Mίλησε μας για τη δημιουργική σου διαδρομή και ποια κρατάς στην καρδιά σου σαν τα σημαντικότερα επιτεύγματα που έχεις καταφέρει
Η δημιουργική μου διαδρομή σίγουρα ξεκίνησε με τον χορό και το θέατρο. Εκεί έμαθα να εκφράζομαι και ξεκλείδωσα πτυχές μου, οι οποίες με βοήθησαν αργότερα. Τα πρώτα συγκεκριμένα επιτεύγματα ήρθαν στο σχολείο, όπου παρουσίαζα επιχειρηματικές ιδέες και τις υλοποιούσαμε σε διαγωνισμούς. Είχα προκριθεί σε δύο, και νομίζω εκεί πήρα την πρώτη δόση αυτοπεποίθησης για να συνεχίσω.
Τα φοιτητικά μου χρόνια στο Μιλάνο — και εν μέσω πανδημίας — ήταν εκείνα που έβγαλαν στην επιφάνεια το πάθος μου για τη μόδα, τη φωτογραφία, και το κολάζ. Άρχισα να αγοράζω περιοδικά μόδας και να φτιάχνω δικά μου κολάζ; κάπως έτσι ξεκίνησα να αναπτύσσω το προσωπικό μου στυλ. Η επαφή με το Μιλάνο και με άλλους πολιτισμούς με άλλαξε βαθιά — αυτή η εσωτερική εξέλιξη είναι από τα πιο σημαντικά επιτεύγματά μου. Όταν ολοκλήρωσα το πτυχίο μου στα οικονομικά με ειδίκευση στις τέχνες, ένιωσα πως είχα βρει τον τρόπο να συνδυάσω τη δημιουργικότητα με την επιχειρηματικότητα.
Το μεγαλύτερο επίτευγμα όμως είναι προσωπικό: μετά από κάποια χρόνια στην αγορά εργασίας — κυνηγώντας θέσεις, κάνοντας συχνά πράγματα που δεν με εξέφραζαν — βρήκα τον εαυτό μου να επιστρέφει στο στοιχείο του, πιο δημιουργικός από ποτέ.
Δεν έχω σπουδάσει κάποια τέχνη. Ό,τι έχω αναπτύξει το έχω βρει μόνη μου. Το Felus είναι σίγουρα το μεγαλύτερο μου επίτευγμα μέχρι σήμερα, και θέλω όσο εξελίσσεται να θα εξελίσσομαι κι εγώ.
Πως ξεκίνησε η ιδέα του Felous. Ποιες είναι οι αρετές και οι αξίες που πρεσβεύει το brand;
Η ιδέα υπήρχε μέσα μου από την εφηβεία, φυσικά χωρίς τα στοιχεία που έχει σήμερα. Ήθελα από μικρή να φτιάξω ένα brand προς τιμήν της οικογένειάς μου — το ένιωθα σχεδόν σαν πεπρωμένο.
Πραγματικά όμως ξεκίνησε σε ένα ταξίδι στο Μαρακές με τον αδερφό μου, τον Νοέμβριο του 2024. Χανόμουν στις ατέλειωτες αγορές και είδα πολλές πλεκτές τσάντες που με ενέπνευσαν. Γύρισα σπίτι κι άρχισα να ψάχνω. Έτσι έμαθα για τη Μαδαγασκάρη και την παράδοσή της στο raffia crochet. Κάπως έτσι ξεκίνησε όλο αυτό — κι έτσι βρήκα αυτό που, με τους πιο απρόσμενους τρόπους, κούμπωσε με αυτό που είχα τόσο αόριστα στο μυαλό μου.
Το brand έχει ως πυλώνες την περιέργεια, την αναγνώριση του χεριού που φτιάχνει, και την ήσυχη ομορφιά που δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα.
H αίσθηση του χειροποίητου είναι το σήμα κατατεθέν του brand. Ποια είναι η ιστορία και το αφήγημα που θέλει να μεταφέρει;
Το αφήγημα έχει να κάνει με την ομορφιά του ατελούς, την ομορφιά του αφαιρετικού, και τη γεωμετρία. Μου αρέσει πολύ να δημιουργούμε οπτικές ψευδαισθήσεις. Αυτό που με τράβηξε στην τσάντα ήταν ο τρόπος που, παρά το πολύ αραιό πλέξιμο, διατηρεί καθαρά το σχήμα της.
Όσο για το χειροποίητο: δεν υπάρχει κάτι που να με ικανοποιεί περισσότερο από το να βλέπω ένα αντικείμενο που δεν έχει αγγίξει μηχάνημα. Νομίζω πως όλοι θέλουμε να ξαναγινόμαστε άνθρωποι — και μέσα από τέτοια προϊόντα ερχόμαστε πιο κοντά ο ένας στον άλλον.
Ποιές είναι οι πιο λαμπερές στιγμές της διαδρομής αυτής και τι είναι αδιαπραγμάτευτο για σας
Είναι άπειρες οι λαμπερές στιγμές. Η πιο έντονη ήταν σίγουρα όταν είδα το πρώτο δείγμα τσάντας όσο ήμουν στη Μαδαγασκάρη. Δεν θα ξεχάσω πόσο με γέμισε εκείνη η στιγμή, κι από εκεί ακολούθησαν πολλές νέες. Η πρώτη πώληση. Το πρώτο κοπλιμέντο. Και προφανώς οι στιγμές που περνάω μόνη μου στον χώρο μου — μισό γραφείο, μισό στούντιο, μισό σπίτι — όταν νυχτώνει και συνεχίζω με πάθος και συγκέντρωση.
Αδιαπραγμάτευτο για μένα είναι να ονειρεύομαι ανεξέλεγκτα. Δεν βάζω όρια ούτε ρεαλισμό στα όνειρά μου, και αυτό με κάνει να νιώθω ζωντανή. Πάντα όμως εκτιμώντας βαθιά το τώρα.
Ποια κομμάτια ή ποια στοιχεία θεωρείς τα πιο εμβληματικά
Το βασικό μας μοντέλο είναι η τσάντα Ιon, (πήρε το όνομα της από τον μικρό μου αδερφό). Είναι ανεπτυγμένο σε τέσσερα μεγέθη και βγαίνει με fringes και χωρίς, σε δύο από αυτά — έξι σιλουέτες συνολικά, που μοιράζονται το ίδιο σχήμα αλλά έχουν τελείως διαφορετικό χαρακτήρα.
Το πιο εμβληματικό στοιχείο για μένα είναι ξεκάθαρα το κυκλικό χερούλι. Ο κύκλος είναι για μένα σύμβολο πληρότητας — κάτι ακέραιο που δεν χρειάζεται αρχή ή τέλος. Θέλω να το κρατήσω και στο μέλλον. Από όλες τις τσάντες, η Large σε μαύρο-πράσινο είναι αναμφισβήτητα η πιο εμβληματική. Είναι statement bag με τον πιο chic τρόπο.
Τι καινοτόμο φέρνει το brand
Η καινοτομία βρίσκεται στη φιλοσοφία μας. Εστιάζουμε σε μικρές παραγωγές, σε limited editions, και σε συνεχή εξέλιξη. Κάθε σεζόν θέλουμε να ερχόμαστε καλύτεροι — όχι για να τηρήσουμε το ημερολόγιο της μόδας, αλλά γιατί όντως θέλουμε να γινόμαστε καλύτεροι.
Δεν θέλω να κάνω εκπτώσεις για να πουλήσω. Δεν με ενδιαφέρει να βάζω υπέρογκα premium που να πηγαίνουν σε διαφημίσεις. Θέλω να βρίσκουμε τους πελάτες μας όσο πιο οργανικά γίνεται, γιατί πραγματικά αγαπούν αυτό που προσφέρουμε. Κι εγώ, με τη σειρά μου, θα κάνω ό,τι μπορώ για να φέρνω το καλύτερο δυνατό.
Ποιο είναι το κοινό και σε τι τύπο γυναίκας απευθύνεσαι
Δεν μου αρέσει να κατηγοριοποιώ τον τύπο της καταναλώτριας, παρόλο που είναι κοινή πρακτική στον χώρο της μόδας. Θα πω ότι το κοινό μας είναι σε ένα πνευματικό επίπεδο που εκτιμά το ωραίο χωρίς να το διατυμπανίζει.
Οι πελάτισσές μας δεν έχουν να αποδείξουν κάτι. Θα αγοράσουν από εμάς γιατί φορώντας την τσάντα μας θα νιώσουν κάτι πέρα από chic, cool ή sexy — κάτι πιο δικό τους. Έχω πελάτισσες από είκοσι ετών μέχρι εβδομήντα, κι αυτό δείχνει πως η ηλικία έχει σταματήσει να καθορίζει τον τρόπο που ντυνόμαστε. Ντυνόμαστε για να νιώσουμε όμορφα και να εκφραστούμε, όχι για να τηρήσουμε κάποιο στάνταρ. Αυτό είναι το κοινό μου.
Οι συνεργασίες και πως διαμορφώνονται με το πέρασμα του χρόνου
Προς το παρόν δεν έχουμε κάποια συνεργασία, καθώς διανύουμε την πρώτη μας σεζόν. Τον επόμενο χρόνο σχεδιάζουμε συνεργασίες κυρίως με καλλιτέχνες, χτίζοντας σιγά σιγά ένα δικό μας δίκτυο. Με ενδιαφέρουν συνεργασίες που έχουν να πουν μια ιστορία — άνθρωποι που δουλεύουν με την υπομονή και τη φροντίδα που χαρακτηρίζουν και εμάς.
Πες μας μια ιστορία που δεν θα ξεχάσεις ποτέ
Όταν ήμουν δεκαοχτώ χρόνων, σε διακοπές με την οικογένειά μου στην Ύδρα, γνώρισα τυχαία μια γυναίκα στο καφέ μπροστά από το λιμάνι. Την έλεγαν Αν, ήταν καλλιτέχνης και ζούσε στο νησί μερικούς μήνες του χρόνου.
Σε κάποια στιγμή της κουβέντας τής είπα ότι την θαυμάζω που είνα καλλιτέχνης και ότι θα ήθελα να ε΄μαι αυτή σε μερικά χρόνια. Με κοίταξε με ένα μισό χαμόγελο και μου είπε: «Μη βιάζεσαι να γίνεις κάτι. Όσα μένουν, μένουν επειδή ωρίμασαν.»
Δεν θυμάμαι τα ακριβή της λόγια, θυμάμαι όμως τη στιγμή. Επιστρέφω σ’ αυτήν κάθε φορά που νιώθω ότι τρέχω χωρίς λόγο. Κάποιοι άνθρωποι μπαίνουν στη ζωή σου μία φορά μόνο, για να σου δώσουν μία πρόταση. Και η πρόταση μένει.
Ποιο θα ήταν ένα dream project για σένα
Έχω άπειρα στο μυαλό μου, αλλά σίγουρα θα είχε να κάνει με εστίαση και κοινότητα. Ίσως μια λέσχη όπου να βρίσκονται άνθρωποι με κοινά ερεθίσματα, να ανταλλάσσουν απόψεις και να μοιράζονται εμπειρίες. Λατρεύω επίσης τον χορό, οπότε κάτι που βλέπω να γίνεται πολύ σύντομα είναι η διοργάνωση εκδηλώσεων με κέντρο το FELUS — βραδιές που να μυρίζουν, να ακούγονται, να θυμίζουν κάτι.
Mπαίνοντας σε έναν χώρο τι προσέχεις πρώτα και γιατί
Πάντα προσέχω την είσοδο. Την πόρτα. Από εκεί και μετά μπορώ να απορροφηθώ από πολλά πράγματα — και φυσικά από τους ανθρώπους — αλλά αυτό που πάντα μου τραβάει την προσοχή είναι οι πόρτες. Οι είσοδοι. Τόσο σημαντικό και τόσο συμβολικό για το τι θα ανακαλύψεις μπαίνοντας μέσα.
Το τελευταίο πράγμα που αγόρασες ή που θα ήθελες να αγοράσεις
Το τελευταίο πράγμα που αγόρασα ήταν ένα έργο τέχνης της Στελίνας Τσάλτα. Παλία μου άρεσε να αγοράζω ρούχα και αξεσουάρ για τον εαυτό μου, αλλά από όταν ξεκίνησα αυτή τη διαδρομή η επιθυμία αυτή έχει ατονήσει. Αγοράζω ελάχιστα, κι αναρωτιέμαι συχνά τι είναι αυτό μέσα μου που άλλαξε. Πλέον αγοράζω μόνο πράγματα που πιστεύω πως είναι σπάνια.
Το έργο της Στελίνας είναι φυσικά μοναδικό. Μια μικρή θαλασσογραφία με γαλάζια, ώχρες και βράχους, και ένα φως που σπάει από πάνω. Συμβολίζει για μένα τη χρονιά που πέρασα πριν βγάλουμε το Felus — έχει νοσταλγία, μια ελπίδα ριζωμένη στους βράχους, και μια ένταση που δεν έχει ησυχάσει ακόμη.
Ο fashion designer της καρδιάς σου
Πολύ δύσκολη ερώτηση, αλλά θα πω τον Matthieu Blazy. Αυτός μου γέννησε τον έρωτα για τις τσάντες. Ως φοιτήτρια στο Μιλάνο παρακολουθούσα τις συλλογές του για την Bottega Veneta, κάτι που επηρέασε έντονα την αισθητική και το στυλ μου.
Η έκθεση που δεν θα ξεχάσεις ποτέ
Η αναδρομική της Nan Goldin, This Will Not End Well, στο Pirelli HangarBicocca, στο Μιλάνο. Μια έκθεση που σε υποχρεώνει να την περπατήσεις αργά — και που δεν φεύγει εύκολα από μέσα σου. Βγήκα έξω και χρειάστηκα αέρα — δεν θυμάμαι άλλη φορά να μου έχει συμβεί αυτό σε έκθεση.
Τρία μέρη που επιστρέφεις και γιατί
Μιλάνο, Αντίπαρος, Λονδίνο.
Το Μιλάνο χάραξε την πορεία μου. Έζησα εκεί σχεδόν πέντε χρόνια, ολοκληρώνοντας τις σπουδές μου και δουλεύοντας. Με διαμόρφωσε σε αυτό που είμαι σήμερα. Δεν βαριέμαι ποτέ να γυρνάω και να το περπατάω — έχει μια αυστηρότητα που με γειώνει με τον καλύτερο τρόπο.
Η Αντίπαρος είναι το καλοκαίρι μου — και σίγουρα πηγή έμπνευσης για τις τσάντες. Καθ’ όλη τη διάρκεια της δημιουργίας τους, η Αντίπαρος ήταν στο μυαλό μου. Επιστρέφω εκεί γιατί νιώθω η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου — πλήρως ελεύθερη. Πολλά νησιά το προσφέρουν αυτό· η Αντίπαρος όμως μου ταιριάζει.
Το Λονδίνο είναι πηγή έμπνευσης για εμένα και έχω εκεί ανθρώπους που αγαπώ πολύ. Επιστρέφω κάθε χρόνο και νομίζω θα συνεχίσω για καιρό. Είναι η υπενθύμιση να ονειρεύομαι μεγάλα και να σκέφτομαι πιο δημιουργικά και εκκεντρικά.
Δώσε μας τον δικό σου ορισμό για την ομορφιά
Για μένα, ομορφιά είναι ό,τι έχει φτιαχτεί από τον χρόνο. Ένα χέρι που πλέκει, ένα μάρμαρο που έγινε λείο από τα βήματα, ένα πρόσωπο που έχει ζήσει. Η ομορφιά δεν έχει βιασύνη.
Τι θεωρείς αυθεντικό στις μέρες μας;
Αυθεντικό είναι αυτό που δεν προσπαθεί. Στις μέρες μας είναι λίγα — αλλά πιστεύω πως θα επανέλθει. Είναι πάντα κάπου πιο πίσω από εμάς: στις ιστορίες των γονιών μας και των παππούδων μας, στο συναίσθημα του έρωτα, στην αγάπη προς τους παιδικούς φίλους.
Aν σχεδίαζες κάτι για το TheAuthentics.gr τι θα ήταν αυτό;
Ίσως μια τσάντα που να χωράει ένα μικρό journal ή ένα βιβλίο, και μόνο ένα στυλό. Πλεκτή από ραφία σε φυσικό χρώμα, με πολύ μακριά χερούλια. Μια τσάντα για κάποια που γράφει πιο πολύ από όσο μιλάει.
