Μοιράζετε τον χρόνο σας ανάμεσα στο Cambridge και τη Σύμη. Πείτε μας την ιστορία της ζωής σας, τι σας έφερε στην Ελλάδα και πώς γεννήθηκε το Selene.
Σπούδασα και πέρασα το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής μου ζωής ηγούμενη επιχειρήσεων στους τομείς των εκδόσεων, της πληροφόρησης και των δεδομένων. Ξεκίνησα ως επιμελήτρια στο περιοδικό Nature, στη συνέχεια ανέλαβα τη θέση της Διευθύνουσας Συμβούλου της Macmillan Publishers, αργότερα ηγήθηκα μιας εταιρείας επιστημονικών δεδομένων και αναλύσεων και στη συνέχεια διετέλεσα CEO του Guardian Media Group. Σήμερα συμμετέχω στα διοικητικά συμβούλια εταιρειών που δραστηριοποιούνται στο σημείο όπου συναντώνται η βιωσιμότητα, τα δεδομένα και η μακροπρόθεσμη δημιουργία αξίας. Ήταν μια συναρπαστική διαδρομή, γεμάτη εξαιρετικούς ανθρώπους, τολμηρές ιδέες και διαρκείς αλλαγές.
Η Ελλάδα ήταν πάντοτε το αντίβαρο σε αυτή τη ζωή. Για περισσότερα από τριάντα χρόνια αποτελούσε το μέρος όπου ερχόμασταν με την οικογένειά μου για να επιβραδύνουμε, να περάσουμε χρόνο μαζί και να ανανεωθούμε. Η Σύμη, και αργότερα το Selene, μπήκαν στη ζωή μου σταδιακά. Τίποτα δεν ήταν αποτέλεσμα ενός μεγάλου σχεδίου.
Πρωτοήρθα στη Σύμη το 2010 με ιστιοπλοϊκό, ταξιδεύοντας κατά μήκος των τουρκικών ακτών. Για χρόνια δέναμε για μία ή δύο νύχτες στο λιμάνι ή σε κάποιον από τους όρμους του νησιού. Όμως άλλο είναι να επισκέπτεσαι έναν τόπο από τη θάλασσα και άλλο να μένεις σε αυτόν. Αυτό συνέβη για πρώτη φορά το 2017.
Τότε ανακάλυψα το σπίτι. Περπατώντας από το λιμάνι προς το Νημποριό, θυμάμαι να με γοητεύει η «τέλεια ατέλειά» του. Είναι απόλυτα αυθεντικό. Δεν υπάρχει τίποτα επιτηδευμένο ή υπερβολικά προσεγμένο, κι όμως είναι συγκλονιστικά όμορφο. Και τότε αντίκρισα το σπίτι, να γέρνει απαλά πάνω από τη θάλασσα, μια σύνθεση από μικρά κτίσματα, βεράντες και κήπους που ενώνονταν φυσικά πάνω από τον κόλπο. Το ερωτεύτηκα αμέσως.
Λίγες ημέρες αργότερα επέστρεψα στην Αγγλία, όμως δεν μπορούσα να σταματήσω να το σκέφτομαι. Επέστρεψα σύντομα, αυτή τη φορά με τα παιδιά μου, και περάσαμε εκεί δύο υπέροχες εβδομάδες. Ήταν από εκείνες τις σπάνιες διακοπές όπου ο χρόνος μοιάζει να διαστέλλεται. Διαβάζαμε, ζωγραφίζαμε, παίζαμε επιτραπέζια παιχνίδια, κολυμπούσαμε στον κόλπο και κάθε απόγευμα περπατούσαμε μέχρι το λιμάνι. Ήταν μια ζωή απλή και αβίαστη και επιστρέφαμε κάθε φορά που μας δινόταν η ευκαιρία.
Όταν η Selina, η γυναίκα που δημιούργησε αυτό το σπίτι με απίστευτη επιμονή και φαντασία, αποφάσισε το 2020 ότι είχε έρθει η στιγμή να το αποχωριστεί, με κάλεσε. Δεν δίστασα ούτε στιγμή. Δεν ένιωσα ποτέ ότι το Selene μου ανήκει. Αντίθετα, αισθάνομαι πως έγινα η επόμενη θεματοφύλακάς του. Η Selina του χάρισε την ψυχή του. Η δική μου ευθύνη είναι απλώς να το φροντίζω και να προσθέτω ένα ακόμη ήσυχο κεφάλαιο στην ιστορία του.
Ποια ήταν τα στοιχεία αυτού του νησιού που σας έκαναν να αποφασίσετε πως εδώ είναι το σπίτι σας;
Η Σύμη είναι από τα ελάχιστα ελληνικά νησιά που δεν έχουν αλλοιωθεί για να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις του τουρισμού. Δεν διαθέτει αεροδρόμιο, ούτε μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα, ενώ ολόκληρο το νησί προστατεύεται εδώ και δεκαετίες ως διατηρητέο μνημείο. Έχει διατηρήσει μια αυθεντικότητα που γίνεται ολοένα και πιο σπάνια.
Η ομορφιά της είναι, φυσικά, μοναδική. Το λιμάνι, τα βουνά, οι κρυφοί όρμοι και η απίστευτη διαύγεια της θάλασσας έχουν έναν σχεδόν ανεπαίσθητο τρόπο να επιβραδύνουν τις σκέψεις σου.
Όμως η ομορφιά από μόνη της δεν αρκεί για να νιώσεις ότι κάπου ανήκεις. Αυτό που με έκανε να επιστρέφω ξανά και ξανά ήταν οι άνθρωποι. Οι Συμιακοί είναι γενναιόδωροι, με χιούμορ και μια διακριτική, αυθεντική φιλοξενία. Με τα χρόνια στάθηκα τυχερή που έγινα μέρος αυτής της κοινότητας και αυτό άλλαξε εντελώς τη σχέση μου με το νησί.
Ύστερα από μια επαγγελματική ζωή που κυλούσε με έντονους ρυθμούς, συνειδητοποίησα ότι αναζητούσα κάτι διαφορετικό. Όχι λιγότερη φιλοδοξία, αλλά περισσότερη ισορροπία. Και η Σύμη μού την προσέφερε.
Ποια είναι η ιστορία πίσω από αυτόν τον τόσο ξεχωριστό ξενώνα;
Το Selene βρίσκεται κυριολεκτικά πάνω στο κύμα, στο Νημποριό, τον ήσυχο κόλπο που υπήρξε το αρχαίο λιμάνι της Σύμης.
Το σπίτι είχε ήδη μια πλούσια ιστορία πολύ πριν φτάσω εγώ. Χτίστηκε τη δεκαετία του 1990 από τη Selina, η οποία, με αξιοθαύμαστη επιμονή και δημιουργικότητα, κατάφερε να πραγματοποιήσει κάτι που έμοιαζε σχεδόν αδύνατο. Για χρόνια υποδεχόταν εδώ οικογένεια, φίλους και επισκέπτες από όλο τον κόσμο, δημιουργώντας ένα σπίτι που δεν έμοιαζε σχεδιασμένο, αλλά βαθιά αγαπημένο.
Αυτό το πνεύμα παραμένει ζωντανό μέχρι σήμερα. Δεν θέλησα ποτέ να διαγράψω την ιστορία του ούτε να την αντικαταστήσω με τη δική μου. Ο ρόλος μου είναι να συνεχίσω αυτή την αφήγηση, διατηρώντας όλα όσα κάνουν το Selene μοναδικό και προσθέτοντας, διακριτικά, ένα ακόμη κεφάλαιο στη ζωή του.
Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες προκλήσεις στην αποκατάσταση και τον επανασχεδιασμό του ακινήτου; Ποιες αρχές καθόρισαν την αρχιτεκτονική και τους εσωτερικούς χώρους και πώς ισορροπήσατε ανάμεσα στη διατήρηση της ιστορίας του και στις ανάγκες της σύγχρονης ζωής;
Στη Σύμη, είναι το ίδιο το νησί που θέτει τους κανόνες. Πρόκειται για έναν προστατευόμενο τόπο, οπότε οφείλεις να συνεργαστείς με την τοπική πέτρα, τους ντόπιους τεχνίτες και τις παραδόσεις του, αντί να προσπαθήσεις να τις παρακάμψεις. Δεν υπάρχουν, για παράδειγμα, πισίνες· το σπίτι ανοίγεται απευθείας στη θάλασσα.
Η βασική αρχή που καθοδήγησε κάθε μας απόφαση ήταν η εγκράτεια. Η επαγγελματική μου ζωή ήταν συνυφασμένη με τη διαρκή αλλαγή· το Selene, αντίθετα, με δίδαξε την αξία του να διατηρείς ό,τι ήδη λειτουργεί. Μερικές φορές, η πιο δύσκολη απόφαση είναι να ξέρεις τι δεν πρέπει να αλλάξεις.
Υπάρχουν λεπτομέρειες που αγαπώ ιδιαίτερα. Τα περίτεχνα ξυλόγλυπτα πάνω από τα παράθυρα και τις πόρτες τα είχε παραγγείλει η Selina στη Σρι Λάνκα και μεταφέρθηκαν στη Σύμη κομμάτι-κομμάτι. Η βαθιά μπλε οροφή κάτω από τη μουσάντρα, διάσπαρτη με χρυσά αστέρια ζωγραφισμένα από τον αδελφό της, εξακολουθεί να μου τραβά το βλέμμα κάθε φορά που μπαίνω στο δωμάτιο.
Όπου προσθέσαμε νέα στοιχεία, το κάναμε με διακριτικότητα και σεβασμό. Σιδερένια κρεβάτια από ανακυκλωμένα υλικά, παλιά ζωγραφιστά μπαούλα από τη Βόρεια Ελλάδα, χειροποίητα φωτιστικά από ορείχαλκο και έπιπλα κατασκευασμένα από τοπικούς τεχνίτες συνυπάρχουν αρμονικά με τα αυθεντικά αντικείμενα του σπιτιού.
Παράλληλα, εγκαταστήσαμε δικό μας σύστημα αφαλάτωσης, ώστε οι επισκέπτες να απολαμβάνουν πόσιμο νερό χωρίς τη χρήση πλαστικών μπουκαλιών, ενώ το επόμενο βήμα είναι η αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας.
Σε συνεργασία με ντόπιους μαστόρους αναδιαμορφώσαμε σταδιακά τις βεράντες με την πέτρα του νησιού, δημιουργώντας ήσυχες γωνιές για διάβασμα, χαλάρωση ή μεγάλα γεύματα με φίλους. Από τις παρεμβάσεις που αγαπώ περισσότερο είναι η νέα πέτρινη σκάλα που συνδέει το σπίτι απευθείας με την παραλία. Σαν να ξαναβρήκαν το σπίτι και η θάλασσα τον φυσικό δεσμό που είχαν πάντα.
Πάνω απ’ όλα, όμως, το Selene παραμένει αυτό που ήταν εξαρχής: ένα σπίτι. Ένας τόπος που υποδέχεται τους ανθρώπους με ζεστασιά και αυθεντικότητα, χωρίς ποτέ να επιδιώκει να τους εντυπωσιάσει.
Ποια στοιχεία συνθέτουν τη μοναδική ταυτότητα του The Selene; Ποιες λεπτομέρειες είναι αυτές που οι επισκέπτες αισθάνονται από την πρώτη στιγμή της άφιξής τους;
Το πρώτο πράγμα που παρατηρούν οι περισσότεροι είναι η θάλασσα. Βρίσκεται κυριολεκτικά λίγα βήματα από τη βεράντα και γίνεται αβίαστα μέρος της καθημερινότητας.
Έπειτα έρχεται η ηρεμία. Το φως. Και εκείνη η αίσθηση πως πρόκειται για ένα σπίτι που κατοικείται και αγαπιέται πραγματικά, όχι για ένα ξενοδοχείο που προσπαθεί να μοιάζει με σπίτι.
Στο Selene τίποτα δεν είναι επιτηδευμένο. Δεν υπάρχει σκηνοθεσία ούτε η αίσθηση ότι κάθε στιγμή έχει προγραμματιστεί. Οι άνθρωποι μοιάζουν να χαλαρώνουν σχεδόν αμέσως μόλις φτάσουν. Το σπίτι δεν σου ζητά πολλά. Απλώς σε προσκαλεί να εγκατασταθείς, να επιβραδύνεις και να αφεθείς στον δικό του ρυθμό.
Τι εμπειρία ελπίζετε να παίρνει μαζί του κάθε επισκέπτης φεύγοντας; Και τι σημαίνει για εσάς η αυθεντική ελληνική φιλοξενία;
Ελπίζω οι άνθρωποι να φεύγουν πιο ήρεμοι απ’ ό,τι έφτασαν.
Η ζωή έχει γίνει τόσο γρήγορη, τόσο γεμάτη υποχρεώσεις και διαρκή συνδεσιμότητα, ώστε το να έχει κανείς χρόνο να διαβάσει ένα βιβλίο, να κολυμπήσει πριν από το πρωινό, να παρατείνει το μεσημεριανό του γεύμα ή απλώς να παρακολουθεί το φως να αλλάζει πάνω από τον κόλπο μοιάζει πλέον με μια μικρή πολυτέλεια.
Το Selene φροντίζει η Claire, που ζει μόνιμα στο νησί και το γνωρίζει σε βάθος. Βοηθά τους επισκέπτες να ανακαλύψουν τη Σύμη μέσα από τους ανθρώπους της και όχι μέσα από μια λίστα αξιοθέατων. Η Louli και ο Dimitri περιποιούνται το σπίτι με εξαιρετική ζεστασιά και γενναιοδωρία. Ένα γεύμα μπορεί εύκολα να εξελιχθεί σε ένα αργό απόγευμα κάτω από τα δέντρα, με ό,τι έφερε εκείνο το πρωί η θάλασσα ή η τοπική αγορά. Κάποιοι επισκέπτες επιλέγουν να φέρουν τον δικό τους σεφ, άλλες φορές οργανώνουμε ένα ιδιωτικό δείπνο ή τους προτείνουμε τις αγαπημένες μας ταβέρνες. Τίποτα δεν είναι υπερβολικά οργανωμένο.
Για μένα, η αυθεντική ελληνική φιλοξενία έχει να κάνει με τη γενναιοδωρία και όχι με την τυπικότητα. Με το να κάνεις τον άλλο να νιώθει πως ανήκει, όχι πως απλώς εξυπηρετείται. Ελπίζω το Selene να εκφράζει ακριβώς αυτό το πνεύμα.
Πού μπορεί κανείς να γνωρίσει το αυθεντικό πνεύμα της Ελλάδας; Με ποιον τρόπο η ιστορία, ο πολιτισμός και η ταυτότητα της Σύμης γίνονται μέρος της εμπειρίας του επισκέπτη;
Είναι στοιχεία που διαπερνούν ολόκληρη την εμπειρία.
Το Νημποριό, όπου βρίσκεται το Selene, υπήρξε το αρχαίο λιμάνι της Σύμης. Σύμφωνα με τον Όμηρο, από αυτόν τον κόλπο ο βασιλιάς Νηρεύς απέπλευσε για την Τροία. Ο Όμηρος τον περιγράφει ως τον ωραιότερο από όλους τους Έλληνες μετά τον Αχιλλέα, προσθέτοντας όμως, με μια σχεδόν ειρωνική λιτότητα, ότι διέθετε μόλις τρία πλοία και ελάχιστους άνδρες. Ομορφιά και ταπεινότητα μαζί — ένας συνδυασμός που ταιριάζει απόλυτα στη Σύμη.
Εδώ, όμως, η ιστορία δεν φυλάσσεται πίσω από προθήκες. Ζει στο λιμάνι, στην παράδοση των σφουγγαράδων, στα πέτρινα σπίτια που σκαρφαλώνουν στην πλαγιά, στις καμπάνες των μοναστηριών που ακούγονται πάνω από τον κόλπο και στους ανθρώπους που συνεχίζουν να δημιουργούν με τα χέρια τους.
Θα ήθελα οι επισκέπτες να γνωρίσουν τη Σύμη μέσα από αυτούς τους ανθρώπους: περπατώντας στα μονοπάτια με κάποιον που γνωρίζει κάθε διαδρομή, ανακαλύπτοντας το ελληνικό κρασί με τη Fotini, ταξιδεύοντας με τη Francesca και τον Denis ή απλώς καθισμένοι σε μια οικογενειακή ταβέρνα που λειτουργεί εδώ και γενιές. Αυτές οι συναντήσεις αφήνουν πολύ πιο βαθύ αποτύπωμα από οποιοδήποτε πρόγραμμα επισκέψεων.
Ποιες συνεργασίες υπήρξαν καθοριστικές για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα του Selene και ποιες αποτελούν πλέον αναπόσπαστο μέρος της ταυτότητάς του;
Σχεδόν όλα όσα κάνουν το Selene ξεχωριστό είναι αποτέλεσμα συνεργασιών.
Το σπίτι φέρει το αποτύπωμα πολλών ταλαντούχων ανθρώπων της Σύμης. Ο Μίλτος, ο εργολάβος μας, βοήθησε να αναδιαμορφωθούν οι βεράντες και τα μονοπάτια. Ο μαρμαράς Μιχάλης προμήθευσε τα μάρμαρα και δημιούργησε τον όμορφο πάγκο terrazzo στη βεράντα του πρωινού. Ο γείτονάς μας Φιλήμονας κατασκεύασε όλες τις μεταλλικές λεπτομέρειες του σπιτιού, ενώ ο Κομνηνός διαμόρφωσε τα δάπεδα με γυαλισμένο πατητό και δημιούργησε την εξωτερική κουζίνα. Οι ντόπιοι ξυλουργοί κατασκεύασαν τα ντουλάπια, τις βιβλιοθήκες και τη νέα μουσάντρα. Όπου κι αν κοιτάξει κανείς, διακρίνει την αξία της χειροποίητης δουλειάς και της τοπικής τεχνογνωσίας.
Ο αγαπημένος μου φίλος Dan Rentillo υπήρξε ένας ανεκτίμητος δημιουργικός συνεργάτης. Μαζί με τον Dan και την κόρη μου Lucy ταξιδέψαμε σε πολλές γωνιές της Ελλάδας αναζητώντας παλιά έπιπλα και αντικείμενα με ιστορία, επιστρέφοντας πάντοτε με περισσότερα από όσα είχαμε σχεδιάσει. Γνωρίσαμε τον Ηλία στην Τρίπολη, ο οποίος βρήκε και αποκατέστησε τα σιδερένια κρεβάτια, τα παλιά ζωγραφιστά μπαούλα, τα παραδοσιακά σκαμνιά και τους χάλκινους οθωμανικούς δίσκους που σήμερα χρησιμοποιούμε ως τραπεζάκια. Ταξιδέψαμε επίσης στην Αθήνα και στο Παρίσι αναζητώντας φωτιστικά, υφάσματα και μικρές λεπτομέρειες, ενώ όταν ο χρόνος μάς πίεζε πριν από την άφιξη των πρώτων επισκεπτών, ο Dan έβγαλε ακόμη και την παλιά του ραπτομηχανή για να ολοκληρώσει κουρτίνες και μαξιλάρια.
Εξίσου σημαντικοί είναι οι άνθρωποι που βοηθούν τους επισκέπτες να γνωρίσουν το νησί. Η Fotini Kyriaki μοιράζεται με μοναδικό ενθουσιασμό τις γνώσεις της γύρω από το ελληνικό κρασί, ενώ η Francesca και ο Denis, με το Infinity, αποκαλύπτουν τη Σύμη και τα γειτονικά νησιά από τη θάλασσα — ίσως τον ομορφότερο τρόπο για να γνωρίσει κανείς αυτό το κομμάτι της Ελλάδας.
Και φυσικά υπάρχει η ομάδα του Selene: η Claire, η Louli και ο Dimitri, που φροντίζουν το σπίτι και τους επισκέπτες με σπάνια ζεστασιά, καθώς και ο Shiv, από τους πρώτους ανθρώπους που πίστεψαν στο όραμά μου και συνέβαλαν ουσιαστικά στη διαμόρφωση της ταυτότητας του Selene.
Κοιτάζοντας πίσω, συνειδητοποιώ πως το Selene δεν υπήρξε ποτέ το όραμα ενός μόνο ανθρώπου. Είναι το αποτέλεσμα της αγάπης, του ταλέντου και της γενναιοδωρίας πολλών ανθρώπων που μοιράζονται τον ίδιο βαθύ δεσμό με τη Σύμη.
Το αποτέλεσμα δικαίωσε το όραμά σας; Είναι αυτό ακριβώς που είχατε φανταστεί;
Ένα σπίτι σαν το Selene δεν ολοκληρώνεται ποτέ — και ελπίζω να μη συμβεί ποτέ αυτό.
Κάθε εποχή φέρνει μια μικρή αλλαγή. Ένα δέντρο μεγαλώνει, μια βεράντα αποκτά πιο απαλή αίσθηση, μια αγαπημένη πολυθρόνα βρίσκει μια νέα θέση. Το σπίτι γίνεται σιγά σιγά όλο και περισσότερο ο εαυτός του.
Βρίσκεται πολύ κοντά σε αυτό που είχα ονειρευτεί, όμως η μεγαλύτερη χαρά ήταν να ανακαλύψω πως η διαδρομή έχει μεγαλύτερη σημασία από τον προορισμό. Η φροντίδα ενός τόπου σαν το Selene σε διδάσκει υπομονή. Πάντα υπάρχει μια μικρή βελτίωση που περιμένει τον επόμενο χειμώνα. Και αυτό μου αρέσει πολύ.
Ποιες θεωρείτε ότι είναι οι πιο σπάνιες, σχεδόν άυλες ποιότητες του Selene; Εκείνες που δύσκολα μπορεί να βρει κανείς αλλού;
Η ησυχία. Όχι απλώς η απουσία θορύβου, αλλά εκείνη η βαθιά ηρεμία που σου επιτρέπει να ακούσεις ξανά τη θάλασσα, τα τζιτζίκια και τις ίδιες σου τις σκέψεις.
Έπειτα είναι το φως, που αλλάζει διαρκώς μέσα στη μέρα, και το μοναδικό προνόμιο να βγαίνεις από το σπίτι και να βρίσκεσαι κατευθείαν στη θάλασσα, αντί να κάθεσαι δίπλα σε μια πισίνα.
Ίσως όμως η πιο σπάνια ποιότητα να είναι κάτι που δύσκολα περιγράφεται. Το Selene μοιάζει με σπίτι γιατί είναι πραγματικά ένα σπίτι. Έχει εξελιχθεί αργά, μέσα στα χρόνια, και κουβαλά τα ίχνη όλων όσοι το αγάπησαν. Σε ένα νησί που αντιστάθηκε στην υπερβολική τουριστική ανάπτυξη, αυτή η αίσθηση αυθεντικότητας δεν μπορεί να σχεδιαστεί ούτε να κατασκευαστεί. Γεννιέται μόνο με τον χρόνο.
Ποια είναι η προσωπική σας σχέση με την Ελλάδα και πώς εξελίχθηκε μέσα στα χρόνια;
Η Ελλάδα ξεκίνησε ως ένας προορισμός διακοπών. Έπειτα από περισσότερα από τριάντα χρόνια, έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος του ρυθμού της ζωής μου.
Στην αρχή ήταν το καταφύγιό μου από μια απαιτητική επαγγελματική καθημερινότητα. Αργότερα έγινε τόπος οικογενειακών αναμνήσεων, φιλιών και βαθιάς αίσθησης του ανήκειν. Σήμερα δεν τη βλέπω πια ως μια απόδραση από τη ζωή μου, αλλά ως ένα ουσιαστικό κομμάτι της.
Η Ελλάδα άλλαξε και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνομαι τι σημαίνει μια γεμάτη ζωή. Με δίδαξε να είμαι πραγματικά παρούσα, να αφιερώνω χρόνο στους ανθρώπους που αγαπώ και να μη συγχέω τη διαρκή δραστηριότητα με το πραγματικό νόημα. Είναι απλά μαθήματα, αλλά εύκολα τα ξεχνάμε.
Γιατί επιλέξατε τη Σύμη και τι είναι αυτό που την κάνει τόσο ξεχωριστή στα μάτια σας;
Η Σύμη έχει παραμείνει πιστή στον εαυτό της. Δεν διαθέτει αεροδρόμιο ούτε μεγάλα τουριστικά συγκροτήματα και προστατεύεται εδώ και δεκαετίες. Διαθέτει ένα από τα ομορφότερα λιμάνια της Ελλάδας, όμως το Νημποριό, όπου βρίσκεται το Selene, παραμένει ήσυχο και ανεπιτήδευτο. Οι περισσότεροι τόσο όμορφοι τόποι έχουν αλλοιωθεί από την ανάπτυξη. Η Σύμη, με κάποιον τρόπο, όχι.
Δεν είμαι βέβαιη ότι εγώ επέλεξα τη Σύμη· μάλλον εκείνη επέλεξε εμένα. Κατά τη διάρκεια της πρώτης μου διαμονής στο σπίτι βρισκόμουν μπροστά σε μια πολύ σημαντική απόφαση. Σκέφτηκα πολύ και τελικά ακολούθησα τον λιγότερο αναμενόμενο δρόμο. Δεν ήταν πάντα εύκολος, όμως με οδήγησε σε κάτι πραγματικά όμορφο. Η Σύμη συνδέθηκε για πάντα με εκείνη τη στιγμή· με τον τόπο όπου έμαθα να εμπιστεύομαι το πιο ήσυχο ένστικτό μου.
Ποια είναι τα δέκα αγαπημένα σας μέρη και εμπειρίες στη Σύμη;
Η λίστα αλλάζει ανάλογα με την εποχή, όμως υπάρχουν κάποιες μικρές τελετουργίες στις οποίες επιστρέφω ξανά και ξανά.
Να διασχίζω το νησί με ηλεκτρικό ποδήλατο μέχρι τον Πανορμίτη, απολαμβάνοντας την πανοραμική θέα, και έπειτα να αφήνω το ποδήλατο κοντά στο μοναστήρι για να περπατήσω μέσα στην κοιλάδα με το άρωμα της ρίγανης και του θυμαριού μέχρι τον κόλπο της Παναγίας Φανερωμένης. Εκεί υπάρχει ένα μικρό εκκλησάκι πάνω από τη θάλασσα, μια πέτρινη εξέδρα για πετσέτες και πικνίκ και, τις περισσότερες φορές, απόλυτη ησυχία.
Να περπατώ νωρίς το πρωί, περνώντας από τον Άγιο Γεώργιο και ακολουθώντας τα παλιά πέτρινα μονοπάτια προς το Χωριό, να χάνομαι ευχάριστα στα σοκάκια και τελικά να καταλήγω στην Καληστράτα για καφέ και έναν φρεσκοτηγανισμένο λουκουμά στο Akoumi.
Να πηγαίνω με το ποδήλατο από το Νημποριό στο λιμάνι για πρωινό στο Mediterraneo, όπου η φίλη μου Marta ετοιμάζει υπέροχα αυγά, σαλάτες, χυμούς και παγωμένο καφέ — και αργότερα μέσα στη μέρα ένα εξαιρετικό Basil Gin Smash.
Να πίνω κοκτέιλ στο Eva’s με τον Adonis, έναν αληθινό mixologist που μοιάζει πάντα να γνωρίζει ακριβώς τι χρειάζεται κάθε βράδυ.
Να νοικιάζω ένα μικρό σκάφος και να πηγαίνω στον Άγιο Βασίλειο για μπάνιο, να τρώω γλυκά ροδάκινα στην παραλία και να επιστρέφω κάνοντας μια τελευταία στάση για κολύμπι στον κόλπο του Μαρωνιού.
Να απολαμβάνω ένα αργό μεσημεριανό στο Toli Bay, κάτω από τις βουκαμβίλιες της ταβέρνας της Δάφνης, την ώρα που δύει ο ήλιος.
Για δείπνο, να επιλέγω το Kantirimi για φρέσκο ψητό ψάρι, χόρτα και λεμονάτες πατάτες — απλό, τίμιο φαγητό όπως πρέπει να είναι. Ή το Nikki’s, στη μικρή πλατεία στο πάνω μέρος του Χωριού, όπου λατρεύω τα παϊδάκια και τη φασολοσαλάτα, αλλά κυρίως τη ζεστή ατμόσφαιρα. Ή το Tholos, δίπλα στη θάλασσα, κάτω από τα αστέρια, με θέα τα φωτισμένα σπίτια του λιμανιού.
Να επισκέπτομαι το Μουσείο της Σύμης στο Χωριό, σε ένα παλιό συμιακό σπίτι με υπέροχη αυλή. Αγαπώ ιδιαίτερα τα ζωγραφιστά ξύλινα γείσα και τα παραδοσιακά ασπρόμαυρα βοτσαλωτά, τα χοχλάκια.
Να κάθομαι στον κόλπο του Νημποριού, κάτω από τα δέντρα, με τα πόδια μέσα στο νερό, ένα ποτήρι δροσερό ροζέ κρασί και ένα καλό βιβλίο. Ακόμη και στις πιο ζεστές ημέρες, επικρατεί μια απίστευτη αίσθηση δροσιάς και γαλήνης.
Και τέλος, να περπατώ στα μονοπάτια του νησιού την άνοιξη ή το φθινόπωρο. Αγαπώ ιδιαίτερα τη διαδρομή πίσω από το κοιμητήριο της Αγίας Μαρίνας προς την κοιλάδα του Μικρού Σωτήρη, γεμάτη αγριολούλουδα, αλλά και την πεζοπορία μέσα στο δάσος ως τη μονή του Σταυρού του Πολέμου, όπου νιώθεις πως αγγίζεις τον ουρανό. Εξίσου ξεχωριστή είναι και η διαδρομή από τη Μονή Ρουκουνιώτη προς τον Άγιο Θεολόγο, τον Άγιο Φιλήμονα και, τέλος, τον Άγιο Αιμιλιανό.
Τι αγαπάτε περισσότερο να κάνετε στη Σύμη;
Να ξυπνώ νωρίς, όταν η θάλασσα είναι γαλήνια σαν καθρέφτης και ο ήλιος μόλις ανατέλλει πίσω από τα βουνά της Τουρκίας. Κολυμπώ από τα σκαλιά του Selene μέχρι το μοναστήρι απέναντι και επιστρέφω, πριν απολαύσω τον καφέ μου στη χαμηλή βεράντα, ακριβώς πάνω από το νερό.
Είναι μια απλή καθημερινή τελετουργία. Ίσως γι’ αυτό τη λατρεύω τόσο πολύ.
Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;
Να διατηρήσω το Selene μικρό, αυθεντικό και φροντισμένο.
Υπάρχουν ορισμένες ιδέες που θα ήθελα να αναπτύξω διακριτικά, όπως retreats πεζοπορίας, yoga και ζωγραφικής στις ενδιάμεσες εποχές, καθώς και μικρές συγκεντρώσεις που θα περιστρέφονται γύρω από το σπίτι. Δεν με ενδιαφέρει όμως η ανάπτυξη για χάρη της ανάπτυξης. Προτιμώ να εμβαθύνω σε ό,τι ήδη υπάρχει και να το φροντίζω όσο καλύτερα μπορώ.
Αν έπρεπε να προτείνετε μόνο ένα δωμάτιο του The Selene σε κάποιον που αγαπάτε, ποιο θα ήταν και γιατί;
Το Letos, ένα μικρό ανεξάρτητο σπιτάκι στην άκρη του κτήματος. Είναι προστατευμένο, ιδιωτικό, σχεδόν σαν ένα καταφύγιο μέσα στο ίδιο το καταφύγιο, ενώ η θάλασσα βρίσκεται πάντα λίγα βήματα μακριά.
Είναι το προσωπικό μου καταφύγιο και θα το επέλεγα για έναν άνθρωπο που αγαπώ, γιατί προσφέρει αυτή τη σπάνια ισορροπία ανάμεσα στην απομόνωση και τη σύνδεση: μπορείς να αποσυρθείς για λίγο χωρίς ποτέ να νιώθεις αποκομμένος από τη ζωή του σπιτιού.
Τρεις τόποι στους οποίους επιστρέφετε πάντα και γιατί;
Το σπίτι μου στην Αγγλία, σε ένα μικρό χωριό έξω από το Cambridge. Ο κήπος καταλήγει στον ποταμό Cam και υπάρχει χώρος για όλη την οικογένεια, μαζί με τον Alfie, το Golden Retriever μας. Είναι το μέρος όπου συγκεντρώνεται η οικογενειακή μας ζωή.
Το Παρίσι, όπου ταξιδεύω συχνά για δουλειά και μένω πάντα σε ένα μικρό ξενοδοχείο που μοιάζει να ανήκει στη γειτονιά του και με υποδέχεται σαν μέλος της οικογένειας. Κυκλοφορώ παντού με ποδήλατο· η πόλη έχει μεταμορφωθεί για τους ποδηλάτες και αυτό μου επιτρέπει να τη βιώνω με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο.
Και οι Βαυαρικές Άλπεις, όπου περνούσα χρόνο ως παιδί και συνεχίζω να επιστρέφω δύο φορές τον χρόνο, χειμώνα και καλοκαίρι. Πεζοπορούμε στα βουνά, κολυμπάμε σε παγωμένα αλπικά ποτάμια και απολαμβάνουμε ένα ποτήρι κρασί δίπλα στο τζάκι. Είναι ένας ακόμη τόπος που με έχει διαμορφώσει βαθιά.
Πώς φαντάζεστε το The Selene σε δέκα χρόνια;
Σχεδόν όπως είναι σήμερα — μόνο ακόμη περισσότερο ο εαυτός του. Λίγο πιο ώριμο, λίγο πιο γεμάτο ζωή, πάντα προσεγμένο.
Θα προτιμούσα να αποκτήσει μεγαλύτερο βάθος παρά να μεγαλώσει. Ίσως οι κήποι να έχουν πυκνώσει, η πέτρα να έχει μαλακώσει ακόμη περισσότερο από τον χρόνο και τα δωμάτια να έχουν γεμίσει με νέες ιστορίες. Ο χαρακτήρας του, όμως, θα ήθελα να παραμείνει αμετάβλητος.
Ποιος είναι ο προσωπικός σας ορισμός της ομορφιάς;
Η ομορφιά είναι κάτι που δεν επιβάλλεται. Τη συναντώ σε ανθρώπους, τόπους και αντικείμενα που είχαν τον χρόνο να ωριμάσουν, να κουβαλήσουν την ιστορία τους και να γίνουν πλήρως ο εαυτός τους.
Η τελειότητα μπορεί να εντυπωσιάζει, όμως σπάνια συγκινεί. Με ελκύουν πολύ περισσότερο ο χαρακτήρας, η πατίνα του χρόνου και οι μικρές ατέλειες που μαρτυρούν το ανθρώπινο χέρι και μια ζωή που έχει πραγματικά βιωθεί.
Τι σημαίνει για εσάς σήμερα η αυθεντικότητα;
Η αυθεντικότητα είναι το αντίθετο της επίδειξης.
Χρησιμοποιούμε αυτή τη λέξη πολύ εύκολα, σαν να μπορεί η αυθεντικότητα να σχεδιαστεί, να συσκευαστεί ή να προβληθεί. Δεν πιστεύω ότι συμβαίνει αυτό. Ανήκει σε ανθρώπους και τόπους που δεν προσπαθούν να φανούν κάτι συγκεκριμένο. Διαμορφώθηκαν αργά, οργανικά και ατελώς μέσα στον χρόνο. Δεν υποδύονται τίποτα· απλώς υπάρχουν.
Ίσως γι’ αυτό αγαπώ τόσο πολύ τη Σύμη. Δεν προσπάθησε ποτέ να γίνει κάτι άλλο από αυτό που είναι.
Photo: Will Slater
