έργα της μοιάζουν να εμπεριέχουν ταυτόχρονα τη γένεση και τη διάλυση, σαν τον πηλό που αιωρείται στη στιγμή πριν μετατραπεί σε ένα ολοκληρωμένο, υπογεγραμμένο έργο.

Είναι κάτοχος πτυχίου (BA) Κεραμικής από το Stoke-on-Trent και μεταπτυχιακού τίτλου (MA) Κεραμικής από το Πανεπιστήμιο του Wolverhampton στο Ηνωμένο Βασίλειο. Με περισσότερα από οκτώ χρόνια εμπειρίας στη δημιουργία κεραμικού γλυπτικού έργου, η Μυρτώ έχει καθιερωθεί τόσο ως καλλιτέχνις όσο και ως παιδαγωγός. Η πρακτική της έχει αναγνωριστεί για τον ιδιαίτερο συνδυασμό παράδοσης και καινοτομίας.

Mυρτώ μίλησε μας για τα highlights της διαδρομής σου, ποια είναι τα σημαντικά σου βήματα που σε έφεραν εδώ που βρίσκεσαι σήμερα

Η διαδρομή μου στην Κεραμική δεν ήταν ευθύγραμμη αλλά οργανική, όπως το ίδιο το υλικό. Σημαντικά σημεία υπήρξαν οι σπουδές μου στο εξωτερικό στο Stoke on Trent & Wolverhampton University όπου ολοκλήρωσα το BA και το ΜΑ καθώς και τα πρώτα μου μαθήματα που έκανα στην Ελλάδα με την Μάρω Κερασιώτη που λειτούργησαν σχεδόν αποκαλυπτικά. Ακολούθησαν περίοδοι έντονης αναζήτησής μου, πειραματισμού και πρακτικής άσκησης καθώς και συνεργασίες και εκθέσεις που με βοήθησαν να κατανοήσω καλύτερα την θέση μου στον σύγχρονο καλλιτεχνικό τοπίο . Κάθε βήμα ακόμη και οι αμφιβολίες, με έφεραν πιο κοντά σε μια εικαστική γλώσσα.

Το story της ανακάλυψης μιας δημιουργικής προοπτικής στην κεραμική πως γεννήθηκε η πρώτη ιδέα και πως διαμορφώθηκε με το πέρασμα του χρόνου

Η πρώτη ιδέα γεννήθηκε από την ανάγκη για επαφή για κάτι απτό και γήινο. Η κεραμική μου έδωσε την δυνατότητα να συνδυάσω την σκέψη με το σώμα. Με τον χρόνο, η αρχική αυτή έλξη εξελίχθηκε σε συνειδητή επιλογή, άρχισα να βλέπω τον πηλό όχι μόνο ως υλικό, αλλά ως φορέας μνήμης, χρόνου και συναισθήματος. Η πρακτική μου ωρίμασε μέσα από συνεχή πειραματισμό και την αποδοχή της αβεβαιότητας.

Η πρόσφατη έκθεση σου στην ArchΑthens τι περιλαμβάνει και τι εισέπραξες από το κοινό

Η έκθεση περιλάμβανε έργα που κινούνται ανάμεσα στο λειτουργικό και το γλυπτικό, με έμφαση στην φόρμα την υφή και την σιωπηλή ένταση του αντικειμένου. Αυτό που εισέπραξα από το κοινό ήταν μια ουσιαστική σύνδεση πολλοί στάθηκαν στο συναισθηματικό χαρακτήρα των έργων και την φυσικότητα τους. Αυτή η ανταπόκριση επιβεβαίωσε ότι το έργο μπορεί να επικοινωνήσει πέρα από λόγια.

Τα έργα σου ακροβατούν σε έναν ιδιαίτερο δυναμισμό και μια ευαισθησία ταυτόχρονα που καθοδηγείται από τους απρόσμενους όγκους, χρώματα και ιδιαίτερες επεξεργασίες. Τι καθοδηγεί την έμπνευσή σου;

Η έμπνευση μου προέρχεται από αντιθέσεις : τη δύναμη και την εύθραυστότητα, τον έλεγχο και την τυχαιότητα. Με ενδιαφέρει η στιγμή που η φόρμα μοιάζει σταθερή αλλά κρύβει ένταση. Οι όγκοι, τα χρώματα λειτουργούν ως εργαλεία για να εκφράσω αυτή την λεπτή ισορροπία.

Ποια είναι τα υλικά που αγαπάς και πως σε κατευθύνουν. Περιέγραψέ μας τη δημιουργική διαδικασία και πόσο πολύ την απολαμβάνεις. Ανακαλύπτεις τον εαυτό σου μέσα από αυτή;

Ο πηλός είναι το βασικό μου υλικό και κάθε του τύπος σε οδηγεί αλλού. Αγαπώ ιδιαίτερα τις φυσικές υφές και τα γήινα χρώματα . Η διαδικασία είναι για εμένα σχεδόν διαλογιστική: ξεκινά με μια πρόθεση ,αλλά αφήνω χώρο στο υλικό να μιλήσει . Μέσα από αυτή την διαδικασία ανακύπτω πτυχές του εαυτού μου – είναι ένας διάλογος συνεχής.

Πόση Ελλάδα υπάρχει στο έργο σου και τι αναφορές έχει

Η Ελλάδα υπάρχει περισσότερο ως αίσθηση παρά ως άμεση αναφορά. Υπάρχουν αναφορές στην αρχαϊκές φόρμες καθώς και την κυκλαδική περίοδο στην χειροποίητη παράδοση και την απλότητα που χαρακτηρίζει τον ελληνικό χώρο είναι στοιχεία που είναι βαθιά χαραγμένα μέσα μου.

Τι εισπράττεις από το παγκόσμιο κοινό σε σχέση με το έργο σου και πόσο διαφορετικά είναι τα δεδομένα στην Ελλάδα

Το διεθνές κοινό συχνά προσεγγίζει το έργο με μεγαλύτερη εξοικείωση με την σύγχρονη κεραμική ως μορφή τέχνης. Στην Ελλάδα το ενδιαφέρον μεγαλώνει σταδιακά, αλλά συχνά υπάρχει ακόμη η σύνδεση τις κεραμικής με το χρηστικό αντικείμενο. Και οι δύο προσεγγίσεις είναι πολύτιμες και με βοηθούν να επαναπροσδιορίσω τη δουλειά μου.

Τι καινούριο έχει να διηγηθεί η νέα σου συλλογή και τι υπάρχει στα άμεσα σχέδιά σου;

Η νέα συλλογή εστιάζει περισσότερο στην φόρμα και στην αφαίρεση. Τα έργα γεννιούνται μέσα από παραμορφώσεις, ρωγμές και αποβλέπoνται διαδικασίες κρατώντας πάνω τους τα ίχνη της αλλαγής. Υπάρχει μια στροφή προς πιο εσωστρεφή έργα, με λιγότερο ‘θόρυβο’ και μεγαλύτερη ένταση. Στα άμεσα σχέδια μου για είναι η περαιτέρω διερεύνηση αυτής της κατεύθυνσης και η συμμετοχή μου σε νέες έκθεσης.

Με ποιον τρόπο θεωρείς ότι η αισθητική σου εξελίσσεται

Η αισθητική μου εξελίσσεται μέσα από την εμπειρία και την τόλμη να αφήσω πίσω μου παλιές βεβαιότητες . Κάθε έργο είναι ένα βήμα προς μεγαλύτερη ειλικρίνεια και καθαρότητα. Δεν με ενδιαφέρει η επανάληψη αλλά η εξέλιξη μέσα από ουσιαστικές αλλαγές.

Ποια νοιώθεις πως είναι τα σημαντικότερα επιτεύγματα σου

Για μένα τα σημαντικότερα επιτεύγματα δεν μετριούνται μόνο με εκθέσεις ή συνεργασίες, αλλά την στιγμή που κατάφερα να αποκτήσω μια καθαρή προσωπική φωνή. Το να μπορώ να αναγνωρίζω το εαυτό μου στο έργο μου και να έχω την συνέπεια να τον εξελίξω είναι ίσως το μεγαλύτερο επίτευγμα.

Με ποια αφορμή και έμπνευση κάνεις βήματα και εξελίσσεσαι στον τρόπο που δημιουργείς. Πες μας μια ιστορία

Συνήθως η εξέλιξη έρχεται μέσα από μια αμφιβολία. Θυμάμαι μια περίοδο που ένιωθα να επαναλαμβάνομαι, τότε αποφάσισα να να αλλάξω ριζικά τον τρόπο που δούλευα τον πηλό αφήνοντας περισσότερα στοιχεία στην τύχη. Αυτή η απόφαση αν και ριψοκίνδυνη, άνοιξε έναν νέο δημιουργικό δρόμο και με έμαθε να εμπιστεύομαι περισσότερο την διαδικασία.

Ποιες είναι οι αδιαπραγμάτευτες αξίες στο έργο σου

Η ειλικρίνεια ο σεβασμός στο υλικό και ο χρόνος. Δεν βιάζω την διαδικασία και δεν προσπαθώ να εντυπωσιάσω. Θέλω το έργο να έχει ουσία, διάρκεια και αίσθηση αυθεντικότητας.

Η φιλοσοφία σου για το design πως εξελίχθηκε με τον χρόνο και τι θεωρείς πως αποκτά ιδιαίτερη αξία σήμερα

Με τα χρόνια απομακρύνθηκα από την υπερβολή και πλησίασα στην ουσία. Σήμερα πιστεύω πως το design αποκτά αξία όταν είναι συνειδητό, βιώσιμο και συναισθηματικά ειλικρινές. Ένα αντικείμενο πρέπει να συνομιλεί με τον χρήστη του και να αντέχει στον χρόνο.

Τι θα ήθελες να δημιουργήσεις, ένα dream project

Θα ήθελα να δημιουργήσω ένα χώρο ή μια εγκατάσταση όπου η κεραμική θα λειτουργεί βιωματικά, όχι μόνο ως αντικείμενο αλλά ως εμπειρία. Ενα project που θα συνδιάζει τον χώρο, το φως και το υλικό με τρόπο σχεδόν τελετουργικό.

Οι designers της καρδιάς σου και γιατί τους επιλέγεις

Με συγκινούν designers που δουλεύουν με λιτότητα και βάθος, που δεν ακολουθούν τάσεις αλλά χτίζουν ένα πρωσικό κόσμο. Εκτιμώ όσους σέβονται το υλικό και αφήνουν χώρο στην σιωπή μέσα στο design τους.

Είμαστε αυτά που επιλέγουμε;

Ναι πιστεύω πως είμαστε άθροισμα των επιλογών μας, ειδικά αυτών που κάνουμε συνειδητά και με ευθύνη. Κάθε επιλογή αφήνει ένα ίχνος, όπως κάθε αποτύπωμα στον πηλό.

Μπαίνοντας σε έναν χώρο τι είναι αυτό που σου τραβάει την προσοχή;

Η αίσθηση. Το φως οι σκιές οι αναλογίες. Συνήθως παρατηρώ πως αναπνέει ο χώρος και αν υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στα αντικείμενα και στον κενό.

Το τελευταίο πράγμα που αγόρασες και γιατί το διάλεξες

Ένα απλό χειροποίητο αντικειμένο. Το διάλεξα γιατί είχε ατέλειες και χαρακτήρα -ένιωσα ότι κουβαλούσε μια ιστορία.

Το καλύτερο βιβλίο που διάβασες τελευταία

Ένα βιβλίο που διάβασα τελευταία είναι της Laura Kipnis, Κατά του έρωτα, από μια έκθεση του ΕΜΣΤ . Με έκανε να επιβραδύνω και να παρατηρώ περισσότερο. Μου αρέσουν τα βιβλία που αφήνουν χώρο για σκέψη, χωρίς να τα λένε όλα.

Ένα αντικείμενο που δεν θα ήθελες να αποχωριστείς ποτέ

Ένα παλιό μου κεραμικό αγγείο. Εχει συναισθηματική αξία είναι συνδεδεμένο με πολλές ώρες δημιουργίας.

Ο artist που αγαπάς και θέλεις να αποκτήσεις έργο του

Εναν καλλιτέχνη που δουλεύει με το υλικό με σεβασμό και εσωτερικότητα. Με ενδιαφέρει περισσότερο η ενέργεια του έργου παρά το όνομα. Στον χώρο τις κεραμικής έχω πολλούς που θαυμάζω το έργο τους όπως της Ελένη Βερναδάκη , Takeshi Yasuda, Edmund de Wall, Lucie Rie, Akiko Hirai, Takuro Kuwata, Johannes Nagel, Yukiya Izumita, Sandy Brown, …και πάρα πολλούς άλλους που θαυμάζω το έργο τους.

Σε μια άλλη ζωή θα ήθελες να ήσουν

Κάτι και πάλι κοντά στην δημιουργία και στην φύση. Ίσως κάτι που να δουλεύει με τα χέρια και τον χρόνο.

Τρία μέρη που αγαπάς να επιστρέφεις και γιατί

Την θάλασσα γιατί με γειώνει.

Έναν τόπο στην φύση, γιατί με καθαρίζει.

Το εργαστήριο μου γιατί εκεί νιώθω ο εαυτός μου.

Με ποια αφορμή και έμπνευση κάνεις βήματα και εξελίσσεσαι στον τρόπο που δημιουργείς. Πες μας μια ιστορία

Συνήθως η εξέλιξη έρχεται μέσα από μια αμφιβολία. Θυμάμαι μια περίοδο που ένιωθα να επαναλαμβάνομαι , τότε αποφάσισα να να αλλάξω ριζικά τον τρόπο που δούλευα τον πηλό αφήνοντας περισσότερα στοιχεία στην τύχη . Αυτή η απόφαση αν και ριψοκίνδυνη , άνοιξε έναν νέο δημιουργικό δρόμο και με έμαθε να εμπιστεύομαι περισσότερο την διαδικασία

Ποιες είναι οι αδιαπραγμάτευτες αξίες στο έργο σου

Η ειλικρίνεια ο σεβασμός στο υλικό και ο χρόνος.Δεν βιάζω την διαδικασία και δεν προσπαθώ να εντυπωσιάσω . Θέλω το έργο να έχει ουσία , διάρκεια και αίσθηση αυθεντικότητας

Η φιλοσοφία σου για το design πως εξελίχθηκε με τον χρόνο και τι θεωρείς πως αποκτά ιδιαίτερη αξία σήμερα

Με τα χρόνια απομακρύνθηκα από την υπερβολή και πλησίασα στην ουσία . Σήμερα πιστεύω πως το design αποκτά αξία όταν είναι συνειδητό , βιώσιμο και συναισθηματικά ειλικρινές. Δεν να αντικείμενο πρέπει να συνομιλεί με τον χρήστη του και να αντέχει στον χρόνο .

Τι θα ήθελες να δημιουργήσεις, ένα dream project

Θα ήθελα να δημιουργήσω ένα χώρο ή μια εγκατάσταση όπου η κεραμική θα λειτουργεί βιωματικά , όχι μόνο ως αντικείμενο αλλά ως εμπειρία . Ενα project που θα συνδιάζει τον χώρο , το φως και το υλικό με τρόπο σχεδόν τελετουργικό

Οι designers της καρδιάς σου και γιατί τους επιλέγεις

Με συγκινούν designers που δουλεύουν με λιτότητα και βάθος , που δεν ακολουθούν τάσεις αλλά χτίζουν ένα πρωσικό κόσμο . Εκτιμώ όσους σέβονται το υλικό και αφήνουν χώρο στην σιωπή μέσα στο design τους .

Είμαστε αυτά που επιλέγουμε;

Ναι πιστεύω πως είμαστε άθροισμα των επιλογών μας , ειδικά αυτών που κάνουμε συνειδητά και με ευθύνη. Κάθε επιλογή αφήνει ένα ίχνος , όπως κάθε αποτύπωμα στον πηλό .

Μπαίνοντας σε έναν χώρο τι είναι αυτό που σου τραβάει την προσοχή

Η αίσθηση. Το φως οι σκιές οι αναλογίες . Συνήθως παρατηρώ πως αναπνέει ο χώρος και αν υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στα αντικείμενα και στον κενό .

Το τελευταίο πράγμα που αγόρασες και γιατί το διάλεξες

Ένα απλό χειροποίητο αντικειμένο . Το διάλεξα γιατί είχε ατέλειες και χαρακτήρα -ένιωσα ότι κουβαλούσε μια ιστορία

Το καλύτερο βιβλίο που διάβασες τελευταία

Ένα αντικείμενο που δεν θα ήθελες να αποχωριστείς ποτέ

Ένα παλιό μου κεραμικό αγγείο . Εχει συναισθηματική αξία είναι συνδεδεμένο με πολλές ώρες δημιουργίας .

Ο artist που αγαπάς και θέλεις να αποκτήσεις έργο του

Εναν καλλιτέχνη που δουλεύει με το υλικό με σεβασμό και εσωτερικότητα . Με ενδιαφέρει περισσότερο η ενέργεια του έργου παρά το όνομα. Στον χώρο τις κεραμικής έχω πολλούς που θαυμάζω το έργο τους όπως της Ελένη Βερναδακη , Takeshi Yasuda , Edmund de Wall, Lucie Rie , Akiko Hirai , Takuro Kuwata ,Johannes Nagel, Yukiya Izumita , Sandy Brown , ….και παρά πολλους άλλους που θαυμάζω το έργο τους

Σε μια άλλη ζωή θα ήθελες να ήσουν

Κάτι και πάλι κοντά στην δημιουργία και στην φύση . Ισως κάτι που να δουλεύει με τα χέρια και τον χρόνο.

Τρία μέρη που αγαπάς να επιστρέφεις και γιατί

Την θάλασσα γιατί με γειώνει .

Έναν τόπο στην φύση , γιατί με καθαρίζει .

Το εργαστήριο μου γιατί εκεί νιώθω ο εαυτός μου.