Το αρχιτεκτονικό γραφείο A&M Architects μετατρέπει δύο ανεξάρτητα παραδοσιακά κτίσματα, διαφορετικών χρονικών περιόδων, σε έναν ενιαίο χώρο κατοίκησης, όπου οι χωρικές ασυνέχειες επανανοηματοδοτούνται και υφαίνονται σε μια συνεκτική αρχιτεκτονική αφήγηση. Πρόκειται για ένα έργο που δεν περιορίζεται στην ένωση των δομών, αλλά ανασυνθέτει τη μνήμη και την καθημερινότητα γύρω από αυτές.
Στον παραδοσιακό οικισμό στο Απέρι στην Κάρπαθο, οι A&M Architects προσεγγίζουν την αρχιτεκτονική ως πράξη επανένωσης: δύο διακριτά κτίρια, δύο διαφορετικές χρονικές αφηγήσεις, επανασυγκροτούνται σε ένα ενιαίο οικιστικό σύνολο. Το έργο αφορά μια λιθόκτιστη κατοικία πριν το 1955 και μια μεταγενέστερη προσθήκη από σκυρόδεμα του 1977, οι οποίες συνυπήρχαν χωρίς ουσιαστική σχέση σε ένα οικόπεδο 127 τ.μ.
Η βασική σχεδιαστική πρόθεση εστιάζει στη δημιουργία ενός συνεκτικού αρχιτεκτονικού οργανισμού, που γεφυρώνει τα ίχνη του παρελθόντος με τις ανάγκες της σύγχρονης κατοίκησης.
Αντί να εξαλείφει τις διαφορές, η αρχιτεκτονική πρόταση τις αναδεικνύει και τις συνδέει, μετατρέποντας τον κατακερματισμό σε χωρική συνέχεια και αφήγηση. Στο εσωτερικό, η παραδοσιακή μουσάνδρα —χαρακτηριστικό στοιχείο της καρπαθιακής οικιακής αρχιτεκτονικής— επανεντάσσεται σαν σημείο αναφοράς και φορέας μνήμης. Η νέα κατακόρυφη επέκταση, υλοποιημένη με σύγχρονο σύμμεικτο κατασκευαστικό σύστημα, λειτουργεί ως καταλύτης ενοποίησης, εξασφαλίζοντας ομαλές μεταβάσεις μεταξύ των επιπέδων και μια σαφή εσωτερική οργάνωση.
Παράλληλα, η ενεργειακή αναβάθμιση του κελύφους, μέσω της εφαρμογής θερμομόνωσης και της κατασκευής νέας στέγης με γαλλικού τύπου κεραμίδια, ενισχύει τη βιωσιμότητα της κατοικίας χωρίς να αλλοιώνει τον παραδοσιακό της χαρακτήρα. Εξωτερικά, οι λευκές επιχρισμένες όψεις, τα μπλε ξύλινα κουφώματα και οι διακριτικές λεπτομέρειες της στέγης συνθέτουν μια εικόνα πλήρως ενταγμένη στο τοπικό αρχιτεκτονικό ιδίωμα.
Η αυλή λειτουργεί ως κοινός τόπος συνάντησης των επιμέρους ενοτήτων, ολοκληρώνοντας την ενοποίηση των δύο κτισμάτων σε μια ενιαία οντότητα. Με ενσωματωμένα καθιστικά και παραδοσιακές κολώνες, ο υπαίθριος χώρος ενισχύει την αίσθηση ότι η κατοικία δεν προστέθηκε στον οικισμό, αλλά επανεντάχθηκε οργανικά σε αυτόν.
Φωτογραφία AYLO Studio
