Μίλησε μας για την πορεία σας, πως ξεκίνησαν όλα, ποιο ήταν το σημείο εκκίνησης και πως εξελίχθηκε η διαδρομή σου μέσα σ’ αυτή…
Το που βρίσκομαι σήμερα είναι μια έκπληξη και για μένα και αν πριν 15-20 χρόνια κάποιος μου περιέγραφε το σήμερα δεν θα τον πίστευα. Με σπουδές οικονομικών και νομικής και 12 χρόνια εργασίας σε πολυεθνικές και άλλες μεγάλες εταιρίες, προδιαγραφόταν μια διαφορετική πορεία. Όμως όταν συνειδητοποίησα ότι δεν ήταν αυτό που ήθελα και με ευχαριστούσε, η ανάγκη για διέξοδο ήταν επιτακτική. Ένα burnout ήταν η αφορμή να τα εγκαταλείψω όλα και να ξεκινήσω το νέο αυτό ταξίδι, ένα restart η μια δεύτερη ευκαιρία.
Είναι η Τέχνη το πεδίο έκφρασης στο οποίο επέλεξες να αφοσιωθείς και πόσο εύκολο είναι αυτό ζώντας σε ένα μέρος σαν τη Σύρο
Επιμένω να θεωρώ τον εαυτό μου τεχνίτη και όχι καλλιτέχνη, οπότε η χειροτεχνία (craft) ειναι το πεδίο έκφρασης που επέλεξα να ασχοληθώ. Οι λέξεις τέχνη και καλλιτέχνης για μένα έχουν σημαντική βαρύτητα και προυποθέτουν έναν συνδυασμό σπουδής, ταλέντου και σκληρής δουλειάς. Η Σύρος νομίζω κάνει ακόμα πιο εύκολη την ενασχόληση μου καθώς οι ανθρώπινοι ρυθμοί (εκτός σεζόν), η επαφή με τη θάλασσα και τη φύση, οι σύντομες αποστάσεις αλλά και η συναναστροφή με ανθρώπους απ όλο τον κόσμο δημιουργούν ιδανικές συνθήκες.
Τι είναι η κεραμική για σένα. Πως ξεκίνησε αυτή η αγάπη και πως νοιώθεις ότι έχει εξελιχθεί μέχρι σήμερα
Η κεραμική για μένα (πλέον) είναι όλα. Από την ώρα που ξυπνάω μέχρι να κοιμηθώ με αυτό ασχολούμαι, όχι όμως μόνο με τη δική μου κεραμική αλλά με το μέλλον της κεραμικής, το παρελθόν της, την καταγραφή, δράσεις σχετικά με την κεραμική και πολλά άλλα! Το μικρόβιο το κόλλησα το 2015 σ’ ένα ταξίδι στη Σίφνο που στο εργαστήριο του Αντώνη και Γιάννη Ατσόνιου έκαναν αναβίωση του παραδοσιακού ξυλοκάμινου. Η διαδικασία με μάγεψε, η μεταμόρφωση του υλικού μέσω τη φλόγας είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ.
Mίλησε μας για την ιστορία της δημιουργίας της gallery Chimera Art & Craft, τι περιλαμβάνει και τι νέο έφερε στον τόπο σου
Μετά την εμπειρία της Σίφνου αγάπησα την κεραμική και άρχισα να συλλέγω διάφορα έργα. Έτσι ήρθε η ιδέα της Χίμαιρας, καθώς αφού ήξερα που να βρω τι, σκέφτηκα γιατί να μην κάνω αυτή τη γνώση επάγγελμα και να προτείνω αυτά τα ίδια πράγματα σε άλλους. Η Χίμαιρα λοιπόν περιλαμβάνει κεραμικά κυρίως αντικείμενα απ όλη την Ελλάδα τα οποία επιλέγω εγώ ένα προς ένα ενώ ποικίλλουν από απλά χρηστικά σκεύη μέχρι εικαστικά έργα και κεραμικά γλυπτά. Το νέο που έφερε είναι ότι πρόκειται για έναν χώρο σχεδόν αποκλειστικά με κεραμική, ενώ έχει μια δική του ταυτότητα, ανάμεσα σε gallerie & art shop. Τέλος πραγματοποιούνται ομαδικές εκθέσεις κεραμικής που είναι κάτι πρωτόγνωρο για το νησί.
Πόσο σημαντικό είναι για το κοινό να συνδιαλέγεται με την Τέχνη και πως αλήθεια ανταποκρίνεται
Η συνδιαλαγή με την τέχνη είναι παιδεία. Εκπαιδεύεται το μάτι, το μυαλό, το πνεύμα. Ανοίγουν οι ορίζοντες και χτίζεται μια αισθητική. Το κοινό ανταποκρίνεται πάντα θερμά, είτε με τα μόνιμα αντικείμενα εκθέματα είτε ακόμα περισσότερο με τις περιοδικές εκθέσεις μας για τις οποίες είμαι πολύ περήφανος. Εντυπωσιάζονται από την αρτιότητα και την δυσκολία των έργων, προβληματίζονται από τα μηνύματα τους, θαυμάζουν σε κάθε περίπτωση και πολύ συχνά, όταν εγκαινιάζουμε μια νέα έκθεση , γνωρίζουν και τους ίδιους τους δημιουργούς.
Είσαι κι ο ίδιος δημιουργός αλλά έχεις και μια διαρκή συναναστροφή λόγω της gallery με άλλους δημιουργούς. Τι είναι αυτό που κάνει αυτούς τους ανθρώπους να ξεχωρίζουν, τι έχεις εισπράξει στη διάρκεια της επαγγελματικής σου διαδρομής;
Οι άνθρωποι που ξεχωρίζουν, για μένα τουλάχιστον, είναι αυτοί που αγαπούν την κεραμική. Και έχω την τύχη να έχω τέτοιους συνεργάτες που σκέφτονται πέρα από το δικό τους έργο και τη δική τους προβολή. Επίσης με τους συνεργάτες μου υπάρχει μια σχέση σεβασμού και εκτίμησης, αφενός για το καλλιτεχνικό τους έργο και αφετέρου για το ήθος τους. Οπότε τολμώ να πω ότι οι συνθήκες είναι ιδανικές και χαίρομαι πολύ γι αυτό.
Mίλησέ μας για τους αγαπημένους σου δημιουργούς όπως και την πρωτοβουλία σου να δημιουργούν συνδυαστικά
Το περσινό μας συμπόσιο κεραμικής, “ Chasing Chimeras: Hybrid ceramics project” είχε 6 καλεσμένους οι οποίοι κλήθηκαν να δημιουργήσουν έργα ανά δύο, ώστε να προκύψουν έργα Χίμαιρες, δηλαδή, με διακριτά, ετερόκλητα στοιχεία. Ο στόχος επετεύχθη στο 100% σε αυτή την 10ήμερη καλλιτεχνική διαμονή και τα έργα που προέκυψαν προκάλεσαν μεγάλη εντύπωση. Οι 6 καλλιτέχνες του οποίους ευχαριστώ παρά πολύ ήταν οι Γιάννης Ζωής, Μάγκυ Ιωάννου, Μέλινα Ξενάκη, Σταύρος Περάκης, Μίρκα Δραπανιώτου και Φανή Σκουλικίδη Μπουκουβάλα.
Τι είναι αυτό που ονειρεύεσαι να κάνεις σε σχέση με την Τέχνη σου
Αποφεύγω να σκέφτομαι μακροπρόθεσμα καθώς μου προκαλεί άγχος! Σίγουρα θέλω να βελτιώνομαι, να μαθαίνω, να δουλεύω μαζί με συναδέλφους, κάτι το οποίο αγαπώ πολύ, και να εξερευνήσω κι αλλά μονοπάτια στη δουλειά μου και στον τρόπο που εκφράζομαι μέσα από αυτή.
Είναι η Τέχνη και η δημιουργία γενικότερα ένας δρόμος για να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι;
Σίγουρα μας κανει καλό. Σίγουρα ακουμπά κάποιες ευαίσθητες χορδές. Γι αυτό και η κεραμική αλλά και άλλες τέχνες χρησιμοποιούνται και για θεραπεία. Ειδικά με την κεραμική, μαθαίνεις πολλά πράγματα, όπως την απώλεια, να δέχεσαι ότι κάτι δεν θα βγει ακριβώς όπως το φαντάστηκες και πολλά αλλά. Σε μια εποχή που οι απαιτήσεις είναι πολύ υψηλές, μας μαθαίνει να κάνουμε ενα βήμα πίσω.
Πες μας μια ιστορία που δεν θα ξεχάσεις ποτέ
Οι ιστορίες που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι αυτές που μου διηγήθηκε η Μάρω Κερασιώτη από τα 15 χρόνια που δίδασκε κεραμική στις φυλακές Αλικαρνασσού. Αλλά αυτές δεν ειναι δικές μου ιστορίες για να πω.
Στη Σίφνο η γιαγιά Κατέ Λεμπέση ζωγράφιζε πουλιά και ψάρια πάνω στα κεραμικά του γιου της. Κάποια στιγμή παρατηρώ ότι δεν έχει κανένα με ένα πουλί μόνο του, πάντα σε ζευγάρια η ομάδες. Τη ρωτάω:
-Θα ζωγραφίσετε κάτι μόνο με ένα πουλί?
Όχι ποτέ, η μοναξιά δεν είναι ωραίο πράγμα, μου απάντησε.
Τι ακολουθεί στα σχέδιά σου
Συνέχεια σε όσα έχουν ξεκινήσει, δηλαδή συμπόσια, ομαδικές εκθέσεις, κατασκευές κλπ. Επίσης έχω αναλάβει τη δημιουργία ενός podcast σχετικό με την κεραμική αλλα θα αργήσει να έρθει στη δημοσιότητα. Τον Ιούλιο θα φιλοξενήσω την ομαδική έκθεση κεραμικής Animal Rites η οποία πιστεύω ότι θα έχει πολύ ενδιαφέρον.
Μόλις ολοκληρώθηκε επίσης το art residency του Geoff Booras, καθηγητή Κεραμικής στο τμήμα Καλών Τεχνών του Πανεπιστημιου του Ηarvard, μέσω της υποτροφίας του Fulbright foundation. Είμαι πολύ περήφανος που λειτούργησα ως host & sponsor για εναν καλλιτέχνη και ακαδημαικό από την Αμερική. Οι 40 μέρες που συνυπήρξαμε στο εργαστήριο, το masterclass που δίδαξε, οι περίπατοι μας για να αναζητήσουμε χώμα, πετρώματα και άλλες πρώτες ύλες, είναι εμπειρίες που θα μου μείνουν αξέχαστες.
Το μουσείο και το έργο που σου έκλεψε την καρδιά
Νομίζω το μουσείο κεραμικής στο Leeuwarden της Ολλανδιας. Το έργο που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι ένα τεράστιο παγώνι φτιαγμένο από χιλιάδες θραύσματα παραδοσιακών ολλανδικών κεραμικών πιάτων.
Υπάρχει η Ελλάδα στο έργο σου;
Αναπόφευκτα νομίζω. Οι αναφορές στα 6000 χρόνια κεραμικής ιστορίας, στο τοπίο, στις παραδόσεις, στην πολιτιστική κληρονομιά είναι πάντα εκεί. Σε ένα υλικό, σε ένα σχέδιο, σε μια λεπτομέρεια. Νομίζω είναι φυσικό και δεν γίνεται αλλιώς. Επηρεαζόμαστε από το περιβάλλον στο οποίο ζούμε.
Δώσε μας τον δικό σου ορισμό για την ομορφιά
Ότι μας κάνει να δακρύσουμε βλέποντας το (η ακούγοντας το κλπ)
Έχεις σχεδιάσει ποτέ κάτι άλλο εκτός κεραμικής και αν όχι τι θα δημιουργούσες
Όχι, ποτέ. Δεν είμαι από τα άτομα που “πιάνει το χέρι τους” όποτε δεν είχα ποτέ τέτοιες τάσεις. Αλλά στην πατρίδα του πατέρα μου υπάρχει ένα παλιό παραδοσιακό εργαστήριο υφαντικής (αργαλειού) και πάντα με γοήτευε! Ναι αυτό, θα ήθελα να δημιουργήσω ένα υφαντό!
Τι θεωρείς αυθεντικό στις μέρες μας;
Οτιδήποτε βγαίνει αβίαστα, χωρίς σκοπό, χωρίς δεύτερες σκέψεις. Χωρίς ερωτήματα όπως είναι μέσα στο θέμα; Θα πουληθεί εύκολα; Θα αρέσει στους άλλους; Όταν αυτά τα ερωτήματα πάνε πίσω , τότε προκύπτει το αυθεντικό, η απευθείας έκφραση. Και από την εμπορική εμπειρία μου, απαντά θετικά σχεδόν πάντα και στα τρία ερωτήματα.
