Τα highlights της διαδρομής σου, που καθόρισαν την πορεία σου
Αν κοιτάξω τη διαδρομή μου σαν σύνολο, δεν τη βλέπω ως μια ευθεία γραμμή αλλά σαν μια σειρά από συνειδητές στροφές. Κάθε σημαντικό βήμα ήρθε τη στιγμή που τόλμησα να αλλάξω κατεύθυνση, ακόμα κι αν δεν είχα πλήρη εικόνα του επόμενου σταθμού.
Η πρώτη μεγάλη βάση μπήκε μέσα από τη δουλειά μου στον χώρο της διαφήμισης, ως creative director. Εκεί έμαθα να σκέφτομαι στρατηγικά, να δίνω μορφή και φωνή σε ιδέες και να αντιλαμβάνομαι τη δύναμη της εικόνας και του μηνύματος. Η απόφαση να αφήσω αυτό το πλαίσιο και να αφοσιωθώ ολοκληρωτικά στην τέχνη ήταν μια από τις πιο τολμηρές στροφές της ζωής μου και καθοριστική.
Από εκεί ξεκίνησε μια πορεία με εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, από τη Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες μέχρι το Μονακό, αλλά και έργα και projects που συνδέουν την ελληνική ταυτότητα με μια σύγχρονη, pop εικαστική γλώσσα. Σημαντικός σταθμός υπήρξε το All you need is Greece, που εξελίχθηκε από μια ιδέα σε βιβλίο, εκθέσεις και ολόκληρη ταυτότητα, καθώς και το έργο που δημιούργησα στην κορυφή του Ολύμπου μια εμπειρία ζωής που συνδύασε τέχνη, φύση και προσωπική υπέρβαση.
Highlight για μένα, όμως, δεν είναι μόνο οι σταθμοί ή οι τόποι, αλλά οι στιγμές εσωτερικής υπέρβασης: όταν πίστεψα σε μια ιδέα και την ακολούθησα μέχρι τέλους, όταν ρίσκαρα, όταν δεν υποχώρησα από αυτό που ένιωθα αληθινό. Όλα αυτά, βήμα-βήμα, με έφεραν στο σήμερα: σε ένα σημείο όπου νιώθω πιο καθαρά από ποτέ ποια είμαι, τι θέλω να λέω μέσα από την τέχνη μου και πώς θέλω να συνεχίσω.
Πως μπήκε η τέχνη στη ζωή σου και ποιο είναι το story της ανακάλυψης της δημιουργικής προοπτικής. Πως γεννήθηκε και πως διαμορφώθηκε με το πέρασμα του χρόνου
Η δημιουργικότητα υπήρχε πάντα μέσα μου. Είναι κάτι που νιώθω πως είναι στο DNA μου, στον τρόπο που μεγάλωσα και στον τρόπο που από μικρό παιδί είχα την ελευθερία να τη νιώθω και να την εκφράζω, χωρίς “πρέπει” και χωρίς συγκεκριμένη κατεύθυνση. Αυτή η ελευθερία ήταν καθοριστική, γιατί μου επέτρεψε να αναπτύξω τη φαντασία και τη ματιά μου φυσικά, χωρίς φόβο. Για χρόνια, αυτή η δημιουργική ενέργεια εκφράστηκε μέσα από τη δουλειά μου στον χώρο της επικοινωνίας, όπου έμαθα να οργανώνω την έμπνευση και να της δίνω μορφή. Κάποια στιγμή, όμως, ένιωσα καθαρά ότι αυτό που υπήρχε πάντα μέσα μου ζητούσε να βγει μπροστά.
Η τέχνη δεν εμφανίστηκε ξαφνικά στη ζωή μου. Απλώς, μέσα από τις επιλογές και τις εμπειρίες μου, πέρασε σιγά σιγά στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Από εργαλείο έγινε προσωπική γλώσσα. Με τον χρόνο, διαμορφώθηκε μέσα από το βίωμα, το ταξίδι, τη σύνδεση με την Ελλάδα και την ανάγκη να εκφράζω κάτι αληθινό, φωτεινό και ουσιαστικό.
Σήμερα, η τέχνη για μένα είναι μια φυσική συνέχεια αυτού που ήμουν πάντα: ένας τρόπος να υπάρχω, να επικοινωνώ και να εξελίσσομαι, παραμένοντας πιστή στην ελευθερία και στο συναίσθημα που με καθόρισαν από την αρχή.
Με ποιες διαδικασίες διαμορφώθηκε η αισθητική σου και τι σε βοηθάει να εξελίσσεσαι
Η αισθητική μου εξελίσσεται με τον ίδιο τρόπο που εξελίσσομαι κι εγώ ως άνθρωπος. Δεν αλλάζει απότομα, ούτε ακολουθεί τάσεις. Ωριμάζει, βαθαίνει και γίνεται πιο ουσιαστική. Κάθε περίοδος της ζωής μου αφήνει το αποτύπωμά της στον τρόπο που δουλεύω, στα χρώματα, στα σύμβολα και στα υλικά που επιλέγω. Ταυτόχρονα, παραμένω ανοιχτή στο καινούργιο. Μου αρέσει να πειραματίζομαι, να δοκιμάζω νέες φόρμες και μέσα, όχι για να αλλάξω ταυτότητα, αλλά για να την εξελίξω. Για μένα, η αισθητική δεν είναι κάτι στατικό είναι ένας ζωντανός διάλογος ανάμεσα στο ένστικτο, την εμπειρία και το παρόν.
Ποια νοιώθεις πως είναι τα σημαντικότερα επιτεύγματα σου
Όταν σκέφτομαι τα σημαντικότερα επιτεύγματα μου, δεν τα βλέπω ως μεμονωμένες επιτυχίες, αλλά ως μια συνολική στάση ζωής. Νιώθω ότι το μεγαλύτερο επίτευγμα μου είναι πως τόλμησα. Τόλμησα να ρισκάρω, να πιστέψω σε ιδέες χωρίς να ξέρω πού θα με οδηγήσουν, χωρίς οικονομική ασφάλεια, χωρίς εγγυήσεις ή «πλάτες».
Κοιτάζοντας τη διαδρομή μου από απόσταση, νιώθω περήφανη γιατί όλα όσα έχω καταφέρει χτίστηκαν με πολλή δουλειά, επιμονή και συνέπεια. Υπήρξαν στιγμές αβεβαιότητας και φόβου, αλλά δεν εγκατέλειψα. Συνέχισα να δουλεύω, να πιστεύω και να προχωρώ, ακόμα κι όταν το αποτέλεσμα δεν ήταν ορατό.
Παράλληλα, θεωρώ εξίσου σημαντικό επίτευγμα το ότι κατάφερα να είμαι παρούσα ως μητέρα. Να χτίσω μια ουσιαστική σχέση, επικοινωνία και μοίρασμα με την κόρη μου, ενώ παράλληλα ακολουθούσα έναν απαιτητικό, αβέβαιο δρόμο. Αυτή η ισορροπία, για μένα, έχει τεράστια αξία. Αν κάτι με γεμίζει περισσότερο απ’ όλα, είναι το ότι έμεινα πιστή στον εαυτό μου. Ότι ρίσκαρα, πίστεψα και συνέχισα, ακόμη και όταν όλα έμοιαζαν αβέβαια. Και αυτό, τελικά, είναι το επίτευγμα που κουβαλάω πιο βαθιά μέσα μου.
Τι και ποιοι άνθρωποι δίπλα σου σε βοηθούν να προχωράς μπροστά
Αυτό που με βοηθά πραγματικά να προχωράω μπροστά είναι οι άνθρωποι που με βλέπουν γι’ αυτό που είμαι που δεν φοβούνται να μου μιλήσουν με ειλικρίνεια, ακόμα κι όταν αυτό δεν είναι εύκολο, γιατί θέλουν να εξελιχθώ και να γίνω καλύτερη.
Έχω την ευλογία να έχω μακροχρόνιες, δυνατές φιλίες, με απόλυτη αποδοχή, στήριξη και αγάπη. Είναι οι άνθρωποι που είναι δίπλα μου στις δύσκολες στιγμές, για να μου θυμίσουν ποια είμαι και προς τα πού πηγαίνω. Να με στηρίξουν και να με βοηθήσουν να σηκωθώ και να συνεχίσω.Την ίδια αξία έχουν και οι συνεργάτες μου, με τους οποίους έχω χτίσει σχέσεις εμπιστοσύνης και διάρκειας. Ξέρω ότι μπορώ να βασιστώ πάνω τους, ότι με καταλαβαίνουν ως άνθρωπο και πιστεύουν σε εμένα και στο έργο μου. Αυτές οι σχέσεις είναι που μου δίνουν σταθερότητα και δύναμη να προχωρώ.
Tι ετοιμάσατε για την έκθεση του Start Artworks στη Θεσσαλονίκη και πως διαμορφώθηκε η συνεργασία σου με τη Χριστίνα Μανωλάκη
Η έκθεση στη Start Artworks στη Θεσσαλονίκη ολοκληρώθηκε λίγο πριν τις γιορτές και ήταν μια πολύ ουσιαστική εμπειρία για μένα. Παρουσίασα το Super Hearts, ένα pop-up project αφιερωμένο στην αγάπη ως δύναμη, σε μια εποχή όπου νιώθω πως η ενσυναίσθηση είναι πιο απαραίτητη από ποτέ. Μέσα από έργα με φως, καθρέφτη, κεραμικά και limited editions, η καρδιά λειτούργησε ως σύμβολο ενδυνάμωσης, σύνδεσης και ελπίδας, με στόχο ο θεατής να βλέπει τον εαυτό του μέσα στο έργο.
Η συνεργασία μου με τη Χριστίνα είναι για μένα πολύτιμη, γιατί από την αρχή βασίστηκε στην εμπιστοσύνη και στην απόλυτη ελευθερία δημιουργίας. Με άφησε να είμαι ο εαυτός μου, να πειραματιστώ με νέα υλικά και να ακολουθήσω το ένστικτό μου. Ήταν μια έκθεση με έντονη ενέργεια, φως και θετικό μήνυμα μια υπενθύμιση ότι η αγάπη μπορεί να λειτουργήσει ως κινητήρια δύναμη.
Τρία μέρη που αγαπάς να επιστρέφεις και γιατί
Αν εξαιρέσουμε την Ελλάδα, που είναι η απόλυτη μου αγάπη και πάντα το σημείο αναφοράς μου, το ένα μέρος στο οποίο επιστρέφω ξανά και ξανά είναι η Νέα Υόρκη. Μου αρέσει να περπατάω στους δρόμους της, να παρατηρώ τον ρυθμό της και αυτή τη συνεχή αίσθηση εξέλιξης που έχει. Είναι μια πόλη που δεν σταματά ποτέ να κινείται και αυτό για μένα λειτουργεί πολύ εμπνευστικά.
Μου αρέσει να τη βιώνω κυρίως μόνη μου, ώστε να έχω την ησυχία και τον χώρο να την αφομοιώνω. Να παρατηρώ τους ανθρώπους, την ενέργεια και τις λεπτομέρειες. Από αυτή την πόλη αντλώ έμπνευση από τα πάντα.
Γενικά αγαπώ πολύ τα ταξίδια και υπάρχουν πολλά μέρη που έχω αγαπήσει, αλλά αν πρέπει να ξεχωρίσω ένα, πέρα από την Ελλάδα, αυτό είναι σίγουρα η Νέα Υόρκη
Είναι η Τέχνη και η δημιουργία γενικότερα ένας δρόμος για να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι;
Ναι, το πιστεύω βαθιά. Η τέχνη και η δημιουργία μας φέρνουν πιο κοντά στον εαυτό μας και, μέσα από αυτό, και στους άλλους. Μας βοηθούν να καλλιεργούμε την ενσυναίσθηση, να παρατηρούμε, να ακούμε και να νιώθουμε πιο ουσιαστικά.
Δεν μας κάνουν απαραίτητα «καλύτερους» με την έννοια της τελειότητας, αλλά πιο συνειδητούς. Και όταν είμαστε πιο συνειδητοί, έχουμε περισσότερη κατανόηση, περισσότερη ευθύνη και περισσότερη αγάπη στον τρόπο που στεκόμαστε στον κόσμο.
Πες μας μια ιστορία που δεν θα ξεχάσεις ποτέ
Μια ιστορία που δεν θα ξεχάσω ποτέ έχει να κάνει με το All You Need is Greece, πριν ακόμη εκδοθεί το βιβλίο. Όταν βρισκόμουν περίπου στη μέση της δημιουργίας του project, ο ΕΟΤ παρουσίασε μια καμπάνια με τίτλο All You Want is Greece με μία μόνο λέξη διαφορά. Για μένα ήταν σοκ. Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Ένιωσα ότι όλη μου η δουλειά ακυρώθηκε μέσα σε μια στιγμή και αναρωτήθηκα πώς θα μπορούσα να αποδείξω ότι δεν αντιγράφω, πώς θα μπορούσα να σταθώ απέναντι σε έναν τόσο μεγάλο οργανισμό.
Για δύο μέρες τα έβλεπα όλα μαύρα. Και μετά συνέβη κάτι καθοριστικό: αντί να το εγκαταλείψω, σήκωσα τα μανίκια και είπα ότι θέλω να βρω μια λύση. Δεν ήθελα να παρατήσω αυτό που είχα πιστέψει και δουλέψει τόσο καιρό. Μέσα από φίλους ήρθα σε επαφή με την Άντζελα Γκερέκου, τότε πρόεδρο του ΕΟΤ. Δεν είχε καμία γνώση για το project μου. Όταν όμως το είδε, με καθησύχασε αμέσως. Μου είπε ότι η δουλειά μου είναι όμορφη και ουσιαστική και ότι δεν χρειάζεται να τη δω ανταγωνιστικά, αλλά σαν κάτι που μοιράζεται το ίδιο μήνυμα. Μιλήσαμε για το πόσο ωραίο είναι τελικά να συμπορεύεσαι.
Αν εκείνες τις δύο μέρες είχα εγκαταλείψει, τίποτα από όσα ακολούθησαν δεν θα είχε συμβεί. Το All You Need is Greece ταξίδεψε, εξελίχθηκε και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα πορεία και παρουσία μου και συνεχίζει να παίζει μέχρι σήμερα. Αυτή η εμπειρία μου έμαθε πόσο σημαντικό είναι το πώς ερμηνεύουμε ό,τι μας συμβαίνει και πόσο κρίσιμο είναι να μη σταματάμε στην πρώτη δυσκολία. Να πέφτουμε, να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να πονάει, αλλά μετά να σηκωνόμαστε και να συνεχίζουμε, πιστεύοντας σε αυτό που κάνουμε.
Δώσε μας τον δικό σου ορισμό για την ομορφιά
Η ομορφιά ξεκινάει μέσα από την ψυχή μας. Είναι η αλήθεια με την οποία υπάρχουμε, ο τρόπος που αγαπάμε, που νιώθουμε και που στεκόμαστε απέναντι στον κόσμο.
Tι άλλο θα ήθελες να σχεδιάσεις
Σχεδόν τα πάντα. Σε σημείο που πολλές φορές νιώθω μια μικρή θλίψη που δεν υπάρχουν αρκετές ώρες μέσα στο εικοσιτετράωρο για να κάνω όλα όσα σκέφτομαι. Δεν στερεύω ποτέ από ιδέες, κάτι που είναι ταυτόχρονα ευχή και κατάρα.
Τι θεωρείς αυθεντικό στις μέρες μας; Αυθεντικό, για μένα, είναι να είσαι ο εαυτός σου χωρίς προσπάθεια. Να ζεις, να δημιουργείς και να εκφράζεσαι όπως πραγματικά είσαι, όχι όπως φαίνεται πιο εύκολο ή αποδεκτό.
Aν σχεδίαζες κάτι για το TheAuthentics.gr τι θα ήταν αυτό;
Α) Μια immersive εμπειρία γύρω από την έννοια της αυθεντικότητας. Θα δημιουργούσα έναν κυκλικό χώρο, σαν μια Authentics Capsule, φτιαγμένο εξ ολοκλήρου από καθρέφτη εσωτερικά και εξωτερικά, γύρω, πάνω και κάτω. Μπαίνοντας μέσα, ο άνθρωπος θα έβλεπε μόνο τον εαυτό του. Στο εσωτερικό θα υπήρχε χαμηλή, διαλογιστική μουσική και μια φωνή που θα καθοδηγούσε τον επισκέπτη να πάρει ανάσες και να απαντήσει σιωπηλά σε ερωτήσεις για τον εαυτό του. Όχι για να κριθεί, αλλά για να έρθει σε επαφή με το πόσο αυθεντικός είναι και τι σημαίνει αυτό για τον ίδιο.
Β) Παράλληλα, φαντάζομαι και ένα εξώφυλλο-έργο: έναν μεγάλο καθρέφτη, περίπου δύο μέτρα ύψος και 1,50 πλάτος, με τον τίτλο The Authentics σε νέον. Όποιος στέκεται μπροστά του γίνεται το ίδιο το εξώφυλλο. Περιμετρικά από τον καθρέφτη, οι άνθρωποι θα μπορούν να γράφουν το όνομά τους, κάνοντας το έργο συλλογικό, ζωντανό και διαρκώς εξελισσόμενο.
Και στις δύο περιπτώσεις, το έργο δεν θα δείχνει κάτι· θα σε φέρνει απέναντι σε εσένα. Αυτό, για μένα, είναι η ουσία του The Authentics.
