Νεραϊδόκοσμος το κατακαλόκαιρο: Ο Αλέξανδρος Γεωργίου μάς προσκαλεί στο μαγικό του σύμπαν στη Rebecca Camhi Gallery

Αρχικά μίλησε μας για τα highlights της διαδρομής σου.

Τα σημαντικότερα βήματα της πορείας μου δεν είναι τόσο οι σταθμοί όσο οι μεταμορφώσεις. Ξεκίνησα από τη ζωγραφική, συνέχισα με τη φωτογραφία και για περισσότερο από μία δεκαετία ταξίδευα σχεδόν νομαδικά στην Ασία, κυρίως στην Ινδία και το Ιράν. Τα ταξίδια αυτά έγιναν έργα, εκθέσεις και βιβλία, αλλά κυρίως έγιναν τρόπος να δω τον κόσμο και τον εαυτό μου διαφορετικά. Η πατρότητα έφερε μια μεγάλη αλλαγή. Με οδήγησε σε μια πιο εσωτερική περίοδο και με έφερε ξανά κοντά στη ζωγραφική. Τα τελευταία χρόνια σημαντικοί σταθμοί ήταν η μεγάλη έκθεση με περισσότερα από 500 έργα στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων και το ένα έτος στο ΕΜΣΤ, όπου δημιούργησα ζωντανά εκατοντάδες Ψυχοπορτρέτα  ζώων στην συγκλονιστική έκθεση Why look at animals.  

Το story της ανακάλυψης μιας δημιουργικής προοπτικής στις τέχνες;

Από παιδί ζωγράφιζα, αλλά πολύ νωρίς κατάλαβα ότι αυτό που με ενδιέφερε δεν ήταν απλώς η εικόνα. Ήταν η δυνατότητα της τέχνης να αποκαλύπτει κάτι αόρατο. Με τα χρόνια κατάλαβα ότι κάθε μέσο είναι απλώς ένα διαφορετικό εργαλείο για την ίδια αναζήτηση. Είτε φωτογραφίζω, είτε γράφω, είτε ζωγραφίζω, ψάχνω πάντα αυτό που βρίσκεται λίγο πιο πέρα από το προφανές.

Κινείσαι μεταξύ ζωγραφικής, visual art κ.ά. Πώς κρατάς τις ισορροπίες;

Δεν σκέφτομαι ποτέ τα μέσα ως ξεχωριστούς κόσμους. Η φωτογραφία, η ζωγραφική, το κείμενο ή η εγκατάσταση είναι διαφορετικές γλώσσες. Αυτό που παραμένει σταθερό είναι η ανάγκη να αφηγηθώ μια εμπειρία ή να δώσω μορφή σε κάτι που με απασχολεί εσωτερικά.

Ποια θεωρείς τα σημαντικότερα επιτεύγματά σου;

Είμαι περήφανος για έργα που κατάφεραν να δημιουργήσουν πραγματική ανθρώπινη σύνδεση. Όπως τα Ψυχοπορτρέτα και η πρόσφατη έκδοσή τους στο ΕΜΣΤ που είναι παραδείγματα δουλειάς όπου το έργο δεν έμεινε μόνο στον τοίχο αλλά δημιούργησε σχέσεις ανάμεσα σε ανθρώπους, ζώα και ιστορίες.  

Τι ιστορίες διηγείται η νέα σου έκθεση στη Rebecca Camhi Gallery;

Ο «Νεραιδόκοσμος το Κατακαλόκαιρο» είναι ένας κόσμος πλασμάτων, πνευμάτων και μεταμορφώσεων. Ένας κόσμος που κινείται ανάμεσα στην αθωότητα και τη μελαγχολία, στο φως και το σκοτάδι, στην παρέα και τη μοναξιά. Οι τίτλοι των έργων συνθέτουν μια ενιαία αφήγηση, σαν ένα παραμύθι που ξετυλίγεται μέσα στην έκθεση.  

Τι περιλαμβάνει η φωτογραφική σου συμμετοχή στο Athens Photo Festival;

Παρουσιάζω επιλογές από τις σειρές «Cut Outs» και «Without My Own Vehicle». Είναι έργα που δημιουργήθηκαν σε διαφορετικές περιόδους της ζωής μου αλλά συνομιλούν μεταξύ τους μέσα από θέματα όπως η μοναξιά, το ταξίδι, η αναζήτηση ταυτότητας και η αίσθηση του ανήκειν.

Τι εισπράττεις από το παγκόσμιο κοινό;

Παρότι οι αφορμές των έργων είναι συχνά πολύ προσωπικές, οι άνθρωποι αναγνωρίζουν μέσα τους δικά τους συναισθήματα. Αυτό το βλέπω τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Οι πολιτισμικές διαφορές υπάρχουν, αλλά η ανάγκη για σύνδεση, τρυφερότητα και νόημα είναι κοινή παντού.

Τι σου έχει προσφέρει η εξωστρέφεια;

Μου έχει προσφέρει ανθρώπους. Τα ταξίδια, οι εκθέσεις, οι συναντήσεις με αγνώστους, τα ψυχοπορτρέτα, όλα αυτά έχουν γίνει πρώτη ύλη για τη δουλειά μου. Δεν πιστεύω στην απομονωμένη δημιουργία. Η τέχνη μου γεννιέται μέσα από τη συνάντηση.