Ποια είναι τα σημαντικά βήματα της διαδρομής σου;

Οι σπουδές μου στο Wimbledon School of Art και στη συνέχεια στη ζωγραφική στο Royal College of Art του Λονδίνου διαμόρφωσαν τον τρόπο που βλέπω, δουλεύω και σκέφτομαι. Η μετάβαση στην κεραμική άνοιξε ένα νέο πεδίο: το χρώμα και η χειρονομία απέκτησαν όγκο, βάρος και σχέση με τον χώρο. Ξεχωρίζω τη συμμετοχή μου στο European Ceramic Context στο Bornholm, στο Homo Faber Duo Fellowship και στο Ceramic Art Andenne στο Βέλγιο. Σήμερα, η έκθεση στο ΝΗ.Μ.Α. του Μουσείου Μπενάκη συγκεντρώνει πολλές από τις αναζητήσεις αυτής της πορείας, σε έναν μαγικό χώρο με τον οποίο αισθάνομαι ιδιαίτερα τυχερή που συνδιαλέγομαι.

Πώς γεννήθηκε η δημιουργική σου σχέση με την κεραμική;

Ξεκίνησα ζωγραφίζοντας χρηστικά αντικείμενα, αξιοποιώντας τις γνώσεις μου στο σχέδιο. Έτσι φυτεύτηκε ένας σπόρος που συνεχίζει να μεγαλώνει.

Η χαρά της δημιουργίας μεγαλώνει με τα χρόνια;

Αλλάζει χαρακτήρα. Η παρατήρηση αποκτά μεγαλύτερο βάθος· νομίζω πως αντιλαμβάνομαι περισσότερα, πιο γρήγορα. Το εργαστήριο παραμένει για μένα ανάγκη και πηγή μεγάλης χαράς.

Νιώθεις ότι το αντικείμενο αποκτά τη δική του δυναμική;

Πολύ συχνά. Ξεκινώ με μια κατεύθυνση, αλλά καθώς δουλεύω προκύπτουν στοιχεία που μεταβάλλουν την αρχική ιδέα. Το ψήσιμο προσθέτει τη δική του αβεβαιότητα και τις εκπλήξεις του.

Με ποιον τρόπο εξελίσσεται η αισθητική σου;

Μέσα από τη δουλειά, την παρατήρηση, την ευχαρίστηση που αντλώ από τη δημιουργία, την επαφή μου με τη φύση και τις ανθρώπινες σχέσεις.

Ποια θεωρείς τα σημαντικότερα επιτεύγματά σου;

Το Μπλε Χταπόδι, το εργαστήριο για παιδιά που λειτουργώ εδώ και πάνω από δέκα χρόνια, και ο κοινός μας χώρος ως ζωντανό σημείο συνάντησης καλλιτεχνών, ασκούμενων και παιδιών, συστέγασης και δημιουργικής ανταλλαγής.

Τι παρουσιάζεις στο ΝΗ.Μ.Α. και τι είναι οι «Συνάψεις»;

Κεραμικά γλυπτά, εγκαταστάσεις και σχέδια, με έργα που δημιουργήθηκαν ειδικά για τον χώρο. Νήματα, βελόνες και δαχτυλήθρες συναντούν τον πηλό και την πορσελάνη. Οι «Συνάψεις» αφορούν τις συνδέσεις μεταξύ τους και την επιδιόρθωση ως πράξη φροντίδας και αφετηρία μιας καινούργιας μορφής.

Τι προσφέρει ο συγκεκριμένος χώρος στον διάλογο με το έργο σου;

Το ΝΗ.Μ.Α. έχει μια έντονη υλική μνήμη. Οι μηχανές, τα νήματα και τα εργαλεία του συνδέουν την ιστορία του με τη δημιουργία σήμερα. Οι επισκέψεις μου επηρέασαν άμεσα τη νέα δουλειά. Η υλικότητα του χώρου και του πηλού αποτελεί επίσης αφετηρία για τα εργαστήρια που ετοιμάζουμε μαζί με την ομάδα των εκπαιδευτικών.

Πώς γίνεται μια έμπνευση απτό αντικείμενο; Υπάρχει πάντα μαγεία;

Τα έργα αναπτύσσονται προσθετικά: το ένα φέρνει το επόμενο, η μία σκέψη οδηγεί στην άλλη. Νέες συνάψεις δημιουργούνται σε πλαστικό, εννοιολογικό και ψυχικό επίπεδο. Η μαγεία είναι στιγμιαία.

 

 

Τι αγαπάς περισσότερο να δημιουργείς;

Μορφές σε μετάβαση. Με ενδιαφέρουν η αμφισημία ανάμεσα στο σώμα, την οργανική φόρμα και το αντικείμενο, η υλικότητα και η διαδικασία καθαυτή.

Πώς είναι να μαθαίνεις κεραμική σε παιδιά; Τι έχεις μάθει από αυτά;

Στόχος μου είναι να προσφέρω στα παιδιά, ηλικίας 6–14 ετών, έναν ασφαλή χώρο όπου μπορούν να αναπτύσσονται δημιουργικά, με αυτονομία και πνεύμα συνεργασίας, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στον εαυτό τους και στην ομάδα. Να καλλιεργούν την περιέργεια, την επιμονή και τον σεβασμό, μέσα από μια χαρούμενη εμπειρία.

Από τα παιδιά έχω μάθει ότι η υπομονή, η προσοχή και η αγάπη μπορούν να κάνουν θαύματα.

Τι σου έχει προσφέρει η εξωστρέφεια;

Οι συναντήσεις με άλλους δημιουργούς με βοηθούν να δω τη δουλειά μου από απόσταση και μειώνουν τη μοναξιά. Η συνεργασία σε καλεί να εξηγήσεις τις επιλογές σου, να ακούσεις και να μετακινηθείς. Το Homo Faber Duo Fellowship, μέσα από τη δημιουργία του A Tea Party, ήταν μια τέτοια εμπειρία.

Τι διηγείται η νεότερη δουλειά σου και τι σχεδιάζεις άμεσα;

Με απασχολεί πώς κάτι συγκρατείται, επιδιορθώνεται και μεταμορφώνεται· πώς η ευθραυστότητα συνυπάρχει με τη δύναμη. Οι εγκαταστάσεις λειτουργούν ως μικρόκοσμοι, όπου ο πηλός, η οργανική ύλη και το σχέδιο δημιουργούν μεταβαλλόμενα τοπία. Μικρές ποιητικές κατασκευές παραπέμπουν σε φυλαχτά, κήπους ή σώματα, με συνειρμούς τελετουργίας και προστασίας.

Στα άμεσα σχέδιά μου είναι τα εργαστήρια της έκθεσης, όπου οι δημιουργίες των συμμετεχόντων θα προστεθούν στην εγκατάσταση με τις δαχτυλήθρες.

Πες μας μια ιστορία για το πώς εξελίσσεται η δουλειά σου.

Στο ΝΗ.Μ.Α., τα αντικείμενα και τα υλικά του χώρου έγιναν αφετηρίες. Έφτιαξα καλούπια από ΚΑΡΟΥΛΙΑ και μετέφερα τις μορφές τους στον πηλό. Κλωστές, βελόνες, λουλούδια, τσόφλια αυγών και άλλα μικρά κατάλοιπα εμβαπτίζονται σε πορσελάνη και ενσωματώνονται στα έργα, αφήνοντας ίχνη, κελύφη και αποτυπώματα. Μέσα από τρυπήματα και τυλίγματα οργανικών μορφών και αντικειμένων, ο πηλός συνομιλεί με την ιστορία του χώρου.

Ποιες είναι οι αδιαπραγμάτευτες αξίες στο έργο σου;

Η προσοχή στη λεπτομέρεια και η ειλικρίνεια.

Τι άλλο περιλαμβάνουν οι αναζητήσεις σου;

Το σχέδιο παραμένει σταθερό μέρος της πρακτικής μου. Με ενδιαφέρουν τα φυσικά υλικά και η δοκιμή των ορίων τους, τόσο εκφραστικά όσο και τεχνικά.

Ποιο θα ήταν ένα dream project;

Μια συνεργασία με αγαπημένους καλλιτέχνες, με πόρους, τεχνική υποστήριξη και χρόνο.

Ποιοι είναι οι δημιουργοί της καρδιάς σου και γιατί;

Ο Alberto Giacometti για την υπαρξιακή αναζήτηση της πραγματικότητας, όπου το αντικείμενο της παρατήρησης μοιάζει διαρκώς να απομακρύνεται όσο κανείς προσπαθεί να το αιχμαλωτίσει. Ο Shin Fujihira για τη λεπτότητα και την οικονομία στους κόσμους του από πηλό. Ο Paul Klee για την ποίηση και ο Pierre Bonnard για το χρώμα.

Το τελευταίο πράγμα που αγόρασες και γιατί το διάλεξες;

Φυτά για τη βεράντα μου.

Το καλύτερο βιβλίο που διάβασες τελευταία;

Ξαναδιάβασα το To Kill a Mockingbird.

Ένα αντικείμενο που δεν θα ήθελες να αποχωριστείς ποτέ;

Το ποδήλατό μου — αν και δεν πιστεύω στο «ποτέ».

Το μουσείο και το έργο που σου έκλεψαν την καρδιά;

Το Μουσείο Μπενάκη και οι μικρές πήλινες κεφαλές γυναικείων ειδωλίων της συλλογής του.

Τι θεωρείς αυθεντικό στις μέρες μας;

Τη συνέπεια ανάμεσα σε αυτό που πιστεύει κάποιος και σε αυτό που κάνει. Τις επιλογές που πηγάζουν από μια προσωπική ανάγκη.

Αν σχεδίαζες κάτι για το TheAuthentics.gr, τι θα ήταν;

Ένα σύνολο από μικρές κεραμικές φόρμες για ένα κοινό τραπέζι. Καθεμία θα στεκόταν μόνη της, ενώ μαζί θα σχημάτιζαν μια σύνθεση που αλλάζει ανάλογα με την τοποθέτησή τους.

ΒΑΝΕΣΣΑ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
ΣΥΝΑΨΕΙΣ

Διάρκεια: 20.11.2026 –27.02.2027

Την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026 εγκαινιάστηκε στη Νηματουργία Μέντης – Αντωνόπουλος (ΝΗ.Μ.Α.) του Μουσείου Μπενάκη η ατομική έκθεση της Βανέσσας Αναστασοπούλου «Συνάψεις», σε επιμέλεια του Wolfgang Lösche. Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 27 Φεβρουαρίου 2027.

Κεραμικά γλυπτά, εγκαταστάσεις και σχέδια συνομιλούν με την ιστορία και τα υλικά του χώρου, διερευνώντας τη σύνδεση, τη φροντίδα και τη μεταμόρφωση. Η κλωστή αποτελεί κοινό σημείο αναφοράς ανάμεσα στην κεραμική πρακτική της καλλιτέχνιδας και την τέχνη της νηματουργίας. Ο τίτλος «Συνάψεις» παραπέμπει στις αναπάντεχες σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα σε υλικά, μορφές και χειρονομίες, αλλά και ανάμεσα στα έργα και την ιστορία του χώρου.

Στο έργο της Αναστασοπούλου, ο πηλός γίνεται υλικό μνήμης. Οι μορφές μοιάζουν να βρίσκονται σε μετάβαση: εύθραυστες, ανθεκτικές, ρηγματωμένες, συνεχίζουν να αναπτύσσονται, διαμορφωμένες από την επιδιόρθωση, τη διάβρωση και την ανανέωση. Οι επιφάνειές τους διατηρούν τα ίχνη του αγγίγματος και της επεξεργασίας, των προσθηκών και των αφαιρέσεων.

Η διαδικασία δημιουργίας βρίσκεται στο επίκεντρο της δουλειάς της. Πολλές φόρμες ξεκινούν στον τροχό και στη συνέχεια αναπλάθονται, τρυπιούνται, διαστρωματώνονται, επεκτείνονται ή τρίβονται. Οι επιφάνειες προκύπτουν μέσα από επαναλαμβανόμενα ψησίματα στους 1200–1260°C, με μπαντανάδες, χρωστικές ουσίες και υαλώματα στάχτης. Κλωστές, βελόνες, λουλούδια, τσόφλια αυγών και άλλα μικρά κατάλοιπα εμβαπτίζονται σε πορσελάνη και ενσωματώνονται στα έργα, αφήνοντας ίχνη, κελύφη και αποτυπώματα.

Οι εγκαταστάσεις λειτουργούν ως μικρόκοσμοι και χαρτογραφήσεις, όπου ο πηλός, η στάχτη, η οργανική ύλη, το σχέδιο και τα ευρήματα δημιουργούν μεταβαλλόμενα τοπία. Μικρές κατασκευές παραπέμπουν σε κειμήλια, φυλαχτά, κήπους ή σώματα, με αναφορές στην τελετουργία, τον προσανατολισμό, τη στήριξη και την προστασία. Τα σχέδια αναδεικνύουν τη συνέχεια ανάμεσα στη ζωγραφική αφετηρία της καλλιτέχνιδας και την εργασία της με τον πηλό.

Στο κείμενό του για την έκθεση, ο Wolfgang Lösche περιγράφει κεραμικά τοπία που θυμίζουν τόπους ανασκαφής, φυτικές δομές και ορυκτολογικά ευρήματα, καθώς και μορφές που μοιάζουν να επικοινωνούν μεταξύ τους. Εστιάζει στη συνάντηση κεραμικής, γλυπτικής, ζωγραφικής και εγκατάστασης, αναδεικνύοντας τη χαρά της εργασίας με το υλικό και τη σημασία της σύγχρονης χειροτεχνίας ως ζωντανής πολιτιστικής πρακτικής.

Αbout 

Η Βανέσσα Αναστασοπούλου ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σπούδασε στο Wimbledon School of Art, όπου απέκτησε BA (Hons), και ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στη ζωγραφική στο Royal College of Art του Λονδίνου.

Το έργο της έχει παρουσιαστεί σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και διεθνώς, μεταξύ άλλων στο Βέλγιο, την Κύπρο, τη Δανία, την Ιαπωνία, την Ιταλία, τη Λιθουανία, τη Νότια Κορέα και το Ηνωμένο Βασίλειο. Στην Ελλάδα έχει εκθέσει στην Gallery 7, στις Zoumboulakis Galleries, στη Martinos Gallery και στο Μουσείο Μπενάκη. Στις διεθνείς συμμετοχές της περιλαμβάνονται το Ceramic Art Andenne 2025 στο Βέλγιο και το European Ceramic Context στο Bornholm της Δανίας.

Έργα της βρίσκονται σε συλλογές όπως αυτές της Deutsche Bank, της British Airways και της Aylesford Newsprint. Περιλαμβάνεται στον Homo Faber Guide του Michelangelo Foundation και έλαβε το Homo Faber Duo Fellowship για την περίοδο 2024–2025. Παράλληλα με την καλλιτεχνική της πρακτική, λειτουργεί εδώ και περισσότερα από δέκα χρόνια το Μπλε Χταπόδι, ένα δημιουργικό εργαστήριο για παιδιά στην Αθήνα.

Λίγα λόγια για τον επιμελητή
Ο Wolfgang Lösche είναι επιμελητής και μέλος κριτικών επιτροπών διεθνών εκθέσεων. Διετέλεσε επί σειρά ετών επικεφαλής της Galerie Handwerk στο Μόναχο και των διεθνών ειδικών εκθέσεων της Handwerksmesse München. Είναι μέλος της επιτροπής προεπιλογής του LOEWE FOUNDATION Craft Prize. Το έργο του επικεντρώνεται στην παρουσίαση και ανάδειξη της σύγχρονης χειροτεχνίας και των εφαρμοσμένων τεχνών.

Author