Μίλησέ μας για τη δημιουργική σου διαδρομή και ποια κρατάς στην καρδιά σου σαν τα σημαντικότερα επιτεύγματα που έχεις καταφέρει
Η καλλιτεχνική μου διαδρομή ξεκίνησε από τα σχολικά χρόνια ήδη, τότε που ζητούσα από τη μητέρα μου, πριν βάψουμε το σπίτι μας, να με αφήσει να εκφραστώ με τις μπογιές μου πάνω στους τοίχους.
Από τα χρόνια στη Σχολή Καλών Τεχνών, δίπλα στον Μυταρά, μέχρι τον σχεδιασμό των Ολυμπιακών Μεταλλίων, κρατώ στην καρδιά μου κάθε στιγμή χαράς που μου χάρισε αυτό το ταξίδι. Αγαπώ να συλλέγω όλες αυτές τις μικρές ή μεγάλες στιγμές και να τις μεταφέρω πάνω στα σχέδια μου. Στο τέλος της ημέρας, κάθε επίτευγμα είναι το σκαλοπάτι που μας έφερε ως εδώ. Και το «εδώ» είναι πολύ όμορφο.
Έχεις καταφέρει να αποκτήσεις το δικό σου signature style που αποδίδει την αίσθηση του χειροποίητου. Πως το έχεις καταφέρει αυτό και από που αντλείς έμπνευση;
Νομίζω σε αυτό έπαιξε ρόλο η προσωπική μου επιθυμία, από νεαρή ηλικία, να δημιουργώ αυτό που δεν μπορούσα να βρω. Από φοιτήτρια ήδη μου άρεσε να μαζεύω βότσαλα στην Ύδρα και να τα κάνω δαχτυλίδια. Είχα ανάγκη να δημιουργώ, να πειραματίζομαι, να δοκιμάζω καινούριες φόρμες και καινούρια υλικά. Όλο αυτά, μαζί με την προτροπή του Μυταρά, με οδήγησαν στη δημιουργία κοσμημάτων όπως ένα έργο τέχνης: χειροποίητα, μοναδικά και με προσωπικό χαρακτήρα.
Μετρώντας πολλά χρόνια μιας λαμπερής πορείας ποια κοσμήματα θεωρείς τα πιο εμβληματικά σου και πώς τα έχεις δει να φοριούνται με τον καλύτερο τρόπο.
Σίγουρα νομίζω πως αυτό που ξεχωρίζει στις δημιουργίες ELENA VOTSI είναι τα δαχτυλίδια και οι τολμηρές φόρμες τους. Είναι υπέροχο όταν συναντώ γυναίκες που μου λένε πως τις αναγνωρίζουν από τα δαχτυλίδια τους. Οι περισσότερες ξεκίνησαν με μικρούς όγκους και έφτασαν σε σημείο να μην μπορούν τώρα να φορέσουν τίποτα μικρό πλέον. Μου δίνει χαρά όταν οι πελάτες μας κάνουν μια στάση στην Ύδρα ή την Αθήνα, πριν συνεχίσουν τα ταξίδια τους, μόνο και μόνο για να «ντυθούν» με ένα κόσμημα ELENA VOTSI. Και ομολογώ ότι είναι μεγάλο κομπλιμέντο όταν μας λένε, «με σταμάτησαν στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη, στο αεροδρόμιο ή στο ασανσέρ, για να φωτογραφήσουν τα χέρια μου». Είναι συγκινητικό να βλέπεις ένα κόσμημα να γίνεται μέρος της ταυτότητας μιας γυναίκας.
Οι πιο λαμπερές στιγμές της διαδρομής αυτής.
Λαμπερή είναι κάθε στιγμή που με βοήθησε να εξελιχθώ ως δημιουργό. Σίγουρα οι διεθνής συνεργασίες έχουν αρκετό φως και είναι μια εμπειρία που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί. Τα ραντεβού, οι συναντήσεις, οι φωτογραφήσεις, τα ταξίδια, για κάθε μία από αυτές τις συνεργασίες, είναι κάτι που σε βγάζει από σκοτάδι και κάθε στασιμότητα της καθημερινότητας. Παρόλα αυτά, αυτές τις στιγμές έχω επιλέξει να τις κρατώ για εμένα και τους συνεργάτες μου. Αυτό που μπορώ όμως να μοιραστώ σίγουρα είναι η στιγμή του σχεδιασμού του Ολυμπιακού μεταλλίου και οι αγώνες που ακολούθησαν. Από το 2004 μέχρι σήμερα το να βλέπω την κύρια όψη του μεταλλίου, με το σχέδιο μου αποτυπωμένο πάνω του, είναι μια στάση της διαδρομής μου που σίγουρα θεωρώ την κορυφαία. Όχι μόνο ως καλλιτέχνης αλλά και ως Ελληνίδα.
Τι περιλαμβάνει η έκθεση στην Ύδρα και πως η συμμετοχή σου αναδεικνύει το περιεχόμενο της.
Είναι μια ξεχωριστή συγκυρία το να μπορώ να εκθέτω τη δουλειά μου στην Οικεία Τέτση. Παρόλο που δεν τον είχα ως καθηγητή μου στη Σχολή Καλών Τεχνών, η επαφή μας με την Ύδρα ήταν ο συνδετικό μας κρίκος εντός και εκτός σχολής. Για τον λόγο αυτό και η προσωπική μου θεματική σε αυτή την έκθεση, θα έχει θέμα την ΚΑΡΔΙΑ, ένα έργο που είχα ξεκινήσει ως φοιτήτρια στην ΑΣΚΤ, συνέχισα στο μεταπτυχιακό μου στο Λονδίνο και με ακολουθεί μέχρι σήμερα στις δημιουργίες μου. Καρδιές από μέταλλο και γυαλί, βέλη που κινούνται σε διαφορετικές κατευθύνσεις και μια διαρκής αναζήτηση της ελευθερία στο συναίσθημα και την έκφραση.
Τι είναι η τέχνη σου για εσένα και πόσο την επηρεάζει η ζωή σου στο πιο όμορφο νησί
Η τέχνη είναι ολόκληρο το ταξίδι της ζωή μου. Σχεδιάζω γιατί αυτό με εκφράζει, αυτό με αντιπροσωπεύει, αυτό μου δίνει την χαρά να σηκωθώ κάθε πρωί από το κρεβάτι. Είτε είναι για τις δικές μας συλλογές, είτε για κάποιον οίκο, είτε για ένα μουσείο, μια έκθεση ή για ένα ιδιωτικό project, αγαπώ να δίνω μορφή σε μια ιδέα και να τη μετατρέπω σε κάτι ζωντανό. Η Ύδρα ήταν πάντα ο πυρήνας μου. Και σε αυτό το νησί, που για μένα είναι ο τόπος μου, η τέχνη νιώθεις πως ξεχύνεται από κάθε στενό, από κάθε πεζούλι και από κάθε αυλή. Όταν βρίσκομαι εκεί, περπατώ και κάθε τι που βλέπω είναι ένας πίνακας γεμάτος ομορφιά και απλότητα.
Τι νέο έχει να διηγηθεί η επόμενη μέρα, η νέα σου συλλογή και τι υπάρχει στα άμεσα σχέδιά σου
Η επόμενη μέρα θα φέρει έναν καινούριο χώρο στην Αθήνα, λίγο πριν το τέλος του χρόνου, και παράλληλα έχει ήδη αρκετά ταξίδια για τα ιδιωτικά projects που έχω τη χαρά να επιμελούμαι. Μου αρέσει ιδιαίτερα να δημιουργώ για οργανισμούς και εταιρίες που αναζητούν κάτι πραγματικά ξεχωριστό και δεν σου κρύβω το αγαπώ περισσότερο γιατί δεν γίνεται κάτω από τα «φώτα». Πάντα μου αρέσουν οι σιωπηλές διαδρομές και οι συνεργασίες με ανθρώπους που είναι τέτοιο το κύρος τους, που δεν χρειάζεται να «φωνάζουν».
Ποιο είναι τo καλύτερο styling για τα κοσμήματά σου;
Το λιτό. Ένα αέρινο φόρεμα, ένα ζευγάρι σανδάλια και χέρια γεμάτα δαχτυλίδια.
Fashion Vs Design. Τι θέση έχουν και πως κονταροχτυπιούνται στην καρδιά σου
Στα κοσμήματα, για εμένα προσωπικά, υπερτερεί το design. Αυτό τα κάνει διαχρονικά, ξεχωριστά. Το trend δεν είναι διαχρονικό και δεν το υπηρετώ. Μου αρέσει να δημιουργώ κοσμήματα που κρύβουν μια ιστορία, που έχουν ένα θέμα, που θα μείνουν για πάντα και θα μπορούν να είναι «επίκαιρα» όσος χρόνος και να περάσει.
Μίλησε μας για τις συνεργασίες που έχεις κάνει και πώς έχουν διαμορφωθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Από τις πρώτες μου συνεργασίες θυμάμαι με αγάπη αυτή με τη Χρυσοθήκη Ζολώτα, δίπλα στην κυρία Παπαστάμου, την τριετή συνεργασία με τον Οίκο Gucci, δίπλα στον Tom Ford, συνεργασίες με την Εθνική Πινακοθήκη, η οποία έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, μιας και η κυρία Πλάκα ήταν καθηγήτρια μου στη Σχολή Καλών Τεχνών, το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, το μουσείο της Ακρόπολης, την πολυετή συνεργασία με τον Οίκο Ralph Lauren, το μετάλλιο της Δημοκρατίας για τον Δήμο Αθηναίων και φυσικά το μετάλλιο για την επέτειο των 200 χρόνων από την απελευθέρωση της Ελλάδας, που σχεδίασα για το Εθνικό Ιστορικό μουσείο. Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια υπάρχουν πολλές συνεργασίες με εταιρίες του εξωτερικού που προσεγγίζουν την ELENA VOTSI για τα επιχειρηματικά τους δώρα, για σχεδιασμό βραβείων και κοσμημάτων για συλλογές ιδιωτών. Όλα αυτά είναι μια συνεχής μίξη ιδεών και εμπειριών, που φέρνουν στη δουλειά μας καινούριο αέρα και μια εξέλιξη που δεν γνωρίζει σύνορα και όρια.
Ποιο θα ήταν ένα dream project για σένα
Έχω ένα moto να μην μοιράζομαι τα dream projects μέχρι αυτά να συμβούν. Αλλά ναι, όντως δουλεύω πάνω σε κάτι…
Πες μας μια ιστορία που δεν θα ξεχάσεις ποτέ
Δεν θα ξεχάσω ποτέ το τηλεφώνημα που έκανα στο ROYAL COLLEGE OF ART για να μάθω αν είχα γίνει δεκτή για το μεταπτυχιακό μου. Χρειάστηκε να ρωτήσω δύο φορές αν είχα ακούσει σωστά πως είχα περάσει. Και το δεύτερο αξέχαστο τηλεφώνημα ήταν το όταν το πρωί έλαβα τηλεφώνημα από τον γιατρό μου ότι ήμουν έγκυος στον Νικόλα και το απόγευμα της ίδιας ημέρας έλαβα τηλεφώνημα από την κυρία Αγγελοπούλου ότι είχε επιλεγεί το δικό μου σχέδιο που θα κοσμούσε το Ολυμπιακό μετάλλιο. Αυτές οι δύο ιστορίες είναι δύσκολο να σβηστούν από τη μνήμη μου.
Τι αγαπάς περισσότερο στο νησί και τι θα συμβούλευες να δει κάποιος που έρχεται για πρώτη φορά
Αγαπώ τα βράχια της Ύδρας το χρώμα τους, το σχήμα και την υφή τους. Έχω μια αδυναμία στο γκρι χρώμα της Ύδρας, στα βράχια, στις πέτρες, στα σκαλοπάτια, στους τοίχους. Όσο αφορά τον επισκέπτη της πρώτης φοράς, θα του έλεγα να αφεθεί, να περπατήσει στα στενά, στα ψηλά, στα ενδότερα της Χώρας, χωρίς να φοβάται ότι θα χαθεί, γιατί όλοι οι δρόμοι του νησιού οδηγούν στο λιμάνι.
Η έκθεση που δεν θα ξεχάσεις ποτέ
«Οδύσσειες», στο Αρχαιολογικό Μουσείο.
Τρία μέρη που επιστρέφεις και γιατί
Ύδρα, Παρίσι, Ινδία. Το πρώτο είναι το πιο όμορφο κομμάτι της ζωής μου. Το δεύτερο είναι μια ιστορία που έχει μείνει κάπου στη μέση και θα με ελκύει μέχρι να ολοκληρωθεί. Το τρίτο για τα πιο ιδιαίτερα χρώματα που έχω δει στη ζωή μου.
Δώσε μας τον δικό σου ορισμό για την ομορφιά
Ομορφιά είναι αυτό που σου κόβει την ανάσα. Αυτό που το βλέπεις και θα ήθελες να το πάρεις μαζί σου. Ένα τοπίο, ένα έργο τέχνης, ένα πρόσωπο, ένα κόσμημα. Αυτό που φέρνει θαυμασμό και αγαλλίαση στην ψυχή σου.
Τι θεωρείς αυθεντικό στις μέρες μας;
Αυθεντικό είναι ό,τι γεννιέται από τη γνώση, την εμπειρία και την προσωπική ματιά, όχι από την αντιγραφή.
Aν σχεδίαζες κάτι για το TheAuthentics.gr τι θα ήταν αυτό;
Ένα μαντήλι εμπνευσμένο από τα στοιχεία της δικής σας φιλοσοφίας.
A fragile heart of glass, created by Elena Votsi exclusively for the 10 Years Without Tetsis exhibition organised by the National Historical Museum, will be presented at Panayiotis Tetsis’ former home and studio in Hydra, from 20 July to 4 August 2026, honouring the enduring legacy of the artist.
