Μίλησέ μας για την ιστορία σου και πως από το background της αρχιτεκτονικής προέκυψε μια καλλιτεχνική διαδρομή γεμάτη αναφορές και στοιχεία σχεδιασμού
Ʃπούδασα αρχιτεκτονική στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και δούλεψα ως αρχιτέκτονας και interior designer για πολλά χρόνια. Ʃε μια περίοδο που η αρχιτεκτονική δεν κάλυπτε τις δημιουργικές μου ανάγκες, πριν από περίπου 6 χρόνια, άρχισα να αφιερώνω περισσότερο χρόνο στη ζωγραφική. Το ένα έφερε το άλλο, εντελώς οργανικά, ώσπου η ζωγραφική αντικατέστησε την αρχιτεκτονική σε επίπεδο καθημερινότητας και προσανατολισμού.
Στο έργο σου αναγνωρίζει κανείς την Κρήτη, το Βυζάντιο, τη μητέρα φύση, την οικογένεια, την Ελλάδα. Ποιο είναι το κράμα της δικής σου θεώρησης και πως αποτυπώνεται η ψυχή σου στον τρόπο που λειτουργείς ως εικαστικός.
Ʃωστά, όλα τα παραπάνω αποτελούν εμπνεύσεις αλλά και τροφή για δημιουργία που πηγάζει απο τον τρόπο αλλά και τον χωροχρόνο που μεγάλωσα. Ʃαν τυπική κρητικόπουλα, τα βιώματα μου ξεχυλιζουν από φύση, χριστιανισμό και οικογένεια. Αξίες που αμφισβήτησα δυνατά και που μέσα από την τέχνη προσπαθώ τώρα να επαναπροσδιορίσω. Πως οι εικόνες μιας θρησκείας που δεν με εκφράζει μπορούν να μου δώσουν παρηγοριά και νοημα; Πως η σφιχτή αλλα συχνά ασφυχτική αγκαλιά μιας οικογένειας μπορεί να μου δώσει σιγουριά και πατήματα; Πως η άγρια και σκληρή φύση αλλα παραλληλα και το συγχρονο τεχνητο και αναρχο περιβαλλον μπορουν να μου ξυπνήσουν τους αιώνιους συμβολισμούς που βρίσκονται μέσα μου;
Aναγνωρίζοντας στο έργο σου ποιητικό χαρακτήρα και υπαρξιακές προεκτάσεις πως ανακάλυψες τη διαδρομή ώστε το αποτέλεσμα να σε δικαιώνει;
Το ένα έργο γεννάει το επόμενο. Ξεκίνησα με απλές φόρμες, τα πρώτα μου έργα ήταν μονόχρωμα αφαιρετικα αγγεία. Ʃτην πορεία ένιωσα την ανάγκη να προσθέσω περισσότερη πληροφορία μέσα σε αυτά. Αργότερα, τα αγγεία άρχισαν να αποκτούν αλλοπρόσαλλες μορφές, που θυμίζουν περισσότερο ανθρώπους ή ζώα ή αρχιτεκτονήματα. Και αυτά να τοποθετούνται σε χώρο και να αποκτούν υφές. Ʃιγά σιγά, κρατώντας την αρχική γλώσσα έκφρασης και εμπλουτίζοντας την, το ένα έργο μπλέκει με το επόμενο δημιουργώντας έναν διάλογο τόσο μεταξύ τους όσο και με τις υπολανθάνουσες φόρμες που περιμένουν να βγουν από μέσα μου.
Μίλησέ μας για την έκθεσή σου στη The Breeder gallery, τι περιλαμβάνει και τι εισπράττεις από το κοινό σου
Ʃτην έκθεση ο επισκέπτης θα βρει έργα από τα τρία τελευταία χρόνια της δουλειάς μου. Μπορεί να δει την πορεία από το αγγείο σαν βασική μορφή προς τη μεταμόρφωση του σε πλάσμα ή σε κτίσμα. Θα βρει πουλιά, μνημεία, ταύρους και κριούς, μούσες. Το σημαντικότερο όμως που θα βρει είναι η μετάφραση των δικών του στοιχείων μέσα από τις μορφές στους πίνακες. Όπως λέει και ο τίτλος της έκθεσης (Let your dreams flow inside me) ευελπιστώ ο θεατής να αφεθει και να αφήσει ένα κομμάτι του εαυτού του να μπει μέσα στο έργο και αυτό να σηματοδοτήσει την ίδια την έννοια γι αυτόν.
Υπάρχει κάποια ιστορία πίσω από κάθε σχέδιο και αν ναι ποια είναι αυτή;
Ιστορία αυτή καθεαυτή δεν υπάρχει, υπάρχουν όμως συναισθήματα και μνήμες. Τα οποία, τις περισσότερες φορές, μου γίνονται αντιληπτά καιρό μετά τη δημιουργία του έργου και αφού περάσω ένα διάστημα μαζί του.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου έργο ever και γιατί
Ένα από τα πιο αγαπημένα μου είναι οι Dancing Ladies. Είναι ίσως το πρώτο στο οποίο έγινε η μετάβαση από το καθαρό αγγείο στην φιγούρα-αγγείο και η πηγή έμπνευσης και απελευθέρωσης για τα επόμενα.
Μίλησε μας για το mural και τη συνεργασία σου με τη Ʃτέγη του ιδρύματος Onassis. Πως προέκυψε, τι απεικονίζει και τι αήχηση είχε στον κόσμο της γειτονιάς και όχι μόνο
Η ιστορία πίσω από τη δημιουργία της τοιχογραφίας σε συνεργασία με τη Ʃτέγη του ιδρύματος Onassis έχει ιδιαίτερη σημασία για μένα γιατί μου επιβεβαιώνει τη δύναμη του manifestation όταν γίνεται σε ώριμο χωροχρόνο. Η αρχή της επαφής έγινε ύστερα από ένα story που είχα ανεβάσει στο instagram μου, με ένα κολάζ από ένα φανταστικό mural της δουλειάς μου σε ένα τυχαίο τοίχο σε μια τυχαία μεγαλούπολη και με το σχόλιο ‘some day…’ Ήταν ένα όνειρο να μπορέσει η δουλειά μου να γίνει σε τέτοιο μέγεθος σε κοινή θέαση. Δεν ήταν κάτι ομως που συνειδητά διεκδικούσα. Με μεσάζοντα την καλλιτέχνη Νικομάχη Καρακωστάνογλου, η οποία είδε και πίστεψε το όνειρο μου, ήρθα σε επαφή με την Αφροδίτη Παναγιωτάκου και τα υπόλοιπα κύλισαν όπως το νερό στο αυλάκι. Η τοιχογραφία συμβολίζει μια μητρική φιγούρα, είναι ένα αγγείο σε γυναικεία μορφή, ένας φύλακας, προστάτης αλλά και μια μητέρα που αγαπά, υποστηρίζει και οριοθετεί τα παιδιά της σε μια αποπροσανατολισμένη εποχή που αποζητάμε σημεία αναφοράς και νοήματος.
Πόσο σημαντικό είναι στις μέρες μας να συναντιέσαι με ανθρώπους που μοιράζεστε κοινή γλώσσα και αισθητική;
Είναι σημαντικό να βρίσκεσαι ανάμεσα σε ανθρώπους που σε εμπνέουν να βγόζεις το αυθεντικοτερο κομμάτι του εαυτού σου. Μπορεί να επικοινωνείτε και να συμπνέετε σε αισθητικό και καλλιτεχνικό επίπεδο μπορεί και όχι. Μπορεί το ανάποδο, μέσα από τη διαφορά και την αντίθεση να έρχεται η έμπνευση. Είναι σημαντικό όμως να βρίσκεται κανείς ανάμεσα σε ανθρώπους που ταιριάζει ενεργειακά, που έχει κοινές αξίες και κοινή γλώσσα ως προς το τι σημαίνει μια όμορφη και γεμάτη ζωή.
Με ποιον τρόπο η αρχιτεκτονική σου σκέψη εξελίσσεται και ποιες εφαρμογές βρίσκει στο έργο σου;
Τα έργα μου είναι βαθιά επηρεασμένα από την αρχιτεκτονική σκέψη και πρακτική. Ο αρχικός τρόπος προσέγγισης ενός θέματος, ας πούμε του αγγείου, έχει εν γένειι αρχιτεκτονική σκέψη, η απογύμνωση της ιδέας του μοτίβου για να ξαναβρεθεί αργότερα υπό νέα μορφή μέσα από την αφαίρεση και τον επαναπροσδιορισμό των βασικών στοιχείων του με γνώμονα την ισορροπία, την αισθητική αλλά και την κίνηση του βλέμματος πάνω στον καμβά.
Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της δουλειάς μου είναι η μεταφορά του τρισδιάστατου χώρου σε δισδιάστατο. Με ενδιαφέρει πως ο θεατής αναγνωρίζει τη χωρικότητα των μορφών χωρίς αυτή να δίνεται με τους παραδοσιακούς τρόπους σχεδιασμού και σκίασης. Θα παραλληλίσω την ανάγνωση της φόρμας των έργων μου από τον θεατή με την ανάγνωση των αρχιτεκτονικών σχεδίων. Είναι ουσιαστικά μια συνθήκη, μια γλώσσα η οποία μεταφέρει την ιδέα της τελικής μορφής στον παραλήπτη μέσα από τον συμβολισμό, την αφαίρεση και την χρωματική παλέτα.
Αν θέλεις δώσε μας μια ιδέα για όσα ωραία ακολουθούν στα σχέδιά σου
Δεν μπορώ να πω πολλά ακόμα, αλλά έρχονται πολύ ενδιαφέροντα projects στα οποία το έργο φεύγει πια από την φόρμα του καμβά και αποκτά χωρικότητα και χρηστικότητα μέσα από την η χρήση υλικών όπως το μάρμαρο και η πέτρα.
Σκέφτεσαι να υπάρξει συνέχεια με custom made δημιουργίες και εφαρμογές της τέχνης σου σε χρηστικά αντικείμενα στο μέλλον;
Θα με ενδιέφερε να μεταφέρω τη γλώσσα των έργων μου σε χρηστικά αντικείμενα. Δεν είναι κάτι που εχω δουλέψει ακόμα αλλά σίγουρα θα εμφανιστεί στο δρόμο μου.
Μπαίνοντας σε έναν χώρο τι προσέχεις πρώτα
Ʃε όποιο χώρο μπαίνω αυτόματα εστιάζω στο φωτισμό του. Παίζει μεγάλη σημασία για μένα το πώς φωτίζεται, τόσο φυσικά όσο και τεχνητά. Ο σωστός φωτισμός μπορεί να ομορφύνει και τον πιο αδιάφορο χώρο και αντίστοιχα να καταστρέψει τον πιο καλά σχεδιασμένο.
Τι σε κάνει να νοιώθεις όμορφα σε έναν χώρο
Ο φωτισμός 🙂 Κατά βάση, όσο πιο εύκολα μπορώ να οικειοποιηθώ ένα χώρο τόσο πιο όμορφα νοιώθω σε αυτόν. Αν μπορώ να βρω τη γωνία μου, κυριολεκτικά ή μεταφορικά, αυτομάτως νοιώθω καλά. Ένας σωστά σχεδιασμένος χώρος, με σωστό φωτισμό, διαρρύθμιση και επιλογή υλικών, σου επιτρέπει να κάνεις κάτι τέτοιο.
Πόση Ελλάδα υπάρχει στο έργο σου
Υπάρχει τόση Ελλάδα όση υπάρχει και μέσα μου. Η Ελλάδα, ακόμα περισσότερο η Κρήτη, είναι μια ιδεατή πατρίδα αναφοράς, μια μνήμη, μια ιδέα, ένας διανοητικός χώρος μέσα στον οποίο,θέλοντας και μη, μεγάλωσα και διαμορφώθηκα. Η έννοια της πατρίδας, όπως διαστρεβλώνεται σήμερα, δεν με ενδιαφέρει και δεν είναι κάτι που θέλω να δείξω στα έργα μου. Προτιμώ μέσα από αυτά να βρίσκει κανείς τη δική του πατρίδα, όποια κι αν είναι αυτή.
Ποιο θα ήταν το απόσταγμα της σοφίας στη μέχρι σήμερα διαδρομη σου που θα έλεγες στα παιδιά σου
Αν κάτι θέλω να περάσω στα παιδιά μου αυτό είναι να είναι ειλικρινείς με τους εαυτούς τους, με τα θέλω τους και με τις ανάγκες τους, να αγαπάνε τους φόβους τους και να τους κοιτάνε κατάματα. Να σέβονται τόσο τον εαυτό τους όσο και τους ανθρώπους και όλα τα πλάσματα γύρω τους.
Ποιο θα ήταν ένα dream project για σένα
Θέλω να πειραματιστώ περισσότερο με την μεγάλη κλίμακα, κάποιο landscape ή architectural installation ίσως.
Ένας τόπος που αγαπάς να επιστρέφεις και γιατί
Ένα είναι το μέρος της επιστροφής για μένα, το χωριό μου στο νότιο Ρέθυμνο.
Εκεί ανάμεσα στα βουνά, στα χαρακιά, πίσω από τις ονειρικές παραλίες, στους διάσπαρτους ελαιώνες, στους αέρηδες του. Εκεί νοιώθω ότι επανενώνομαι με τον αληθινό μου εαυτό.
Ποιος είναι ο δικός σου ορισμός για την ομορφιά
Αυτό που σε κάνει να νοιώθεις δέος αλλά και γαλήνη ταυτόχρονα.
Τι θεωρείς αυθεντικό στις μέρες μας
Αυθεντικό είναι για μένα σήμερα ό,τι δεν έχει να κάνει με την ευρεία έννοια της performance. Όταν κάνεις κάτι δηλαδή για σένα ενώ ξέρεις ότι δεν πρόκειται να το δει, χειροκροτήσει ή σχολιάσει κάνεις. Όταν δεν το κάνεις για τα trend, για τα views, για να το ανεβάσεις κάπου, για τα 15 λεπτά δημοσιότητας, αλλά γιατί πραγματικά σε ενδιαφέρει και σε εξελίσσει σαν άνθρωπο.
Αν σχεδίαζες κάτι για το TheAuthentics.gr τι θα ήταν αυτό
Μια τοιχογραφία στα γραφεία σας, μια μορφή-σύμβολο αυθεντικότητας, ήρεμης δύναμης και δημιουργικότητας.
Let Your Dreams Flow Inside Me – Eleni Psylaki
The Breeder Feeder
Μέχρι 21 Φεβρουαρίου
