Mίλησε μας για τη δημιουργική σου διαδρομή και ποια κρατάς στην καρδιά σου σαν τα σημαντικότερα επιτεύγματα που έχεις καταφέρει
Η δημιουργική μου διαδρομή ξεκινά πολύ πριν αποφασίσω συνειδητά ότι θα ασχοληθώ με το κόσμημα. Μεγάλωσα μέσα στο εργαστήριο των γονιών μου, σε ένα περιβάλλον όπου η τέχνη και η χειροποίητη δημιουργία δεν ήταν κάτι εξαιρετικό, αλλά καθημερινότητα. Εκεί έμαθα ότι το κόσμημα δεν είναι απλώς ένα είδος πολυτελείας, αλλά ένας τρόπος έκφρασης, ένα στοιχείο προσωπικού ύφους και συναισθήματος.
Οι σπουδές μου στο θέατρο λειτούργησαν καταλυτικά. Αγάπησα την ελευθερία της έκφρασης και την ανάγκη να ξεφύγω από τα αυστηρά όρια της παραδοσιακής αργυροχρυσοχοΐας γεγονός που με οδήγησε στο θεατρικό κόσμημα. Με ενδιέφερε και εξακολουθεί να με ενδιαφέρει, μια σύγχρονη, ανοιχτή προσέγγιση. Να δημιουργώ με ό,τι με συνεπάρει, με ό,τι βρίσκω μπροστά μου και μου γεννά εικόνες. Κλωστές, νήματα, υφάσματα, φτερά, πέτρες, γυαλί, κρύσταλλα, μπρούτζος, ασήμι χρυσό. Υλικά που δεν λειτουργούν ποτέ περιοριστικά, αλλά ως αφετηρία για νέες ιδέες.
Αν κρατώ κάποια επιτεύγματα βαθιά στην καρδιά μου, το πρώτο είναι αναμφίβολα η συνεργασία μου με το Net-a-Porter. Ήταν η στιγμή που ένιωσα πως αυτό που οραματιζόμουν βρήκε διεθνή αναγνώριση και μου έδωσε την ώθηση που χρειάζεται κάθε σχεδιαστής στα πρώτα του βήματα. Εξίσου καθοριστική ήταν η συνεργασία μου με τον Christian Louboutin· το γεγονός ότι τα σχέδιά μου στάθηκαν δίπλα σε ένα τόσο εμβληματικό όνομα της μόδας είναι κάτι που θα κουβαλώ πάντα μαζί μου.
Και, ίσως το πιο ουσιαστικό επίτευγμα για μένα, είναι ότι δέκα χρόνια μετά έχω καταφέρει να αναπτύξω το brand μου με έδρα την Ελλάδα και συγκεκριμένα τα Χανιά, παραμένοντας σταθερή στις αρχές και την αισθητική μου. Το ότι ο κόσμος αγκάλιασε αυτή τη διαδρομή και συνεχίζει να μου δίνει χώρο και εμπιστοσύνη, είναι η μεγαλύτερη δύναμη για να συνεχίζω.
Έχεις καταφέρει να αποκτήσεις το δικό σου signature style που αποδίδει την αίσθηση του χειροποίητου. Πως το έχεις καταφέρει αυτό και από που αντλείς έμπνευση;
Δεν αντιμετώπισα ποτέ το signature style ως στόχο. Προέκυψε φυσικά, μέσα από αυτό που αγαπώ να κάνω. Μου είναι απαραίτητο να φτιάχνω τα σχέδιά μου η ίδια, με τα χέρια μου. Όταν αγγίζω τα υλικά, όταν κόβω, ράβω, κολλάω, χτυπάω και διαμορφώνω, λειτουργώ διαφορετικά δημιουργικά. Εκεί ενεργοποιείται μια άλλη αίσθηση, μια πιο άμεση και ειλικρινής σχεδιαστική διαδικασία.
Το χειροποίητο δεν είναι για μένα αισθητική επιλογή, αλλά τρόπος σκέψης. Τα λάθη, οι αναποδιές και οι αστοχίες δεν θεωρούνται εμπόδια· συχνά γίνονται η αφετηρία για νέα σχέδια και νέες ιδέες. Είναι ένα ατέρμονο ταξίδι, όπου η δημιουργία δεν ακολουθεί πάντα γραμμική πορεία.
Η έμπνευση υπάρχει παντού. Μπορεί να προκύψει από κάτι απρόσμενο και απολύτως καθημερινό, όπως ένα κομμάτι ύφασμα που πέφτει στο πάτωμα και, αντί να το προσπεράσω, στέκομαι στο σχήμα που παίρνει. Έχει συμβεί. Μπορεί όμως να έρθει και μέσα από ταξίδια, όπως το Μαρόκο, όπου η κουλτούρα και οι τολμηροί συνδυασμοί χρωμάτων μου άνοιξαν νέους αισθητικούς ορίζοντες.
Τελικά, η ταυτότητα που κάποτε αναρωτιόμουν αν θα καταφέρω να βρω, διαμορφώθηκε όταν σταμάτησα να την αναζητώ συνειδητά και άρχισα απλώς να ακούω το ένστικτό μου.
Κλείνοντας 10 χρόνια μιας λαμπερής πορείας ποια κοσμήματα θεωρείς τα πιο εμβληματικά σου και πως τα εχεις δει να φοριούνται με τον καλύτερο τρόπο
Αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποια κοσμήματα ως τα πιο εμβληματικά της δεκαετούς πορείας μου, θα ξεκινούσα από εκείνα που με σύστησαν στο ευρύ κοινό. Η μάλλινη βεντάλια, φτιαγμένη αρχικά από παλιά κιλίμια, υπήρξε το πρώτο signature κομμάτι. Ένα κόσμημα με έντονη παρουσία, που τραβά αβίαστα το βλέμμα των φωτογράφων μόδας, ανεξάρτητα από το ποιος το φορά.
Ακολούθησε η πιο θηλυκή εκδοχή της, η μεταξωτή βεντάλια. Μέσα από το χρώμα, την κίνηση και τον όγκο της, με καθιέρωσε ακόμη περισσότερο. Είναι ένα κόσμημα που αγαπήθηκε τόσο από ανθρώπους με τολμηρό, εκκεντρικό στυλ όσο και από ιδιαίτερα κλασικούς χαρακτήρες, κάτι που θεωρώ πολύ σημαντικό. Οι πλισέ βεντάλιες, από τα best sellers μου μέχρι σήμερα, ολοκλήρωσαν αυτή την ταυτότητα και έδωσαν τη σφραγίδα του «κοριτσιού με τα μεταξωτά σκουλαρίκια»: πιο μαζεμένες, πιο αυστηρές, αλλά πάντα με έντονο χαρακτήρα.
Από τις εμφανίσεις που έχω ξεχωρίσει, μία από τις πιο δυνατές ήταν του Λάκη Γαβαλά, με ένα μακρύ μεταξωτό κιμονό στα χρώματα του ηλιοβασιλέματος και ένα minimal ψάθινο καπέλο. Εκεί, η κίτρινη βεντάλια με τον όγκο της ξεχώριζε και το σύνολο θύμιζε γλυπτό.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη φωτογράφιση για το The Edit του Net-a-Porter, όπου η Sarah Paulson φόρεσε τις κόκκινες μάλλινες βεντάλιες με ένα κατακόκκινο φόρεμα γεμάτο πτυχώσεις που την κάλυπτε ολόκληρη. Η εικόνα ήταν σχεδόν αρχαιοελληνική, σαν Καρυάτιδα. Μια στιγμή που θα κουβαλώ πάντα μαζί μου.
Τέλος, ξεχωρίζω τη φωτογράφιση για την αγγλική Vogue, όπου το μοντέλο φορούσε ένα λευκό πουκάμισο με μεγάλα φουσκωτά μανίκια και τις κόκκινες βεντάλιες στην παραλία της Goa. Μέσα στην απόλυτη απλότητα, η εικόνα ήταν επιβλητική, σαν μια σύγχρονη πειρατίνα έτοιμη να κατακτήσει τις θάλασσες.
Οι πιο λαμπερές στιγμές της διαδρομής αυτής
Οι πιο λαμπερές στιγμές αυτής της διαδρομής είναι, τελικά, οι πιο σιωπηλές. Είναι όταν ένας φίλος σου αφηγείται πως άκουσε τυχαία δύο κοπέλες στον δρόμο και η μία απευθύνθηκε στην άλλη λέγοντας: «Μακρυγιάννη φοράς;», απλώς βλέποντας τα σκουλαρίκια που φορούσε. Είναι όταν άνθρωποι διακόπτουν για λίγο τον ρυθμό της. Είναι όταν άνθρωποι διακόπτουν για λίγο τον ρυθμό της καθημερινότητάς τους για να σε πάρουν τηλέφωνο και να σου πουν συγχαρητήρια για τη δουλειά σου. Και είναι εκείνες οι στιγμές που κάποιος, με ειλικρίνεια, σου λέει πως θα ήθελε να ανήκει στην ομάδα σου.
Στιγμές χωρίς προβολείς ή φώτα στραμμένα επάνω τους, αλλά για μένα οι πιο αληθινά λαμπερές.
Τι νέο έχει να διηγηθεί η επόμενη μέρα, η νέα σου συλλογή και τι υπάρχει στα άμεσα σχέδιά σου
Η επόμενη μέρα φέρνει ταξίδια και εξερεύνηση πολιτισμών που βρίσκονται κοντά στη δική μου αισθητική. Περισσότερη μελέτη πάνω σε παραδοσιακές τεχνικές και τρόπους κατασκευής που κουβαλούν μνήμη και γνώση χρόνων. Η νέα συλλογή ανοίγει έναν διάλογο με σχέδια του παρελθόντος, από τα οποία γεννιούνται νέα κομμάτια που ακτινοβολούν την ωριμότητα αυτών των δέκα χρόνων. Παραμένει έντονη, γεμάτη χρώμα και δυναμισμό, αλλά με μεγαλύτερη συνειδητότητα.
Στα άμεσα σχέδιά μου βρίσκεται μια συλλογή bridal κοσμημάτων, κομμάτια για νύφες που κάθε φορά με προκαλούν να παίξω σχεδιαστικά με διαφορετικό τρόπο. Αυτή τη φορά χωρίς χρώμα, με έμφαση στη φόρμα, την υφή και την καθαρότητα. Και, φυσικά, τα one of a kind σχέδια, εκεί όπου νιώθω την απόλυτη ελευθερία της μοναδικότητας· κομμάτια που δεν επαναλαμβάνονται και επιτρέπουν στη δημιουργία να είναι απολύτως προσωπική.
Ποιο είναι τo καλύτερο styling για τα κοσμήματά σου;
Το καλύτερο styling για τα κοσμήματά μου είναι εκείνο που δεν προσπαθεί. Είναι λιτό, ανεπιτήδευτο και βαθιά προσωποποιημένο. Δεν βασίζεται σε υπερβολές, ούτε σε αντιγραφές, ούτε στην αγωνία του να ξεχωρίσει. Λειτουργεί όταν το κόσμημα φοριέται σαν προέκταση του ανθρώπου που το επιλέγει, με άνεση και αυτοπεποίθηση.
Fashion Vs Design Τι θέση έχουν και πως κονταροχτυπιούνται στην καρδιά σου
Στην καρδιά μου δεν πρόκειται για μάχη, αλλά για μια διαρκή συνομιλία. Το design είναι η βάση των πάντων. Είναι παντού γύρω μας, δεν υπάρχει αντικείμενο χωρίς σχεδιαστική σκέψη πίσω του, από το πιο απλό έως το πιο σύνθετο. Είναι δομή, λειτουργία, πρόθεση.
Η μόδα έρχεται να του δώσει πλαίσιο. Του προσθέτει τον κοινωνικό, πολιτικό, συναισθηματικό και αισθητικό χρόνο μέσα στον οποίο υπάρχει. Είναι αυτή που τοποθετεί το design στο παρόν, που το φορτίζει με νόημα και το συνδέει με τον άνθρωπο και τη στιγμή του.
Αν πρέπει να διαλέξω, θα έλεγα πως λειτουργώ με design που αφήνει χώρο στη μόδα. Με καθαρή σκέψη και γερά θεμέλια, αλλά πάντα ανοιχτή σε ερμηνείες, αλλαγές και συναισθήματα. Εκεί, για μένα, γεννιέται κάτι ζωντανό.
Μίλησε μας για τις συνεργασίες που έχεις κάνει και πως έχουν διαμορφωθεί με το πέρασμα του χρόνου
Οι συνεργασίες μου, είτε δημιουργικές είτε επαγγελματικές, έχουν αλλάξει πολύ με το πέρασμα του χρόνου. Στην αρχή ήταν πιο αυθόρμητες, βασισμένες στο ένστικτο και στον ενθουσιασμό της ανταλλαγής. Με τα χρόνια έγιναν πιο συνειδητές και πιο επιλεκτικές.
Καθοριστικό μάθημα σε αυτή τη διαδρομή υπήρξε η συνεργασία μου με τον Christian Louboutin. Ένα μεγάλο σχολείο, όπου κατάλαβα τη σημασία της μεθοδικότητας, της πειθαρχίας και της οργάνωσης που κρύβεται πίσω από μια ουσιαστική δημιουργική συνεργασία. Μου έδειξε ότι η ελευθερία στην έκφραση δεν αναιρεί τη δομή, αντίθετα, στηρίζεται πάνω της.
Σήμερα με ενδιαφέρει οι συνεργασίες να έχουν ουσία και διάρκεια. Να βασίζονται σε κοινή αισθητική γλώσσα, σεβασμό στη διαδικασία και πραγματικό διάλογο. Είτε πρόκειται για ένα δημιουργικό εγχείρημα είτε για έναν χώρο που φιλοξενεί τα κοσμήματα, αυτό που με απασχολεί είναι η συνέπεια και η αλήθεια. Οι συνεργασίες που αντέχουν στον χρόνο είναι εκείνες που εξελίσσονται μαζί σου, όχι εκείνες που απλώς συμβαίνουν.
Ποιο θα ήταν ένα dream project για σένα
Ένα dream project για μένα θα ήταν η δημιουργία κοσμημάτων και αξεσουάρ για μια θεατρική παράσταση. Έναν χώρο όπου το κόσμημα δεν λειτουργεί ως διακόσμηση, αλλά ως μέρος της αφήγησης και του χαρακτήρα. Εκεί συναντιούνται όλα όσα με καθορίζουν: η χειροποίητη διαδικασία, η ελευθερία της έκφρασης, το σώμα σε κίνηση και η ένταση της σκηνής.
Το θεατρικό κόσμημα έχει τη δύναμη να υπερβαίνει τη μόδα της στιγμής και να γίνεται σύμβολο, ρόλος, παρουσία. Είναι ένας κόσμος που πάντα αγαπώ και στον οποίο θα ήθελα κάποια στιγμή να επιστρέψω δημιουργικά.
Πες μας μια ιστορία που δεν θα ξεχάσεις ποτέ
Όταν ήμουν μικρή, θυμάμαι να λέω κάποια στιγμή στη μητέρα μου πως μια μέρα θα δουλέψω για τον Christian Louboutin. Της το έλεγα δείχνοντάς της ένα μπλοκ ζωγραφικής, γεμάτο σχέδια από γόβες με περίτεχνα τακούνια, επηρεασμένα από την αισθητική του Art Nouveau. Ήταν μια σκέψη της στιγμής, σχεδόν σαν όνειρο.
Χρόνια αργότερα, όταν συνεργαστήκαμε και σχέδιά μου βρέθηκαν πάνω στα παπούτσια του, εκείνη η παιδική σκέψη είχε, με έναν απρόσμενο τρόπο, πραγματοποιηθεί. Και πόσο συχνά πραγματοποιείται ένα όνειρο, για να μπορείς να το ξεχάσεις;
Mπαίνοντας σε έναν χώρο τι προσέχεις πρώτα και γιατί
Με ενδιαφέρει να παρατηρήσω τις επιλογές. Αν υπάρχει ειλικρινής επιμέλεια, αν αποπνέεται αυθεντικότητα και χαρακτήρας ή αν κυριαρχεί απλώς η εικόνα για την εικόνα. Μέσα από αυτές τις επιλογές προσπαθώ να καταλάβω τους ανθρώπους του χώρου, πώς σκέφτονται, τι αξίες έχουν και πώς θέλουν να επικοινωνούν.
Ο τρόπος που στήνεται ένας χώρος αποκαλύπτει πάντα περισσότερα απ’ όσα φαίνονται με την πρώτη ματιά.
Το τελευταίο πράγμα που αγόρασες ή που θα ήθελες να αγοράσεις
Εισιτήρια με προορισμό το Κάιρο και συγκεκριμένα για το Grand Egyptian Museum. Ανυπομονώ να δω από κοντά τους θησαυρούς που φιλοξενεί και να βρεθώ μέσα σε έναν χώρο όπου η ιστορία, η τέχνη και ο πολιτισμός συναντιούνται με τόσο επιβλητικό τρόπο.
Οι jewel designers της καρδιάς σου
Η Solange Azagury-Partridge, η Alice Cicolini και ο James de Givenchy είναι από τους αγαπημένους μου για τον τρόπο που αντιμετωπίζουν το κόσμημα χωρίς περιορισμούς. Για τα τολμηρά τους σχέδια, τις απρόσμενες φόρμες, τις ιδιαίτερες τεχνικές και τη χρήση ετερόκλητων υλικών. Δημιουργοί που δεν φοβούνται την υπερβολή, το χρώμα ή την ένταση και αντιμετωπίζουν το κόσμημα ως πεδίο καθαρής έκφρασης.
Η έκθεση που δεν θα ξεχάσεις ποτέ
Ένα έκθεμα που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι η Νίκη της Σαμοθράκης, στο Μουσείο του Λούβρου. Από τα πιο επιβλητικά και συγκλονιστικά έργα τέχνης που έχω αντικρίσει. Κάθε φορά που βρίσκομαι μπροστά της, με συνεπαίρνει σε βαθμό βαθιά συγκινητικό.
Η αίσθηση της κίνησης είναι σχεδόν τρομακτικά ρεαλιστική, νιώθεις πως το σώμα είναι έτοιμο να απογειωθεί, να φύγει από τον χώρο. Η δύναμη που εκπέμπει είναι ασύλληπτη. Με συγκλονίζει πάντα η σκέψη ότι δημιουργήθηκε σε μια εποχή με απολύτως βασικά εργαλεία, κι όμως οι πτυχώσεις, η ένταση, η προοπτική και ο ρεαλισμός της είναι συγκλονιστικά. Οι πτυχώσεις αυτές, που τόσο αγαπώ, λειτουργούν σαν ζωντανή ενέργεια πάνω στο σώμα.
Κάθε φορά που στέκομαι απέναντί της, νιώθω πως μου υπενθυμίζει κάτι θεμελιώδες: ότι όταν ο άνθρωπος βρίσκει δύναμη και θέληση, όλα μπορούν να συμβούν.
Επιλέγοντας να ζεις στα Χανιά τι κερδίζεις και τι χάνεις
Επιλέγοντας να ζω στα Χανιά, κερδίζω ποιότητα ζωής. Μια ήρεμη καθημερινότητα, επαφή με τη θάλασσα και τη φύση, χρόνο με αγαπημένα πρόσωπα. Ζώντας εκτός κέντρου, στην εξοχή, νιώθω πως το μυαλό μου παραμένει πιο καθαρό και η σκέψη μου πιο συγκεντρωμένη. Είναι ένα περιβάλλον που ευνοεί την έμπνευση και τη δημιουργία χωρίς θόρυβο.
Από την άλλη, χάνεις ή καλύτερα, δυσκολεύεσαι σε επίπεδο ευκαιριών. Η ανάπτυξη ενός brand από την επαρχία είναι διαφορετική από το να βρίσκεσαι σε μια μεγάλη πόλη, όπου όλα κινούνται πιο γρήγορα. Η παραγωγή έχει τις ιδιαιτερότητές της και το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε νησί κάνει πολλές διαδικασίες πιο αργές και συχνά πιο απαιτητικές.
Παρόλα αυτά, δεν μετανιώνω ποτέ για αυτή την επιλογή. Έμαθα να σέβομαι τον χρόνο, τον δικό μου και των πραγμάτων. Και να αποδέχομαι ότι όλα γίνονται στον χρόνο που μπορούν, όχι στον χρόνο που επιβάλλεται.
Τρία μέρη που επιστρέφεις και γιατί
Τρία μέρη στα οποία επιστρέφω σταθερά είναι το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, το Μουσείο Μπενάκη και το Μουσείο Ακρόπολης. Κάθε φορά που βρίσκομαι στην Αθήνα, είναι στάσεις σχεδόν αυτονόητες.
Τα θεωρώ κοιτίδες του πολιτισμού μας και ανεξάντλητες πηγές έμπνευσης. Όταν βρίσκομαι μέσα σε ένα μουσείο, νιώθω πως ο χρόνος σταματά. Υπάρχει μια αίσθηση γαλήνης και ηρεμίας που με βοηθά να καθαρίσει το μυαλό μου, μακριά από τον συνεχή θόρυβο και τα ερεθίσματα της καθημερινότητας.
Ακόμα κι όταν βλέπω τις ίδιες εκθέσεις ξανά και ξανά, τίποτα δεν είναι ποτέ ακριβώς το ίδιο. Εξελισσόμαστε μέσα από τις εμπειρίες μας, και αυτό αλλάζει τον τρόπο που κοιτάζουμε τα πράγματα. Κάθε επίσκεψη είναι μια νέα ανάγνωση, με άλλη ματιά, άλλη οπτική, άλλη συναισθηματική φόρτιση.
Δώσε μας τον δικό σου ορισμό για την ομορφιά
Η ομορφιά βρίσκεται συχνά στις ατέλειες. Σε ό,τι δεν είναι απόλυτα συμμετρικό, αλλά κουβαλά ζωή, χέρι και ανθρώπινη παρουσία.
Τι θεωρείς αυθεντικό στις μέρες μας;
Αυθεντικό είναι ο χαρακτήρας. Όταν κάτι έχει ταυτότητα, στέκεται χωρίς να ζητά επιβεβαίωση και δεν φοβάται να είναι αυτό που είναι.
Aν σχεδίαζες κάτι για το TheAuthentics.gr τι θα ήταν αυτό;
Αν σχεδίαζα κάτι για το TheAuthentics.gr, θα ήταν μια καρφίτσα. Ένα μικρό, λιτό κόσμημα, σχεδιασμένο με απόλυτη απλότητα. Ένα κομμάτι μετάλλου που στο εσωτερικό του θα άφηνε να διαφαίνεται ένα στοιχείο υφάσματος, σαν μπουμπούκι σε γέννηση.
Μια αναφορά στην πιο αυθεντική στιγμή της δημιουργίας: εκεί όπου κάτι αρχίζει να διαμορφώνεται, πριν αποκτήσει πλήρη μορφή. Ένα κόσμημα διακριτικό αλλά ουσιαστικό, που δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει, αλλά να κουβαλά νόημα.
