Η αποκατάσταση μιαε αιωνόβιας αγροικίας, εμποτίζοντάς την ταυτόχρονα με σύγχρονο πνεύμα, ήταν η πρόκληση που έθεσε στον εαυτό της η Stéphanie Coutas στο Saint-Tropez. Συνδυάζοντας την αυθεντικότητα των ακατέργαστων υλικών με την κομψότητα των σύγχρονων γραμμών, δημιούργησε έναν χώρο όπου κάθε δωμάτιο αφηγείται μια ιστορία. Η ίδια αποκαλύπτει το παρασκήνιο αυτής της μεταμόρφωσης, αντικατοπτρίζοντας μια σχεδιαστική προσέγγιση όπου το συναίσθημα καθοδηγεί τη διαίσθηση.
Η Stéphanie Coutas είναι πρέσβειρα της γαλλικής πολυτέλειας. Μετά τα παιδικά της χρόνια στο Βιετνάμ και στη συνέχεια στο Χονγκ Κονγκ, καλλιέργησε μια ξεχωριστή αισθητική που χαρακτηρίζεται από σπάνια λιτότητα και ιδιαίτερη αγάπη για τολμηρά υλικά ενώ το γραφείο της, SC Edition, υλοποιεί έργα σε ολόκληρο τον κόσμο.
Στο Saint-Tropez, επαναπροσδιόρισε τη Bastide des Vignes, μια παλιά προβηγκιανή αγροικία που μετατράπηκε σε ένα σύγχρονο καταφύγιο γαλήνης. Μέσα από τον συνδυασμό ευγενών υλικών, καθαρών γραμμών και βαθύ σεβασμό προς τη φύση, το έργο αυτό ενσαρκώνει το όραμά της για διακριτική και ποιητική πολυτέλεια.
Πώς ανακαλύψατε τη Bastide des Vignes και τι σας γοήτευσε σε αυτό το μέρος;
Stéphanie Coutas: Ήταν πραγματικά έρωτας με την πρώτη ματιά — αρχικά για την ιδανική του τοποθεσία, μόλις πέντε λεπτά με τα πόδια από την Place des Lices. Αυτό που με μάγεψε περισσότερο ήταν η ψυχή του ακινήτου: ένα σύμπλεγμα κτιρίων που θύμιζε παλιά αγροικία, περιτριγυρισμένη από ιδιωτικούς αμπελώνες κάτι εξαιρετικά σπάνιο, ιδίως σε επίπεδο έδαφος. Ήταν σαν να ανακαλύπτεις ένα μικρό ιδιωτικό οινοποιείο. Αμέσως οραματίστηκα έναν κήπο που θα αγκάλιαζε τα αμπέλια (ιδανικό για να απολαμβάνει κανείς ένα καλό κρασί!) και ένα σπίτι που θα συνέδεε τη γοητεία του παρελθόντος με την άνεση του 21ου αιώνα. Ήταν αυτονόητο.
Ποια ήταν τα βασικά στάδια της μεταμόρφωσης της bastide;
S.C.: Το πρώτο βήμα ήταν να σχεδιάσουμε μια κατοικία που θα εναρμονιζόταν απόλυτα με το πνεύμα του τόπου και στη συνέχεια να εξασφαλίσουμε τις απαραίτητες άδειες. Έπειτα, έπρεπε να αντιμετωπίσουμε το εσωτερικό και το εξωτερικό ως ένα ενιαίο, συνεκτικό σύνολο. Αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε υπόγειο χώρο, κάτι που εξελίχθηκε σε ένα εντυπωσιακό κατασκευαστικό έργο ιδιαίτερα στο κέντρο μιας κατοικημένης περιοχής. Απαιτήθηκαν εκτενείς τεχνικές μελέτες και δύο χρόνια σύνθετων εργασιών για να ολοκληρωθεί.
Η ιδέα ήταν να διατηρηθεί μια αυθεντική αισθητική, με την πατίνα του χρόνου, ενσωματώνοντας παράλληλα σύγχρονες τεχνολογίες με αόρατο τρόπο. Για παράδειγμα, ο κλιματισμός υπάρχει, αλλά δεν φαίνεται. Μπαίνεις σε ένα καθηλωτικό περιβάλλον όπου κάθε λεπτομέρεια έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να μη διαταράσσει τη συγκίνηση που αποπνέει ο χώρος.
Πώς επιλέξατε τα υλικά και τους τεχνίτες για αυτό το έργο;
S.C.: Ξεκίνησα με την επιθυμία να βρω μια πέτρα που να παραπέμπει σε bastide του 18ου αιώνα. Αυτή η πέτρα καθορίζει ολόκληρο τον τόνο του σπιτιού και των χώρων διαβίωσης. Αναζήτησα επίσης παλαιωμένες δοκούς μήκους δέκα μέτρων — κάτι που αποτέλεσε μεγάλη πρόκληση. Στόχος ήταν να εναρμονιστούν οι υφές και να δημιουργηθεί ένα σύνολο απαλό, φωτεινό και εκλεπτυσμένο. Τα φινιρίσματα είναι ματ και φυσικά, ενώ προσθέσαμε διακριτικές πινελιές χρώματος μέσω της διακόσμησης, ώστε να δώσουμε ζωντάνια στον χώρο χωρίς να αλλοιώσουμε την αυθεντικότητά του.
Το μεσογειακό περιβάλλον καθοδήγησε τις επιλογές σας στον σχεδιασμό του τοπίου;
S.C.: Απολύτως. Ο κήπος σχεδιάστηκε ως ένα ολοκληρωμένο έργο landscaping με έντονη καλλιτεχνική κατεύθυνση. Ήθελα να δημιουργήσω μια μεσογειακή ατμόσφαιρα, αλλά ξηρή, με μια διακριτική ιταλική έμπνευση. Προμηθευτήκαμε κυπαρίσσια από την Ιταλία, άλλα από την Προβηγκία, φυτέψαμε λεβάντα… διατηρώντας φυσικά και τα αμπέλια της ιδιοκτησίας. Σχεδίασα ένα ελικοειδές μονοπάτι που διασχίζει έναν μεγάλο φυσικό χώρο. Σου επιτρέπει να ανακαλύπτεις τους αμπελώνες στα δεξιά και, στο τέλος της διαδρομής, να φτάνεις στο σπίτι. Το τοπίο καθοδηγεί το βλέμμα και προσκαλεί στην εξερεύνηση.
Μια μικρή ιστορία από το έργο;
S.C.: Ναι! Υπήρχε μια ελαφρώς στρεβλωμένη ελιά φυτεμένη ακριβώς μπροστά από το σπίτι. Όλοι ήθελαν να την αφαιρέσουν, ακόμη και ο κηπουρός! Εγώ όμως ήμουν απόλυτα αποφασισμένη να τη διατηρήσω. Επέμεινα να χτιστεί το σπίτι γύρω της, παρά τις αντίθετες γνώμες. Σήμερα είναι υπέροχη. Έχει γίνει κεντρικό στοιχείο του χώρου. Για μένα, συμβολίζει τι σημαίνει ένα έργο που γίνεται με την καρδιά: σεβασμός, ένστικτο, πάθος… και λίγη τρέλα επίσης!
Ποια στοιχεία σχεδιάστηκαν ώστε να ενισχυθεί η αρμονία μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου;
S.C.: Το σπίτι είναι πρωτίστως καλοκαιρινή κατοικία, αλλά ζει κανείς εξίσου όμορφα και τον χειμώνα: είναι ζεστό, φιλόξενο, “cocooning”. Αυτό που αναζητώ πάντα είναι η προοπτική. Όταν κάθεσαι σε έναν χώρο, τι βλέπεις; Στο κεντρικό σαλόνι, για παράδειγμα, ένας χώρος 400 τ.μ. ανοίγεται μέσω μεγάλων υαλοστασίων προς τους αμπελώνες. Μπορούν να ανοίξουν σχεδόν πλήρως. Αυτή η σύνδεση με το τοπίο είναι που δίνει ζωή στο σύνολο. Στον επάνω όροφο, οι κύριες σουίτες ανοίγουν σε μια βεράντα. Εκεί δημιούργησα έναν μικρό κόκκινο κήπο, ένα προστατευμένο από τον άνεμο, ιδιωτικό αίθριο — ιδανικό για πρωινό. Είναι αυτές οι προσεγμένες λεπτομέρειες που μεταμορφώνουν ένα σπίτι σε εμπειρία.
Παίζει το φως κεντρικό ρόλο στη σύλληψη των χώρων σας;
S.C.: Είναι καθοριστικό. Όταν ξεκινάμε ένα έργο, αρχίζουμε πάντα με τη μελέτη του φυσικού φωτός. Πού βρίσκεται ο ήλιος το πρωί, το απόγευμα; Έπειτα, σχεδιάζουμε το ίδιο «σενάριο» για τη νύχτα: ποιοι χώροι θα χρησιμοποιούνται στο ηλιοβασίλεμα; Αυτή η σκέψη είναι μια αληθινή εργασία στο παρασκήνιο, όμως αλλάζει τα πάντα. Κάνει τους χώρους γαλήνιους, βιώσιμους, φυσικούς. Φυσικά, πρέπει να λάβουμε υπόψη και τις καιρικές συνθήκες, όμως η ανταπόκριση είναι πάντα η ίδια: «νιώθουμε όμορφα εδώ». Και αυτός είναι ακριβώς ο στόχος.
Πώς ορίζετε την πολυτέλεια στα έργα σας;
S.C.: Για μένα, η πολυτέλεια δεν είναι θέμα μεγέθους ή κόστους. Είναι πρωτίστως ο χώρος, ένας χώρος δικός σου. Μπορεί να είναι μια μικρή γωνιά στη φύση, μια θέα προς τον ουρανό, μια αρμονία ανάμεσα στα φυσικά στοιχεία και σε ένα σπίτι σχεδιασμένο μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια. Μπορείς να συνδυάσεις τα πάντα, αρκεί να υπάρχει ισορροπία. Πολυτέλεια είναι η ελευθερία να επιλέγεις τι σε περιβάλλει, χωρίς περιορισμούς. Είναι μια ευαίσθητη παλέτα, όπου η υφή, το χρώμα και το φως αποτελούν τις πραγματικές αξίες. Και πάνω απ’ όλα: ένα έργο έχει αξία μόνο όταν κατοικείται, όταν έχει σχεδιαστεί για εκείνους που θα ζήσουν μέσα σε αυτό.
Υπάρχουν καλλιτέχνες ή αισθητικά ρεύματα που σας εμπνέουν ιδιαίτερα;
S.C.: Τρέφω μεγάλο θαυμασμό για τον Axel Vervoordt. Όμως, πάνω απ’ όλα, είμαι περήφανη για το επάγγελμά μου στο σύνολό του. Στο γραφείο μας αναλαμβάνουμε τα πάντα: από τη διαμόρφωση των χώρων και τη διακόσμηση, μέχρι τα μαξιλάρια και τα σερβίτσια. Είναι αυτό το διακοσμητικό savoir-faire, τόσο χαρακτηριστικά γαλλικό, που κάποτε επισκιάστηκε από μια πιο ψυχρή και άκαμπτη προσέγγιση design τη δεκαετία του 2000. Κι όμως, ακριβώς αυτή η υπογραφή, αυτή η ολιστική ματιά, είναι που εξακολουθεί να προσελκύει τον κόσμο σε εμάς, αναζητώντας την αίσθηση της λεπτομέρειας και το art de vivre μας.
Οniriq
