Αρχικά μίλησε μας για τα highlights της διαδρομής σου, ποια είναι τα σημαντικά σου βήματα που σε έφεραν εδώ που βρίσκεσαι σήμερα.
Γεννήθηκα και έζησα τα πρώτα χρόνια της ζωής μου στο Μόναχο. Οι γονείς μου ήταν ράφτες κλασικού ανδρικού ενδύματος. Το εργαστήριο ραπτικής τους ήταν ουσιαστικά μέσα στο σπίτι μας και μεγάλωσα παρακολουθώντας τους να εργάζονται ατελείωτες ώρες, με μεγάλη λεπτομέρεια και μεράκι, πάνω σε ρούχα πολύ υψηλής ποιότητας που απευθύνονταν σε πολύ ιδιαίτερους πελάτες.
Όταν έγινα 9 χρονών μετακομίσαμε μόνιμα στην Ελλάδα – μία τεράστια, καθοριστική αλλαγή για μένα, καθώς η μετάβασή μας στην Ελλάδα με έφερε αντιμέτωπο με μία κουλτούρα διαφορετική από αυτή που είχα συνηθίσει.
Με το τέλος του σχολείου εισήχθηκα στο Φυσικό Αθήνας, όμως η πανεπιστημιακή πραγματικότητα δεν συμβάδιζε με τις επιθυμίες μου και αποφάσισα να διακόψω τις σπουδές μου. Από τη σύντομη διαδρομή μου στη συγκεκριμένη σχολή, αυτό που τελικά έμεινε είναι φιλίες που έχουν αντέξει στο χρόνο με ανθρώπους που θεωρώ ως δεύτερη οικογένεια.
Πώς μπήκε το design στη ζωή σου και ποιο είναι το story της ανακάλυψης της δημιουργικής προοπτικής. Πώς γεννήθηκε και πώς διαμορφώθηκε με το πέρασμα του χρόνου
Το Design μπήκε στη ζωή μου, όταν διέκοψα τις σπουδές μου και άρχισα να εργάζομαι για βιοπορισμό ως τεχνίτης σε ένα εργαστήριο ειδικών κατασκευών που δραστηριοποιούνταν κυρίως στο χώρο του κινηματογράφου. Η συναναστροφή μου με τεχνίτες, σχεδιαστές, art directors και αρχιτέκτονες ήταν το κίνητρο για να “το ψάξω” λίγο παραπάνω και να ξεκινήσω, παράλληλα με τη δουλειά, τις σπουδές μου στο design. Η εμπειρία που απέκτησα δουλεύοντας στις ειδικές κατασκευές στον κινηματογράφο και το γεγονός ότι είχα στη διάθεσή μου ένα εργαστήριο άρτια εξοπλισμένο με εργαλεία και υλικά, πυροδότησε τα πρώτα μου βήματα.
Στην πορεία του χρόνου συνεργάστηκα με εταιρείες start up υψηλής τεχνολογίας σε σύνθετα design projects, που με έφεραν αντιμέτωπο με την επίλυση ζητημάτων development.
Όταν το 2020 αποφάσισα να στήσω το δικό μου στούντιο η δημιουργικότητά μου ακολούθησε τον προσωπικό, δικό μου δρόμο έκφρασης.
Με ποιον τρόπο θεωρείς ότι η αισθητική σου εξελίσσεται.
Από τη στιγμή που αυτονομήθηκα και ξεκίνησα το δικό μου brand, το 2022, άρχισα να δημιουργώ ελεύθερα με τον τρόπο που εγώ θέλω να εκφράζομαι και να παρουσιάζω την δουλειά μου. Νομίζω ότι αυτό ήταν το σημείο καμπής για να αποκτήσω τον προσωπικό μου “τρόπο γραφής”, τρόπο που συνεχίζει να εξελίσσεται και να μεταλλάσσεται, δίνοντας την ίδια έμφαση στη μορφή, τη λειτουργικότητα αλλά και την ιστορία της δημιουργίας, την οποία θέλω πλέον να αφηγούμαι.
Ποια νιώθεις πως είναι τα σημαντικότερα επιτεύγματά σου;
Αυτό για το οποίο είμαι πραγματικά περήφανος είναι το γεγονός ότι όσα έχω πετύχει τα έχω χτίσει από το μηδέν, πολύ προσεκτικά, με υπομονή και πολλή δουλειά. Η εμμονή μου να δημιουργώ και να εκφράζομαι μέσω του design, στηριζόμενος στις δικές μου δυνάμεις, είναι αυτό που μου δίνει ώθηση προχωρήσω.
Έχεις πειραματιστεί με άλλες μορφές τέχνης; Τι άλλο υπάρχει στη βεντάλια των αναζητήσεων σου;
΄Οχι, δεν έχω πειραματιστεί με άλλες μορφές τέχνης. Η αλήθεια είναι πως είμαι κατά κάποιον τρόπο εμμονικός με τη δουλειά μου. Κάθε project είναι ένα καινούργιο ταξίδι, που εμπεριέχει έρευνα, εξοικείωση με ένα καινούργιο υλικό, αλλά και αρκετή επικοινωνία με μια, πιθανώς νέα, ομάδα ανθρώπων. Όλη αυτή η διαδικασία καλύπτει τόσο τον χρόνο μου όσο και τις αναζητήσεις μου ως designer.
Τι σου έχει προσφέρει η εξωστρέφεια γενικότερα και πόσο επηρεάζει το έργο σου;
Η εξωστρέφεια για μένα δεν είναι απλώς κοινωνικότητα· είναι ένας τρόπος να ανοίγεις “παράθυρα” σε άλλες οπτικές. Κάθε συζήτηση, κάθε συνεργασία, κάθε άνθρωπος που συναντάω, κουβαλάει μια πληροφορία, μια μικρή σπίθα. Αυτές οι σπίθες φωτίζουν, αλλά και συνθέτουν, το μονοπάτι της δημιουργικής μου πορείας.
Τι υπάρχει στα άμεσα σχέδιά σου;
Αυτή την περίοδο, εγώ και η ομάδα μου, εργαζόμαστε πάνω στη δημιουργία μιας εγκατάστασης σε έναν δημόσιο χώρο. Πρόκειται για μια συσκευή εκπαιδευτικού χαρακτήρα που θα τοποθετηθεί τουλάχιστον σε ένα σημείο της πόλης μας. Είναι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον project που εμπεριέχει αρκετή τεχνολογία, αλλά είναι και ιδιαίτερα δημιουργικό από άποψη μηχανισμών και εμπειρίας χρήσης.
Καλούμαστε λοιπόν να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε αυτό το έργο μέσα στο επόμενο διάστημα.
More to be announced soon 🙂
Με ποια αφορμή και έμπνευση κάνεις βήματα και εξελίσσεσαι στον τρόπο που δημιουργείς; Πες μας μια ιστορία.
Θα αναφερθώ στην ιστορία της γνωριμίας μου με την Θεανώ Ραβαζούλα-Ποταμιάνου, την ιδρύτρια της Aumorfia, ενός brand δερμάτινων ειδών με έδρα την Αθήνα, η οποία με προσέγγισε με την πρωτοβουλία να συνεργαστούμε και με μύησε στον συναρπαστικό κόσμο του δέρματος, ενός υλικού με το οποίο δεν είχα ασχοληθεί εκτενώς ποτέ στο παρελθόν.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησής μας στο κατάστημα της Aumorfia, η ιδέα για τη συλλογή Hecate πήρε σάρκα και οστά. Το πάθος της Θεανώς για το δέρμα και οι απεριόριστες γνώσεις της για τις περίπλοκες ιδιότητές του με γοήτευσαν και τροφοδότησαν την έμπνευση για την ανάπτυξη αυτής της συλλογής.
Τι θα ήθελες να δημιουργήσεις, ένα dream project
Still dreaming…
Οι designers της καρδιάς σου και γιατί τους επιλέγεις
Jasper Morrison, επειδή αποδεικνύει πως η ουσία βρίσκεται στην απλότητα που δεν φωνάζει.
Είμαστε αυτά που επιλέγουμε;
Φυσικά και είμαστε το αποτύπωμα των επιλογών που κάνουμε συνειδητά. Επιλέγουμε τι κρατάμε και τι αφήνουμε πίσω. Επιλέγουμε τον ρυθμό μας, τους ανθρώπους μας, τα υλικά μας, τις μάχες μας.
Και μέσα από αυτές τις μικρές καθημερινές επιλογές διαμορφώνεται ο χαρακτήρας και η δημιουργική μας ταυτότητα.
Το τελευταίο πράγμα που αγόρασες και γιατί το διάλεξες.
Ένα παιχνίδι για την κόρη μου, που είναι 15 μηνών.
Το καλύτερο βιβλίο που διάβασες τελευταία
Ξαναδιάβασα πρόσφατα το Επτά Στύλοι της σοφίας του T. E. Lorens. Ένα βιβλίο παλαιάς, δυσεύρετης πλέον έκδοσης που μου χάρισαν πριν από πολλά χρόνια,το οποίο ουσιαστικά είναι η αυτοβιογραφία του Λόρενς της Αραβίας. Ενός ανθρώπου που έσφυζε από πάθος, δύναμη και αποφασιστικότητα. Μιας σχεδόν μυθικής μορφής, που δεν έχασε ποτέ την ευαισθησία και την ανθρώπινη πλευρά της, μιας προσωπικότητας γεμάτη αντιφάσεις.
Ένα αντικείμενο που δεν θα ήθελες να αποχωριστείς ποτέ.
Είναι μία σφυρίχτρα με μορφή πουλιού που πήρα σε μία επίσκεψή μου στο εργαστήριο του κεραμίστα Daniel Didier, στις Μαργαρίτες Ρεθύμνου. Ο Didier συνδυάζει την κεραμική με τη μουσική δημιουργώντας αντικείμενα που παράγουν περίεργους ήχους και η σφυρίχτρα του μου θυμίζει την ανεμελιά μιας υπέροχης καλοκαιρινής ημέρας, τότε που μαζί με τη σύντροφό μου και τον Daniel καταλήξαμε να πίνουμε τσικουδιές μέχρι αργά το απόγευμα.
Ο artist που αγαπάς και θέλεις να αποκτήσεις έργο του.
Θα ήθελα να είχα ένα έργο του Joan Miró. Ένα από αυτά τα μικρά του έργα που έφτιαχνε σε χαρτί στα χρόνια της ανέχειας μεταξύ των παγκοσμίων πολέμων, πριν αναγνωριστεί το έργο του.
Σε μια άλλη ζωή θα ήθελες να ήσουν.
Ίσως ξυλουργός σε κάποιο απομακρυσμένο εργαστήριο, κάπου δίπλα στη θάλασσα. Να δημιουργώ αντικείμενα με αργό, φυσικό ρυθμό, χωρίς καμία πίεση χρόνου.
Τρία μέρη που αγαπάς να επιστρέφεις και γιατί.
Στο σπίτι μου, όπου με περιμένουν η κόρη και η σύντροφός μου, τέσσερα χέρια… μια τεράστια ζεστή αγκαλιά.
Στο χωριό των παππούδων μου, που βρίσκεται στην Εύβοια σε μεγάλο υψόμετρο, αγναντεύοντας τον απέραντο γαλάζιο ορίζοντα του Αιγαίου.
Στην αγαπημένη Κρήτη. Στην απέραντη, άγρια, γεμάτη γεύσεις και μυρωδιές γη της, όπου κάθε φορά με περιμένει μια καινούργια έκπληξη κρυμμένη σε κάποια γωνιά της.
Είναι η Τέχνη και η δημιουργία γενικότερα ένας δρόμος για να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι;
Γεγονός είναι πως και τα δύο μας κάνουν να σκεφτόμαστε. Το προς τα πού θα κατευθύνει ο καθένας τη σκέψη του και εάν αυτό τον κάνει καλύτερο άνθρωπο είναι άλλο ζήτημα. Για μένα η δημιουργία είναι ένας τρόπος αποσυμπίεσης και διοχέτευσης της ενέργειάς μου, με ηρεμεί και με ευχαριστεί ταυτόχρονα. Αυτό από μόνο του, φαντάζομαι, με κάνει λίγο καλύτερο…
Πες μας μια ιστορία που δεν θα ξεχάσεις ποτέ
Κάθε ιστορία έχει τη δική της θέση στο χρόνο. Μια ιστορία που στο παρόν είναι “αξέχαστη”, εύκολα αντικαθίσταται με κάποια άλλη πιο πρόσφατη ή συγκινησιακά δυνατότερη και φαντάζει το ίδιο ή και περισσότερο σημαντική, άρα και προσώρας “αξέχαστη”.
Δώσε μας τον δικό σου ορισμό για την ομορφιά
Ομορφιά είναι η ισορροπία ανάμεσα στο απροσδόκητο και στο οικείο.
Tι άλλο θα ήθελες να σχεδιάσεις
Κάτι απροσδόκητο… που θα εκπληρώνει όλες μου τις προσδοκίες!!!
Τι θεωρείς αυθεντικό στις μέρες μας;
Αυθεντικότητα δεν είναι η τελειότητα. Είναι μια εσωτερική εμπειρία και ως εκ τούτου γνήσια και μοναδική, παρά τα σφάλματα και τις ατέλειές της.
Το αυθεντικό δεν κάνει θόρυβο, υπερέχει σιωπηλά. Στηρίζεται στη δική του ιδιοσυστασία.
Aν σχεδίαζες κάτι για το TheAuthentics.gr τι θα ήταν αυτό;
Θα σχεδίαζα ένα αντικείμενο-τελετουργία.
Κάτι που ο χρήστης αγγίζει καθημερινά — μια λαβή, ένα μικρό σκεύος, ένα φωτιστικό-χειρονομία. Ένα αντικείμενο που να αποτυπώνει την αξία του “καλού” και του “αληθινού” μέσα από την απλότητα και το υλικό του.
Photos: IOANNA TZETZOUMI & GIORGOS VITSAROPOULOS
