Μετά από τις σπουδές της στην αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο συνέχισε στο Λονδίνο όπου έκανε το μεταπτυχιακό και την διδακτορική της διατριβή στο UCL. Στα χρόνια του Λονδίνο, η Μάγδα εργάστηκε με αντικείμενο τον στρατηγικό σχεδιασμό και το masterplanning αστικών χώρων. Παράλληλα δίδασκε στα μεταπτυχιακά μαθήματα του πανεπιστημίου και συμμετείχε σε αρκετά ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα, τα οποία συνέχισε στην Ελλάδα. Δίδαξε για ένα χρόνο στην αρχιτεκτονική του Βόλου αστικό σχεδιασμό για να την κερδλισει το επαγγελματικό πεδίο οπότε αφοσιώθηκε ξεκιώντας το δικό της γραφείο. Έχει εμπειρία σε έργα κατοικιών αλλά και σημαντικές συνεργασίες πάνω σε ειδικά κτήρια.
Ζεις και εργάζεσαι στη Θεσσαλονίκη. Πόσο ευρύ είναι το πεδίο των δραστηριοτήτων σου
Η αρχιτεκτονική δραστηριότητα δεν περιορίζεται από τον τόπο στον οποίο βρίσκεσαι. Έτσι ενώ ένα μεγάλο κομμάτι των έργων που έχω κάνει είναι στη Θεσσαλονίκη, υπάρχουν πολλά και σε άλλα μέρη. Ασχολούμαι σε μεγάλο βαθμό με ιδιωτικές κατοικίες, αλλά και με πιο ιδιαίτερα έργα-χώρους που προκύπτουν από σταθερές συνεργασίες που έχω όπως με τον Αρκτούρο και το Κτήμα Κυρ-Γιάννη.
Προς μεγάλη σου τιμή επιλέχθηκες και ανέλαβες πρόσφατα ένα τμήμα του remake του MOMus-Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης στο Λιμάνι. Πόσο challenging ήταν η δουλειά αυτή και πως εξελίχθηκε
Δύο ήταν οι προκλήσεις για αυτό το έργο. Η πρώτη ήταν το χρονικό περιθώριο. Όλα γίνανε πάρα πολύ γρήγορα, έπρεπε να αντεπεξέλθουμε σε ένα πολύ πιεστικό χρονοδιάγραμμα. Η μελέτη έπρεπε να γίνει μέσα σε λίγες μέρες και φυσικά η σχεδιαστική πρόταση να είναι τέτοια ώστε να μπορεί να υλοποιηθεί μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα. Όλα όμως, και με την άψογη συνεργασία όλων όσων ενεπλάκησαν, πήγαν πολύ καλά.
Η δεύτερη πρόκληση ήταν ο σχεδιασμός μέσα σε ένα ιστορικό κτήριο, για έναν μεγάλο και σημαντικό πολιτισμικό φορέα. Όσον αφορά την ιστορικότητα του κτηρίου, επέλεξα την έντονη διαφοροποίηση από αυτό, κι αυτό είναι ένα είδος σεβασμού, να απομακρύνεις το παλιό από το νέο. Όσον αφορά τον φορέα, επιχείρησα να σεβαστώ την οπτική ταυτότητα που εγώ αναγνώρισα σε αυτόν.
Το opening του μουσείου ήταν εντυπωσιακό σε συνδυασμό με την έκθεση της Frida Kahlo – Her Photos. Πως η συγκεκριμένη έκθεση επηρέασε το δικό σου έργο
Η αλήθεια είναι πως δεν το επηρέασε παρόλο που εκ του αποτελέσματος μπορεί να φαίνεται πως υπάρχει επιρροή. Το μπλε ultramare χρώμα που χρησιμοποιήθηκε επιλέχθηκε για να φέρει ένταση και φρεσκάδα στο χώρο. Επίσης, το επέλεξα γιατί είδα πως και το μουσείο σε πολλά προϊόντα του επιλέγει μια οπτική ταυτότητα με έντονα χρώματα. Το πωλητήριο του μουσείου και η έκθεση σχεδιάστηκαν τελείως ανεξάρτητα και ήταν πραγματικά έκπληξη και για εμένα όταν είδα στο τέλος να χρησιμοποιείται το μπλε χρώμα, όπως και άλλα χρώματα, στην έκθεση. Εξάλλου τα χρώματα χαρακτηρίζουν της Φρίντα και ειδικά το μπλε που είναι το χρώμα της casa Azul.
Πόσο σημαντικό είναι να συμμετέχεις στα κοινά, σε ένα δημόσιο κτίριο που απευθύνεται σε όλη την πόλη. Ποιο είναι το feedback που εισέπραξες;;
Το feedback, σε μια μόλις εβδομάδα λειτουργίας, είναι πολύ θετικό και χαίρομαι πολύ που αρέσει στον κόσμο. Η αρχιτεκτονική είναι κατ’εξοχήν τέχνη του δημόσιου χώρου και είναι η χαρά ενός αρχιτέκτονα να ξέρει πως τα έργα του βρίσκονται εκεί για να εξυπηρετήσουν τους ανθρώπους και για να αναβαθμίσουν αισθητικά το περιβάλλον που ζούνε.
Τι είναι αυτό που ονειρεύεσαι να κάνεις σε σχέση με την αρχιτεκτονική
Μιλώντας για μουσεία, τι πιο ωραίο από ένα μουσείο ή έναν χώρο πολιτισμού!
Είναι η δημιουργία γενικότερα ένας δρόμος για να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι;
Μπορώ να μιλήσω για την αρχιτεκτονική δημιουργία, όχι για τη δημιουργία γενικά. Η αρχιτεκτονική δημιουργία είναι πάντα μια «κατά παραγγελία» δημιουργία, υπάρχει μια επιταγή στην οποία πρέπει ο αρχιτέκτονας να ανταποκριθεί. Σχεδιάζει, κατασκευάζει, δημιουργεί πάντα για κάποιον, για κάποιες ανάγκες, για κάποια θέλω. Αυτή η διαδικασία, να παίρνεις τα θέλω των άλλων και να τα προσαρμόζεις στο δικό σου όραμα, νομίζω σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, κατά μια έννοια, ουμανιστή ή φροντιστή.
Πες μας μια ιστορία που δεν θα ξεχάσεις ποτέ
Μου είναι δύσκολο να θυμηθώ μια ιστορία, αλλά μου έρχονται πολύ έντονα στη μνήμη εικόνες από μέρη που έχω πάει ή έχω ζήσει. Οι σχηματισμοί των συννέφων όπως τους έβλεπα πάνω από τον Τάμεση στο Λονδίνο κάθε πρωί που πήγαινα στη δουλειά, το παράθυρο της σοφίτας με θέα τον ουρανό όπου έμενα στο Παρίσι κατά το Erasmus μου, το απόκοσμο τοπίο της ερήμου αλατιού στη Βολιβία σε ένα ταξίδι, την όψη του Μύτικα μόλις ξεπροβάλλεις στο οροπέδιο των Μουσών στον Όλυμπο. Πολλές εικόνες έρχονται αυτόματα προσπαθώντας να ανατρέξω σε κάτι που δεν έχω ξεχάσει. Δύσκολα ιστορία…
Τι ακολουθεί στα σχέδιά σου
Στα προσωπικά σχέδια, πάντα υπάρχει ένα ταξίδι προγραμματισμένο. Στα επαγγελματικά σχέδια, ποτέ δεν ξέρεις τι καινούριο θα έρθει.
Το μουσείο και το κτίριο που σου έκλεψε την καρδιά
Πολύ δύσκολη ερώτηση για να απαντήσω με ένα μόνο! Κτήρια μπορώ να πω πολλά, θα περιοριστώ ωστόσο στα μουσεία. To Metropolitan Art Museum στη Νέα Υόρκη, για την πιο μεγαλειώδη είσοδο-lobby, το V&A museum στο Λονδίνο για το κλασσικό Βικτωριανό café του, το British Museum στο Λονδίνο για τον πιο ωραίο στεγασμένο δημόσιο χώρο στην καρδιά του κτηρίου, το Μουσείο του Βατικανού για τα εκπληκτικά μαρμάρινα δάπεδα, το Μουσείο της Ακρόπολης για την ολόφωτη, διάφανη αίθουσα του Παρθενώνα που φέρνει σε τόσο άμεση οπτική επαφή τα εκθέματα με το κτήριο από το οποίο προέρχονται…
Εκτός από αυτά τα μεγάλα μουσεία όμως υπάρχουν πάρα πολλά μικρά, με όμορφους χώρους και σχεδόν πάντα σε όλα τα μουσεία είναι πολύ ιδιαίτεροι χώροι τους τα καφέ και τα μαγαζιά τους.
Αν σχεδίαζες ένα αντικείμενο για το shop του Μουσείου τι θα ήταν αυτό;
Τα πωλητήρια των μουσείων συνηθίζουν να έχουν από τις πιο όμορφες συλλογές αντικειμένων. Μου αρέσει που μετατρέπουν πολλές φορές τα θέματα των εκθέσεων σε χρηστικά αντικείμενα. Αν σχεδίαζα κάτι, θα έκανα αντικείμενα που χρησιμοποιούμε καθημερινά, πιάτα, ποτήρια, κούπες, design homeware δηλαδή.
Δώσε μας τον δικό σου ορισμό για την ομορφιά
Όμορφο είναι αυτό που σε ανατάσσει , σε γαληνεύει, σε ηρεμεί, σε ευχαριστεί, σε γεμίζει πληρότητα. Η ομορφιά για εμένα δεν είναι επίθετο που αποδίδεται σε πράγματα, είναι η αίσθηση που σου αφήνουν τα πράγματα και τα χαρακτηρίζει όμορφα.
Τι θεωρείς αυθεντικό στις μέρες μας;
Αυθεντικό είναι αυτό που φέρει έντονα το προσωπικό στοιχείο του δημιουργού. Θα μπορούσα να πω πως αυθεντικό είναι αυτό που δεν έχει αντιγραφεί και δεν μπορεί να αντιγραφεί, αλλά ζούμε σε μια εποχή που βομβαρδιζόμαστε από ιδέες και εικόνες οπότε συχνά χάνουμε και οι ίδιοι το όριο ανάμεσα στο τι προκύπτει γνήσια από εμάς και τι προκύπτει από επιρροή. Οπότε ακόμα και αυτό που προκύπτει από επιρροή όταν μετουσιώνεται με προσωπικά στοιχεία, τότε είναι αυθεντικό.
