Έχοντας μια λαμπερή πορεία, έχεις εδραιωθεί ως μια ταλαντούχα δημιουργός που διαρκώς μας εκπλήσσει ευχάριστα. Ποια θεωρείς τα πιο καίρια και σημαντικά σου βήματα σε αυτή τη γοητευτική διαδρομή;
Τα πιο καίρια και σημαντικά μου βήματα ήταν, αρχικά, το γεγονός ότι μετά τις σπουδές μου στο Marangoni βρέθηκα στο ατελιέ του Giorgio Armani και στη συνέχεια στον οίκο Trussardi. Αυτές οι εμπειρίες μού επέτρεψαν να δω πολύ ουσιαστικά πράγματα στην πράξη και μου έδωσαν μεγάλη αυτοπεποίθηση. Όταν ξεκινάς την πορεία σου, δεν έχεις κάτι να αποδείξεις, καθώς δεν έχεις προηγούμενο έργο. Το ότι επιλέχθηκα να βρίσκομαι εκεί ήταν από μόνο του μια σημαντική επιβεβαίωση και με βοήθησε πολύ.
Ένα ακόμη καθοριστικό στοιχείο στην καριέρα μου είναι η εμπιστοσύνη που μου έχουν δείξει τόσοι άνθρωποι, αναθέτοντάς μου τη δημιουργία του νυφικού τους για μία από τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής τους. Θα προσθέσω επίσης την capsule collection που δημιούργησα για το 1821, μέσα από την οποία ξεκίνησε και η συνεργασία μου με την κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου. Η ίδια, ως προσωπικότητα, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για μένα και το γεγονός ότι συνεργαστήκαμε ήταν ιδιαίτερα σημαντικό.
Εξίσου καθοριστική ήταν η απόφασή μου να δημιουργώ capsule collections με συγκεκριμένη θεματική αναφορά — είτε στην ελληνική ιστορία και παράδοση είτε σε μεγάλα σύγχρονα ζητήματα, όπως η οικολογία και η βιωσιμότητα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η συλλογή του 2023 με θέμα το sustainability και η συλλογή από ανακυκλωμένα δίχτυα της Diopas, που προέρχονται από τη θάλασσα. Αυτή η δουλειά αποτέλεσε μια πολύ σημαντική στιγμή για μένα και βραβεύτηκε από το Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών. Και τώρα, ήρθε η στιγμή της συνεργασίας μου με το ΝΗ.Μ.Α. του Μουσείου Μπενάκη μέσα από τη συγκεκριμένη έκθεση.
Μίλησέ μας για τους πυλώνες της δημιουργικής σου ενασχόλησης με τη μόδα και για την κατεύθυνση που ακολουθείς
Βασικός πυλώνας της δημιουργικής μου ενασχόλησης με τη μόδα είναι το custom made. Δεν αγαπώ το prêt-à-porter· αγαπώ την προσωπική επαφή με τις γυναίκες. Αυτή η επιλογή προέκυψε από την ανάγκη μου να δημιουργώ ιδιαίτερα ρούχα, κάτι που δεν μπορεί να συμβεί αν το ένδυμα δεν φέρει στοιχεία του χαρακτήρα και της προσωπικότητας εκείνου που το φορά.
Στην πορεία, αυτή η επιλογή επιβεβαιώθηκε και σε επίπεδο βιωσιμότητας, καθώς το prêt-à-porter είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικό για τον πλανήτη, ενώ το custom made αποδείχθηκε μια σοφή και πιο βιώσιμη προσέγγιση — χωρίς να το γνωρίζω συνειδητά από την αρχή.
Η κατεύθυνσή μου είναι να συνεχίσω τον διάλογο με κάθε γυναίκα που με εμπιστεύεται, αλλά και να συνεχίσω τις θεματικές συλλογές, οι οποίες κάθε φορά θα προκύπτουν από κάτι διαφορετικό που με εμπνέει και με ιντριγκάρει δημιουργικά, μεταφέροντας παράλληλα ένα μήνυμα στο κοινό. Από εδώ και πέρα, επιθυμώ μια πιο καλλιτεχνική πορεία. Νιώθω ότι έχω εκφράσει σε μεγάλο βαθμό την ανάγκη μου για δημιουργία ως σχεδιάστρια, δημιουργώντας ρούχα για πολλούς ανθρώπους, και τώρα θέλω να ακολουθήσω μια πιο προσωπική, καλλιτεχνική κλίση, γιατί πιστεύω ότι έχω ακόμη πολλά να πω και να προσφέρω.
Ποιος είναι ο κεντρικός άξονας των επιλογών σου και πού εστιάζεις;
Πάντα ο συγκεκριμένος άνθρωπος για τον οποίο καλούμαι να εμπνευστώ. Εστιάζω στην ανάδειξη της προσωπικότητας, κάτι που επιτυγχάνεται μέσα από πολύ συγκεκριμένες παραμέτρους. Με ενδιαφέρει η κινησιολογία του κάθε ανθρώπου, κατανοώ το στιλ του και προσαρμόζομαι στον τρόπο με τον οποίο εκφράζεται.
Έτσι εξηγείται και το εύρος των δημιουργιών μου, από εκκεντρικές νύφες έως απολύτως κλασικές. Θεωρώ ότι έτσι λειτουργεί όποιος ασχολείται με το custom made. Η εστίασή μου είναι πάντα η προσωπικότητα και ο τρόπος έκφρασης της κάθε γυναίκας.
Με ποιον τρόπο η ελληνική παράδοση και οι χειροποίητες δημιουργίες εντάσσονται στη βεντάλια των αναζητήσεών σου;
Είναι βαθιά τυπωμένες στο υποσυνείδητό μου. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου η μητέρα μου κεντούσε και αγόραζε υφαντά από το Σουφλί. Γεννήθηκα στην Αλεξανδρούπολη και μεγάλωσα στην Κομοτηνή, οπότε είχα άμεση επαφή με τα μεταξωτά του Σουφλίου. Από παιδί έβλεπα και βίωνα αυτά τα στοιχεία, καθώς η μητέρα μου αγαπούσε να ράβει και να κεντά τα ρούχα της.
Ακόμη και όταν δεν ανατρέχω συνειδητά στην παράδοση, αυτή είναι πάντα παρούσα μέσα μου. Πάντα αγαπούσα το χειροποίητο. Έμαθα να κεντάω από μικρή, κάτι που με βοήθησε και επαγγελματικά, καθώς μπορούσα να καθοδηγήσω άλλους τεχνίτες όταν δεν είχα εγώ τον χρόνο να εκτελέσω τη δουλειά.
Φυσικά, η ελληνική παράδοση και οι χειροποίητες δημιουργίες βρίσκονται πάντα στον πυρήνα των αναζητήσεών μου, γιατί από εκεί προέρχομαι και αυτά είναι που αγαπώ.
Μίλησέ μας για την έκθεσή σου στην Αθήνα. Πώς ξεκίνησε η ιδέα και τι πραγματεύεται;
Η έκθεση στην Αθήνα, σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη και με φιλοξενία στο ΝΗ.Μ.Α., είναι μια ιδέα που γεννήθηκε πριν από ακριβώς δύο χρόνια. Όταν μετακόμισα στην Αθήνα και αμέσως μετά τη μεταφορά του ατελιέ μου, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να γνωρίσω από κοντά την κυρία Βιργινία Ματσέλη και να επισκεφθώ το ΝΗ.Μ.Α. Τη στιγμή που άνοιξα την πόρτα και αντίκρισα τον χώρο, μαγεύτηκα. Ένας εξαιρετικά δημιουργικός χώρος, γεμάτος χρώματα, μεταξωτές κλωστές και ό,τι μπορεί κανείς να παράγει από αυτά, είναι ο κόσμος μου. Σε έναν τέτοιο χώρο νιώθω ότι ανήκω.
Η δημιουργία με τα χέρια, με κλωστές και νήματα, ήταν πάντα μέρος της δουλειάς μου στο ατελιέ. Έτσι ένιωσα ότι βρήκα έναν χώρο που έμοιαζε με τον χώρο των ονείρων μου, και από εκεί γεννήθηκε η ιδέα της έκθεσης. Ως σχεδιάστρια, θέλησα να χρησιμοποιήσω όλα αυτά τα υλικά, τις τρέσες και τις πασμαντερί, όχι απλώς ως διακοσμητικά στοιχεία, αλλά να τους δώσω πρωταγωνιστικό ρόλο, δημιουργώντας επιφάνειες και όγκους.
Όταν το ανέφερα αυτό σε συνέντευξη Τύπου, πολλοί δημοσιογράφοι με ρωτούσαν τι ακριβώς εννοώ και πώς θα το υλοποιήσω. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το κάνουμε εδώ και χρόνια στο ατελιέ. Έχουμε δημιουργήσει νυφικά και ρούχα με πλέγματα, γιατί αγαπώ να φτιάχνω δομές, να δημιουργώ την πρώτη ύλη, το ίδιο το ύφασμα. Για μένα, η δημιουργία ξεκινά πάντα από την πρώτη ύλη.
Ίσως πρόκειται για μια βαθύτερη ανάγκη να δημιουργώ κάτι πρωτότυπο. Τώρα αυτή η ανάγκη εκφράζεται με έναν πιο εμπεριστατωμένο τρόπο, καθώς τα νήματα είναι εξαιρετικά ιδιαίτερα και όλη αυτή η διαδικασία γίνεται απτή. Μου αρέσει επίσης να αποδομώ και να ξαναδημιουργώ από την αρχή. Υπάρχουν υλικά που τα «καταστρέφω» και τα ξαναφτιάχνω, γιατί έτσι προκύπτει κάτι απολύτως δικό μου, μοναδικό, που δεν έχει υπάρξει ξανά.
Οι κυρίες του ΝΗ.Μ.Α. που δημιουργούν αυτές τις υφαντές τρέσες μού έλεγαν ότι δεν μπορούσαν να φανταστούν πως τα υλικά τους θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν με αυτόν τον τρόπο. Αυτός, πιστεύω, είναι και ο ρόλος του σχεδιαστή: να δημιουργεί κάτι μοναδικό, κάτι που δεν θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος άλλος πριν από εκείνον. Όπως εγώ θαυμάζω έναν αρχιτέκτονα που δημιουργεί όγκους μέσα σε έναν χώρο, κάτι που δεν θα μπορούσα να φανταστώ χωρίς τη δική του εκπαίδευση, έτσι και ο σχεδιαστής μόδας καλείται να δημιουργεί ρούχα με τρόπους που δεν είναι αυτονόητοι.
Πώς γίνεται το νήμα το βασικό στοιχείο που συνδέει τις δημιουργίες σου και σε τι αποσκοπεί η έκθεση;
Το νήμα είναι η πρώτη ύλη για οτιδήποτε δημιουργείται στον χώρο της μόδας. Χωρίς νήμα, δεν υπάρχει ρούχο. Γι’ αυτό και η Νηματουργία Μέντης Αντωνόπουλος, που παράγει κορδόνια και τρέσες αυτής της ποιότητας, συνδέεται άμεσα με τις δημιουργίες μου. Εκεί βρίσκει κανείς υλικά που δεν υπάρχουν αλλού, σε εξαιρετικά υψηλή ποιότητα, και γι’ αυτό πολλοί δημιουργοί απευθύνονται σε αυτήν.
Θα ήθελα να κάνω μια ιδιαίτερη μνεία στις βαφές τους. Η ποιότητα και το αποτέλεσμα στη βαφή των νημάτων με εντυπωσιάζουν πάντα. Έχοντας επισκεφθεί πολλούς χώρους χειροτεχνίας στο εξωτερικό σε χώρες με μεγάλη παράδοση όπως το Περού με τις φυτικές βαφές, η Ινδία και η Κίνα, μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι η Νηματουργία Μέντης Αντωνόπουλος δημιουργεί από τις ωραιότερες βαφές στον κόσμο.
Σκοπός της έκθεσης είναι να δείξουμε στο κοινό ότι η παράδοση δεν σημαίνει απαραίτητα πιστή αναπαραγωγή γνωστών μοτίβων. Αυτά είναι πολύτιμα δείγματα λαϊκής καλλιτεχνικής έκφρασης και πραγματικά αριστουργήματα. Εγώ, όμως, θέλω να χρησιμοποιήσω τα υλικά αυτά για να δείξω ότι μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά, να τα εξελίξουμε σε avant-garde δημιουργίες μέσα από τεχνικές που προσεγγίζουν τη γλυπτική.
Όπως η Υψηλή Ραπτική ξεφεύγει από την κλασική έννοια της ραπτικής και αγγίζει τα όρια της γλυπτικής, έτσι και αυτή η κατεύθυνση είναι κάτι που με εκφράζει βαθιά, με εμπνέει και με ενθουσιάζει. Θέλω να δείξω ότι αυτή η δυνατότητα υπάρχει και αξίζει να διερευνηθεί.
Πώς συνεργαστήκατε με την κυρία Ματσέλη και την ομάδα της και γιατί επιλέξατε αυτόν τον χώρο;
Η συνεργασία μου με την κυρία Ματσέλη και την ομάδα της ήταν εξαιρετική. Από την πρώτη στιγμή που της εξέφρασα την ιδέα, ήταν ενθουσιασμένη και ουσιαστικά μου ζήτησε να καταθέσω το αίτημα ώστε να περάσει από το διοικητικό συμβούλιο. Από εκεί και πέρα, όλα πήραν τον δρόμο τους.
Η ομάδα του ΝΗ.Μ.Α. αποτελείται από ανθρώπους που γνωρίζουν σε βάθος το αντικείμενό τους και βιώνουν τη δουλειά που γίνεται εκεί με ενθουσιασμό, πίστη και μεράκι — στοιχεία απαραίτητα για να υπάρξει ουσιαστικό αποτέλεσμα. Ο λόγος που επιλέχθηκε αυτός ο χώρος είναι προφανής: εδώ παράγονται τα υλικά που με ενέπνευσαν και συνεχίζουν να εμπνέουν πολλούς δημιουργούς.
Είναι χαρακτηριστικό ότι το ΝΗ.Μ.Α. έχει συνεργαστεί με μεγάλους οίκους μόδας όπως οι Hermès, Dior και Gaultier, ενώ τα προϊόντα του ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο. Η κυρία Ματσέλη, σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη, έχει καταφέρει να επαναλειτουργήσει τη Νηματουργία Μέντης και να την αναδείξει σε αυτό το υψηλό επίπεδο.
Πόσο εύκολο είναι να επαναπροσδιορίζεις τα δεδομένα στη μόδα; Τι έχεις αναθεωρήσει και σε τι παραμένεις πιστή;
Ζούμε σε μια χώρα με συγκεκριμένα δεδομένα, ωστόσο δεν ανήκω στους ανθρώπους που λένε «ζω στην Ελλάδα και δεν μπορώ να κάνω τίποτα». Ακολούθησα αυτό που πίστευα και η πορεία μου έδειξε ότι ο κόσμος επιβράβευσε αυτό που είχα στο μυαλό μου. Το γεγονός ότι ζω σε μια μικρή χώρα που δεν πρωταγωνιστεί στο παγκόσμιο fashion scene δεν με σταμάτησε.
Το να επαναπροσδιορίζεις τα δεδομένα στη μόδα δεν είναι εύκολο, γιατί εμπεριέχει και το επιχειρείν. Το να είσαι ταυτόχρονα σχεδιαστής και επιχειρηματίας μιας μικρομεσαίας επιχείρησης σήμερα είναι από μόνο του δύσκολο, όμως είναι και υποχρέωσή μας. Ο σχεδιαστής οφείλει να δημιουργεί συνεχώς νέα δεδομένα, να φτιάχνει πράγματα ερωτεύσιμα για το κοινό.
Θυμάμαι μια παλαιότερη συνέντευξη του Tom Ford, όπου είχε πει ότι κανείς στον δυτικό κόσμο δεν έχει πραγματική ανάγκη από ένα καινούριο ζευγάρι παπούτσια, μια τσάντα ή ένα ρούχο — όλοι είναι κορεσμένοι. Παρ’ όλα αυτά, εμείς οι σχεδιαστές είμαστε υποχρεωμένοι να δημιουργούμε αυτή την ανάγκη. Και αυτό γίνεται μόνο όταν δημιουργούμε προϊόντα που προκαλούν έρωτα. Αν δεν ερωτευτείς κάτι, δεν θα το αγοράσεις. Πιστεύω ότι μόνο οι δημιουργοί που καταφέρνουν να κεντρίσουν το ενδιαφέρον του κοινού έχουν μέλλον και μπορούν να επαναπροσδιορίσουν τη μόδα απέναντι στο σαρωτικό fast fashion.
Παραμένω πιστή στον μινιμαλισμό και προσπαθώ να φιλτράρω τα πάντα μέσα από το δικό μου προσωπικό μέτρο. Έχω, ωστόσο, αναθεωρήσει σε μεγάλο βαθμό το τι θεωρώ σημαντικό στην προβολή. Όπως πολύ σωστά είπε και η Λουκία σε πρόσφατη συνέντευξή της — την οποία εκτιμώ και θαυμάζω ιδιαίτερα, ένας σχεδιαστής και το έργο του δεν προβάλλονται μέσα από την κοσμικότητα.
Οι πραγματικοί ηγέτες της μόδας είναι πιστοί εργάτες της: ο creative director της Schiaparelli, ο Anderson στον οίκο Dior ή ο Blazy στον οίκο Chanel. Όλοι αυτοί αφιερώνουν αμέτρητες ώρες δουλειάς και σκέψης, κάτι που φαίνεται ακόμη και στον τρόπο που στέκονται μπροστά στους δημοσιογράφους. Δεν τους ενδιαφέρει η κοσμικότητα, είναι άνθρωποι που δουλεύουν σκληρά και αυτό αποτυπώνεται στο έργο τους. Πιστεύω ότι η εποχή των «κοσμικών» σχεδιαστών έχει πλέον τελειώσει.
Η μόδα ως υψηλή τέχνη που αγγίζει τα όρια της γλυπτικής είναι κάτι που σε αφορά; Και αν ναι, πώς το διαχειρίζεσαι;
Με αφορά απόλυτα, και γι’ αυτό με ενθουσιάζει τόσο. Προσπαθώ να βρίσκω υλικά και να δημιουργώ πράγματα που ξεφεύγουν από τα στενά όρια της ραπτικής. Ως σχεδιάστρια έχω αναφορές στη Madeleine Vionnet και τη Madame Grès, ιδιαίτερα στη δεκαετία του ’30, στον Μεσοπόλεμο, όταν επανήλθαν οι τεχνικές του moulage, με σαφείς αναφορές στην Αρχαία Ελλάδα.
Χρησιμοποιώ το moulage εδώ και πολλά χρόνια, χωρίς να το έχω διδαχθεί επίσημα. Το θαύμαζα και κάποια στιγμή πήρα ένα ύφασμα, το σκέφτηκα και το έκανα. Πρόκειται ουσιαστικά για μια μορφή γλυπτικής: δεν βασίζεται στο πατρόν, δεν δημιουργείς κάτοψη του ρούχου, αλλά πλάθεις το ύφασμα απευθείας πάνω σε μια κούκλα ή σε ένα σώμα.
Δεν είναι εύκολο. Απαιτεί μάτι, αντίληψη και ενσυναίσθηση. Σε μένα βγαίνει φυσικά, αλλά συνεχίζω να προσπαθώ να κατανοώ πώς κατασκευάζονται οι δημιουργίες της Υψηλής Ραπτικής. Αυτό υπήρχε πάντα μέσα μου. Όταν τελείωνα τη σχολή στο Μιλάνο, πήγαινα στα καταστήματα των σχεδιαστών, δοκίμαζα τα ρούχα που έβλεπα στα περιοδικά ως πιθανή πελάτισσα και προσπαθούσα να καταλάβω πώς είχαν κατασκευαστεί. Έχω κάνει άπειρη «βιομηχανική κατασκοπεία» και δεν ντρέπομαι να το πω. Προσπαθούσα και προσπαθώ ακόμη να απαντήσω στο ερώτημα: πώς το έχουν φτιάξει αυτό;
Είσαι ευχαριστημένη από τον τρόπο που εξελίσσεται η ελληνική μόδα και ποια θεωρείς τα σημαντικότερα επιτεύγματά της;
Υπάρχουν αναμφίβολα ταλέντα στην ελληνική μόδα. Το γεγονός ότι δημιουργήθηκε ένας συλλογικός φορέας, η Πανελλήνια Ένωση Σχεδιαστών Μόδας, θεωρώ πως είναι από τα σημαντικότερα συλλογικά επιτεύγματα των Ελλήνων σχεδιαστών. Από εκεί και πέρα, ο καθένας δουλεύει κυρίως μόνος του, με μεμονωμένα επιτεύγματα. Συλλογικά, δυστυχώς, δεν υπάρχει ακόμη κάτι ουσιαστικό που να προβάλλει το Made in Greece στο εξωτερικό.
Για να συμβεί αυτό απαιτείται οργανωμένη προσπάθεια σε επίπεδο marketing και management μια συλλογική στρατηγική, όπως συμβαίνει σε περιοχές που δεν είναι παραδοσιακές πρωτεύουσες της μόδας, όπως το Ντουμπάι, όπου μέσω της εβδομάδας μόδας προσελκύονται επενδυτές και αγοραστές. Ίσως όλοι μαζί να μπορέσουμε να το καταφέρουμε, και αυτό θα ήταν σπουδαίο όχι μόνο για εμάς, αλλά και για τις επόμενες γενιές σχεδιαστών.
Οι νέες συλλογές που έρχονται τι νέο φέρνουν και ποια είναι τα άμεσα σχέδιά σου;
Οι νέες συλλογές θα περιλαμβάνουν ρούχα με στοιχεία γλυπτικής, αλλά απολύτως φορέσιμα. Άλλωστε, ακόμη και τα έργα που παρουσιάζονται στο ΝΗ.Μ.Α. του Μουσείου Μπενάκη, για μένα έχουν ως βασική προϋπόθεση το σώμα να νιώθει άνετα και να μπορεί να κινηθεί — και πιστεύω ότι αυτό το πετύχαμε.
Στα άμεσα σχέδιά μου είναι η δημιουργία μιας επίδειξης ή μιας έκθεσης. Δεν έχω ακόμη αποφασίσει τον ακριβή τρόπο παρουσίασης, αλλά επιθυμώ να παρουσιάσω μια μεγάλη συλλογή ρούχων. Πιστεύω πως αυτό θα γίνει τον επόμενο χρόνο, γιατί θέλω να δείξω το εύρος της δουλειάς μου στο κοινό της Αθήνας και της Ελλάδας γενικότερα.
Από τη μεγάλη γκάμα ρούχων που δημιουργείς, τι αγαπάς περισσότερο;
Αγαπώ περισσότερο τα ρούχα που εκφράζουν ουσιαστικά τον άνθρωπο που τα φοράει.
Το πιο αγαπημένο σου ρούχο πώς σε κάνει να νιώθεις όταν το φοράς;
Δύο δερμάτινα τζάκετ που έχω αγοράσει second hand από το Μιλάνο. Στο ένα έχω τοποθετήσει μια καρφίτσα Versace, την οποία δεν έχω βγάλει ποτέ. Την είχε σχεδιάσει μια συμφοιτήτριά μου που έκανε stage στον οίκο Versace· δεν μπήκε ποτέ σε παραγωγή, ήταν δείγμα, και μου την είχε χαρίσει.
Αυτά τα τζάκετ μου θυμίζουν τη φοιτητική μου περίοδο στο Μιλάνο, γεμάτη όνειρα που τελικά αποτέλεσε την αφετηρία για όλα.
Ποιοι άνθρωποι σε βοηθούν να εξελίσσεσαι στη δουλειά σου και στη δημιουργία;
Πρώτα απ’ όλα οι ίδιες οι γυναίκες που απευθύνονται σε μένα. Κάθε νέα προσωπικότητα είναι μια πρόκληση, με διαφορετικές ανάγκες και ιδιαιτερότητες που θέτουν τις δικές τους προϋποθέσεις στη δημιουργία.
Με βοηθούν επίσης οι συνεργάτες μου. Είμαι πραγματικά τυχερή γιατί έχω μια ομάδα με την οποία υπάρχει ουσιαστική επικοινωνία και δημιουργική συνεργασία. Δημόσια θέλω να τους πω ένα μεγάλο ευχαριστώ — ειδικά για τις δημιουργίες της έκθεσης, όπου έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό.
Και φυσικά ο σύζυγός μου, που με στηρίζει πάντα.
Ποια θεωρείς τα σημαντικότερα επιτεύγματά σου;
Το γεγονός ότι κατάφερα να βγω από την κρίση αλώβητη. Επίσης, η συνάντησή μου στο Μιλάνο με τη Marylin Fitoussi, ενδυματολόγο του Emily in Paris, η οποία ενθουσιάστηκε με τις δημιουργίες μου και χαρακτήρισε ένα από τα φορέματα «mythical dress». Αν και τελικά τα σενάρια άλλαξαν το καλοκαίρι του 2023, αυτή η αναγνώριση αποτέλεσε για μένα μια σημαντική επιβεβαίωση του σχεδιασμού μου.
Θεωρώ επίσης μεγάλο επίτευγμα το ότι κατάφερα να εκφράσω τη δημιουργικότητά μου με συνέπεια και ελευθερία.
Μια ιστορία που δεν θα ξεχάσεις ποτέ
Μια κυρία ήρθε στο ατελιέ και μου ζήτησε να της φτιάξω ένα πράσινο νυφικό. Λίγες μέρες πριν, ένας φίλος — γνωστός επιχειρηματίας στη Θεσσαλονίκη — με είχε ρωτήσει τι θα έκανα αν κάποιος μου ζητούσε κάτι τέτοιο και με είχε συμβουλέψει να το τολμήσω.
Όταν ήρθε η πελάτισσα, σκέφτηκα αρχικά πως ίσως ήταν φάρσα. Τελικά δεν ήταν. Ακολούθησα τη συμβουλή του φίλου μου, το νυφικό έγινε υπέροχο, η κυρία ενθουσιάστηκε, ήταν δεύτερος γάμος και δεν ήθελε κάτι κλασικό και αυτή η ιστορία μου έμεινε αξέχαστη.
Ένα dream project
Να δημιουργήσω μια έκθεση ρούχων για ένα μουσείο στην Ελλάδα, με θέμα την Αρχαία Ελλάδα αλλά όχι όπως την αντιλαμβάνεται το ευρύ κοινό. Περισσότερα δεν θα αποκαλύψω.
Όταν μπαίνεις σε έναν χώρο, τι προσέχεις πρώτα
Την αίσθηση. Αν υπάρχει κόσμος, αν η ενέργεια με κάνει να νιώθω άνετα, αν υπάρχει θετική αύρα. Αν ο χώρος είναι άδειος, είτε θα με εμπνεύσει είτε θα με κάνει να θέλω να φύγω. Είναι καθαρά το συναίσθημα που μου προκαλεί.
Τρία μέρη που αγαπάς να επιστρέφεις και γιατί
Η Θεσσαλονίκη είναι το σπίτι μου. Δεν θα φύγει ποτέ από τη ζωή μου — το σπίτι μου παραμένει όπως ήταν, το «εξοχικό μας», όπως λέει ο άντρας μου.
Το Μιλάνο και γενικότερα η Ιταλία, όπου σπούδασα και την οποία επισκεπτόμουν από μικρή, λόγω οικογένειας στην Τεργέστη.
Η Νότια Αφρική, που ήταν αποκάλυψη για μένα. Μια ήπειρος που μου δίδαξε πώς οι άνθρωποι της υπαίθρου μπορούν να είναι ευτυχισμένοι με τα ελάχιστα, σε πλήρη αρμονία με τη φύση.
Ο δικός σου ορισμός της ομορφιάς
Βρίσκεται στον ιωνικό κίονα. Ο ανθρώπινος πολιτισμός δεν έχει ξεπεράσει ποτέ σε ομορφιά τον ιωνικό ρυθμό: απόλυτη συμμετρία, ισορροπία και σωστή αντανάκλαση του φωτός. Οι αρχαίοι Έλληνες γλύπτες, γνωρίζοντας τον λαμπερό αττικό ουρανό, ήξεραν πώς να διαχειριστούν το φως. Για μένα, αυτή είναι η απόλυτη ομορφιά.
Τι θεωρείς αυθεντικό σήμερα
Οτιδήποτε γνήσιο. Μια απλή, όμορφη κουβέντα με έναν άνθρωπο. Οτιδήποτε δεν είναι επιτηδευμένο, που παραμένει πιστό στις αρχές του και δεν ζητά την προσοχή με τεχνητό τρόπο. Αυτό είναι αυθεντικότητα.
Αν σχεδίαζες κάτι για το TheAuthentics.gr, τι θα ήταν;
Θα σχεδίαζα ένα ρούχο σαν αυτά της έκθεσης στο ΝΗ.Μ.Α.: ένα νυφικό από υφαντή τρέσα με μετάξι και λούρεξ, δημιουργημένο με την τεχνική του moulage, με σαφείς αναφορές στη Madame Grès και στην Αρχαία Ελλάδα. Αυτός ο συνδυασμός μινιμαλισμού και avant-garde αισθητικής θα ταίριαζε απόλυτα.
Το Μουσείο Μπενάκη φιλοξενεί την έκθεση «ΝΗΜΑΤΩΝ ΕΝΔΥΜΑ»της σχεδιάστριας Denise Ελευθερίου στους χώρους της Νηματουργίας Μέντης –Αντωνόπουλος (ΝΗ.Μ.Α.). Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 28 Μαρτίου 2026.
