Μεγαλύτερες προκλήσεις
Δουλεύοντας μέσα σε ένα σχετικά περιορισμένο αποτύπωμα, οι designers έθεσαν ως στόχο τη δημιουργία τεσσάρων διακριτών λειτουργικών ζωνών, καθεμιά με τη δική της ταυτότητα, αλλά ταυτόχρονα απόλυτα ενσωματωμένων σε ένα ενιαίο και συνεκτικό σύνολο.
Η ομάδα του Ecru Studio πειραματίστηκε με υλικά με τα οποία δεν είχε δουλέψει εκτενώς στο παρελθόν: στρώσεις υφασμάτων, φλοράλ μοτίβα, διακοσμητικά τελειώματα όπως κρόσσια και ρέλια, καθώς και ένα custom ξύλινο δάπεδο εμπνευσμένο από το μιλανέζικο design της δεκαετίας του 1940.
Παράλληλα, στόχος ήταν η ενσωμάτωση ασιατικών πολιτισμικών στοιχείων με τρόπο ποιητικό και διακριτικό. «Συνεργαστήκαμε με τον τοπικό καλλιτέχνη Genggeng για τη δημιουργία μιας χειροποίητης τοιχογραφίας εμπνευσμένης από ένα αρχαίο μοτίβο της δυναστείας Shang και ενσωματώσαμε υφάσματα με μοτίβα που φέρουν συμβολική ασιατική εικονογραφία, μυστικιστικά σύμβολα και τοτέμ μοναδικά σε τοπικές οπτικές παραδόσεις», λέει ο Jin Chen.
«Αυτές οι λεπτομέρειες απαιτούσαν υψηλό βαθμό πειραματισμού και ακρίβειας, αλλά τελικά μας βοήθησαν να διαμορφώσουμε έναν χώρο συναισθηματικά πλούσιο και οπτικά απρόσμενο», συμπληρώνει ο Randy Tu.
Δημιουργική ελευθερία και εκφραστικότητα
«Ο σχεδιασμός ενός εμπορικού χώρου απαιτεί μια διαφορετική ευαισθησία, μια ισορροπία ανάμεσα στην ταυτότητα του brand, την εμπειρία του επισκέπτη και τη λειτουργική ροή», εξηγεί ο Jin Chen. «Σε αντίθεση με τα οικιστικά projects, που συχνά περιορίζονται από τις καθημερινές συνήθειες και την προσωπική άνεση του πελάτη, οι εμπορικοί χώροι μάς επιτρέπουν μεγαλύτερη ελευθερία να εξερευνήσουμε τολμηρές ιδέες σε υλικά, αφήγηση και χωρική σύνθεση. Μπορούμε να είμαστε πιο εκφραστικοί με το χρώμα, την κλίμακα και τη λεπτομέρεια, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που γίνεται μέρος της αφήγησης και της συναισθηματικής μνήμης του brand. Φυσικά, η λειτουργικότητα παραμένει αδιαπραγμάτευτη. Κάθε διαδρομή κίνησης, ύψος πάγκου, γωνία φωτισμού και επιλογή υλικού πρέπει να εξυπηρετεί τόσο αισθητικές όσο και πρακτικές ανάγκες. Η ανθεκτικότητα είναι επίσης καθοριστική, ειδικά σε χώρους φιλοξενίας όπου οι επιφάνειες βρίσκονται σε συνεχή χρήση».
«Για το Season, προσεγγίσαμε τον σχεδιασμό σαν ένα είδος αισθητηριακού θεάτρου: έναν χώρο όχι μόνο για κατανάλωση, αλλά για βίωμα», καταλήγει η ομάδα.
Ένα ήσυχο μάντρα εγκράτειας
«Μια στιγμή που μας έμεινε έντονα ήταν σε μια από τις πρώτες συναντήσεις με τον Chef Hung», θυμάται ο Jin Chen. «Μίλησε για τα χρόνια που σπούδασε ζαχαροπλαστική στη Γαλλία και για το πώς η φιλοσοφία που έφερε πίσω στην Ταϊβάν δεν αφορούσε τη διακόσμηση, αλλά την εγκράτεια , το να ξέρεις πότε να σταματάς. Αυτή η φράση έγινε κάτι σαν ένα ήσυχο μάντρα σε όλη τη διαδικασία του σχεδιασμού. Μας θύμιζε να αφήνουμε ορισμένα υλικά να ‘αναπνέουν’, να συγκρατούμαστε όταν ο χώρος είχε ήδη πει όσα χρειαζόταν. Αποφασίσαμε μάλιστα να αφήσουμε έναν τοίχο μερικώς γυμνό, ώστε η τοιχογραφία να μοιάζει περισσότερο με θραύσμα μνήμης παρά με κεντρικό στοιχείο. Στιγμές σαν κι αυτές επιβεβαιώνουν γιατί αγαπάμε αυτό που κάνουμε όταν το design γίνεται μια κοινή γλώσσα ανάμεσα στους ανθρώπους, τη μνήμη και τον τόπο».
Διάταξη
Το project εκτείνεται σε περίπου 1.077 τετραγωνικά πόδια / 100 τετραγωνικά μέτρα και αναπτύσσεται σε ένα επίπεδο, με ανοιχτή κάτοψη.
Ο χώρος χωρίζεται σε τέσσερις διακριτές αλλά συνδεδεμένες ζώνες: πάγκος φρέσκων γλυκισμάτων στην είσοδο, χώρος λιανικής για γλυκά-δώρα, καθιστικό τύπου σαλονιού και ένα κεντρικό island bar με εννέα θέσεις, σχεδιασμένο για την απόλαυση επιδορπίων σε πιάτο. Η ανοιχτή ροή ανάμεσα στις ζώνες εξασφαλίζει οπτική συνέχεια, προσφέροντας παράλληλα διαφορετικές χωρικές εμπειρίες — από το γρήγορο takeaway έως την πιο immersive εμπειρία εσωτερικής εστίασης.
Φωτογραφίες: Dean Hearne
