Το story της ανακάλυψης μιας δημιουργικής προοπτικής στις εικαστικές τέχνες και πως γεννήθηκε η πρώτη ιδέα
Πριν απο 6 χρόνια αποφάσισα οτι θέλω να κάνω μια αλλαγή στη ζωή μου και να αποχωρήσω από την οικογενειακή επιχείρηση στην οποία εργάστηκα με συνέπεια επί 25 χρόνια. Στην αρχή, και αφού έμεινα σπίτι λίγες μέρες χωρίς αντικείμενο, αποφάσισα να ξεκινήσω μαθήματα ζωγραφικής, ώστε να γεμίσω τις μέρες μου και συγχρόνως να πάρω τον χρόνο μου μέχρι να σχεδιάσω το επόμενο μου επαγγελματικό βήμα.
Πολύ σύντομα ακολούθησε η πρώτη καραντίνα, όπου τα μαθήματα συνεχίστηκαν με αμείωτο ρυθμό κι εγώ είχα πλέον όλο τον χρόνο να αφοσιωθώ σε κάτι που από μικρή αγαπούσα.
Η ασχολία μου με τη ζωγραφική απέκτησε τέτοια ζωή, που μέχρι το τέλος της 2ης καραντίνας ήμουν σίγουρη οτι με αυτό θέλω στο εξής να ασχοληθώ.
Ποια είναι τα σημαντικότερα επιτεύγματα που έχεις δημιουργήσει
Με ενθουσιασμό πλέον και νέα όνειρα κατάφερα να δημιουργήσω τον δικό μου χώρο, το French Fries + French Kisses project space, που λειτουργεί ως το ατελιέ μου και συγχρόνως φιλοξενεί δραστηριότητες όπως φωτογραφίσεις, εκθέσεις, παρουσιάσεις, prive συναντήσεις λίγων ατόμων.
Επίσης, ένα Σάββατο το μήνα πραγματοποιούνται workshops όπου οι συμμετέχοντες έχουν την ευκαιρία να ξεφύγουν για λίγο απο την καθημερινότητα, να έρχονται σε επαφή με την δημιουργική τους πλευρά, με έναν και μόνο σκοπό, την εξερεύνηση του μέσα τους και την επικοινωνία με άλλους ενδιαφέροντες ανθρώπους. Είναι πραγματικά συγκινητικό γιατί έχει ήδη δημιουργηθεί ένας πυρήνας συμμετεχόντων που μοιάζει να απολαμβάνει τόσο πολύ αυτή τη διαδικασία. Είναι μεγάλη χαρά για μένα.
Έχοντας ήδη κάποια χρόνια στο ενεργητικό σου με ποιον τρόπο θεωρείς ότι η αισθητική σου εξελίσσεται
Η αγάπη μου για την τέχνη και η ανάγκη μου να εκφραστώ μέσα απο αυτή με οδήγησαν να αποφασίσω να ασχοληθώ επαγγελματικά. Με ενδιαφέρει να βελτιώσω την τεχνική μου, γι αυτο και δεν έπαψα να παρακολουθώ μαθήματα όλα αυτά τα 6 χρόνια. Με ενδιαφέρει να μάθω και να εξελιχθώ.
Η πνευματική εξέλιξη είναι ένας δρόμος πάνω απ’όλα μοναχικός. Πόσο έτοιμος είσαι να δεχτείς τις αλήθειες, να κατανοήσεις σε βάθος τις ανάγκες σου, να παραδεχτείς τα λάθη σου, να έρθεις αντιμέτωπος με τη ρουτίνα σου. Απαιτεί αλλαγές. Θεμελειώδεις. Να τολμάς να φεύγεις και να ξαναρχίζεις. Η εξέλιξη με αυτό που καταπιάνεσαι χρειάζεται δουλειά και επίμονη. “Η έμπνευση υπάρχει, αλλά πρέπει να σε βρει να δουλεύεις”, είχε πει ο Πικασο. Στον δρόμο μου είχα πολλούς ανθρώπους που με ώθησαν να εξελιχθώ. Κυρίως αυτούς που δεν ήθελαν το καλό μου. Και τους ευχαριστώ.
Ξεκίνησες να φιλοτεχνείς πορτρέτα με μια ιδιαίτερη ευαισθησία ενώ τελευταία η δουλειά σου έχει πάρει μια άλλη τροπή. Μίλησέ μας γι αυτό
Μου αρέσει να δημιουργώ πορτρέτα όπως και αφηρημένο.
Συχνά σε διάλογο μεταξύ τους. Το αποκαλώ “το έξω” και “το μέσα”.
Με γοητεύουν τα μάτια, το βλέμμα και μέσα από αυτό, οι προβληματισμοί, οι πληγές, τα τραύματα, η ελπίδα.
Οι γραμμές που διαπερνούν το πρόσωπο η’ το αφηρημένο.
Συμβολίζουν τον δρόμο μας, τις σκέψεις, τις αποφάσεις μας.
Εμπνέομαι απο τον συναισθηματικό μου κόσμο και τα βιώματα μου.
Ενδιαφέρομαι όμως και για πιο “εφαρμοσμένες” μορφές τέχνης που φέρνουν την δημιουργία πιο κοντά στο ευρύ κοινό. Αυτό με έκανε να αναλάβω τον σχεδιασμό ετικετών για συλλογή κρασιών, ποτηριών κρασιού, τύπωμα σε ρούχα κπλ.
Τι άλλο υπάρχει στη βεντάλια των αναζητήσεών σου και τι να περιμένουμε στη συνέχεια
Δεδομένου ότι χειρίζομαι μόνη μου τις δημιουργίες μου, και τις εκθέτω στον δικό μου χώρο, κάνω συχνά συνέργιες σε πιο απρόσμενους χώρους ώστε να παρουσιάσω τη δουλειά μου όπως σε μπαρ, concept stores, ξενοδοχεία.
Διακρίνω έναν δισταγμό απο πολλούς ανθρώπους να έρθουν σε επαφή με την τέχνη και να την απολαύσουν, σαν να απευθύνεται μόνο σε συγκεκριμένες ομάδες θεατών.
Επιθυμία μου είναι να συμβάλω ώστε να έρθει περισσότερος κόσμος σε επαφή με την τέχνη. Αυτοί που δεν συχνάζουν σε γκαλερί και σε μουσεία. Όχι επειδή δεν ενδιαφέρονται, αλλά επειδή δεν έχουν “μάθει”. Κατά τη γνώμη μου αν αυτό που βλέπει ο θεατής του δημιουργεί κάποιο συναίσθημα, έχει εκπληρώσει τον σκοπό του. Να τον κάνει να συνδεθεό.
Πιστεύω οτι ο καθένας μας αφήνει το στίγμα του σε αυτό που κάνει και αν υπάρχει συνέπεια και αγάπη, θα δει και αποτέλεσμα.
Πάντα έχω στο μυαλό μου έναν αγαπημένο στίχο από μια ποιητική συλλογή της Raquel Angel-Nagler σε απόδοση της Μαρίας Ευθυμίου.
“Με τα μικρά μας βήματα, κάνουμε τον δρόμο δικό μας”. Το αγαπώ. Τόσο ταπεινό, αισιόδοξο και προσγειωμένο.
Τι θα ήταν μια πρόκληση για σένα;
Πρόκληση για μένα είναι να μη φοβάμαι να δοκιμάσω, να εκτεθώ στο καινούριο, να προσαρμόζομαι σε απαιτούμενες συνθήκες.
Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι to think out of the box και τι έχεις εισπράξει μέχρι σήμερα;
Πολλές φορές έχει χρειαστεί να δω τα πράγματα αλλιώς, να αλλάξω γνώμη, να επαναπροσδιορίσω τα θέλω μου. Αυτό έχει πόνο αλλά και κάθαρση.
Είναι μια συνεχής διαδικασία εξέλιξης. Μου αρέσει να σέβομαι ότι μου φέρνει η ζωή και προσπαθώ να “διαβάσω” αυτό που θέλει να μου διδάξει, με τόλμη και ευγνωμοσύνη.
Αποκωδικοποιώντας τη δημιουργικότητα ποια είναι η διαδικασία πως αποτυπώνεται ο ψυχικός κόσμος του δημιουργού σε ένα έργο;
Η δημιουργικότητα είναι κάτι που όλοι έχουμε, γεννιόμαστε με αυτή. Αν κάποιος λέει “εγώ δεν είμαι δημιουργικός” είναι απλά μια απόφαση που έχει πάρει για τον εαυτό του. Δημιουργικότητα υπάρχει σε διάφορες μορφές της καθημερινότητάς μας, δεν αγγίζει μόνο τις τέχνες και μας δίνει δύναμη, ενέργεια και αυτογνωσία.
Στην τέχνη, βοηθά τον δημιουργό να εκφραστεί και να επικονωνήσει, δυο βαθιά ανθρώπινες ανάγκες.
Το κοινό απο την άλλη, μέσα απο την τέχνη, καλύπτει την ανάγκη του για επικοινωνία θαυμασμό, αφύπνιση, διέξοδο.
Είμαστε αυτά που επιλέγουμε;
Σαφώς πιστεύω πως είμαστε οι επιλογές μας. Βέβαια πολλές φορές εγκλωβιζόμαστε σε συνθήκες που δεν μας επιτρέπουν να δούμε καθαρά. Αν ξεπεράσουμε αυτό, όλα γίνονται πιο εύκολα. Γι’ αυτό είμαι υπέρμαχος των αλλαγών. Τις έχω βιωσει στη ζωή μου πολλές φορές, κάποιες βίαια, κάποιες μετά από μακροχρόνια επεξεργασία και είμαι σίγουρη οτι κάθε φορά με φέρνουν πιο κοντά σε μένα.
Σε μια άλλη ζωή θα ήθελες να ήσουν;
Θα ήθελα να είμαι χορεύτρια. Με συγκινεί ιδιαίτερα η επίπονη διαδικασία και η εσωτερική μάχη που δίνει ένας χορευτής ώστε να φτάνει στα μάτια του θεατή η αίσθηση του ότι πρόκειται για κάτι απλό και φυσικό.
Ένα αντικείμενο που δεν θα ήθελες να αποχωριστείς ποτέ
Το ημερολόγιο μου είναι αυτό που δεν αποχωρίζομαι, γιατί με βοηθά,να οργανώνω,να καταγράφω και να παρατηρώ.
Το καλύτερο βιβλίο που διάβασες τελευταία
“Μικρή ιστορία της σύγκρουσης Ισραήλ-Παλαιστίνης” του Ilan Pappé, σε μια προσπάθεια να κατανοήσω τι ακριβώς συμβαίνει σε εκείνο το μέρος του πλανήτη.
Τρία μέρη που αγαπάς να επιστρέφεις και γιατί
Το Παρίσι είναι η πόλη που έχω συνδέσει με την αγάπη.
Η Νέα Υόρκη όπου σπούδασα και μου δίνει την αίσθηση οτι βρίσκομαι στο κέντρο της γης.
Η Φλωρεντία όπου επίσης σπούδασα και με ταξιδεύει στον πολιτισμό, στην ξενοιασιά αναμνήσεων και σε ενα κράτος που σέβεται την αισθητική.
Ο artist που αγαπάς και θέλεις να αποκτήσεις έργο του
Ο Egon Schiele. Αγαπώ το πάθος που αποπνέουν τα έργα του.
Το μουσείο και το έργο που σου έκλεψε την καρδιά
Βρέθηκα στο Musse Du Luxembourg στο Παρίσι όπου απόλαυσα τα έργα του Pier Soulages. Ειλικρινά δεν ήθελα να φύγω απο τον χώρο. Η απλότητα και η ένταση συνδιασμένα σε αρμονία.
Έχεις σχεδιάσει ποτέ κάτι για μια home συλλογή και αν όχι τι θα δημιουργούσες
Είναι στα άμεσα σχέδια μου να σχεδιάσω κάτι για το σπίτι και γενικά με γοητεύει η τέχνη με λειτουργική αξία. Τελευταία δημιούργησα μια σειρά απο μικρά έργα με μελάνι στο χαρτί, σαν δώρα οικονομικά αντί κάποιου άλλου αντικειμένου. “Art is a gift”.
Aν σχεδίαζες κάτι για το TheAuthentics.gr τι θα ήταν αυτό;
Ανυπομονώ για το αντικείμενο που θα σχεδιάσουμε μαζί για το TheAuthentics.gr
Φωτογραφία Χριστίνα Δημητριάδου
