Σε προνομιακή τοποθεσία στην Piazza della Minerva, λίγα μόλις βήματα από το Πάνθεον, το ξενοδοχείο στεγάζεται στο πρώην Palazzo Fonseca. Μετατράπηκε σε ξενοδοχείο το 1811 από μια εύπορη γαλλική οικογένεια και σύντομα εξελίχθηκε σε μία από τις πιο κοσμικές διευθύνσεις της Ρώμης· αγαπημένος σταθμός του Grand Tour για συγγραφείς όπως ο Stendhal, η George Sand και ο Herman Melville. Η νέα του ενσάρκωση, το Orient Express La Minerva, αναγεννιέται υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του γαλλομεξικανού σχεδιαστή Hugo Toro, εντάσσοντας το έργο αυτό σε ένα χαρτοφυλάκιο φιλοξενίας που περιλαμβάνει το βραβευμένο με αστέρι Michelin Pur’ στο Park Hyatt Paris-Vendôme και το Booking Office 1869 στο St Pancras του Λονδίνου.
Το έργο του Toro διακρίνεται από μια αίσθηση ζεστασιάς και υλικότητας: μια πλούσια, γήινη χρωματική παλέτα και έμφαση στη χειροποίητη δεξιοτεχνία. Με καταγωγή από την Αλσατία-Λωρραίνη, ο Toro απέκτησε μεταπτυχιακό στο interior design στο Penninghen στο Παρίσι, πριν ολοκληρώσει ένα δεύτερο μεταπτυχιακό στην πειραματική αρχιτεκτονική στο University of Applied Arts Vienna και στο UCLA, όπου η ενασχόλησή του με σύνθετες τρισδιάστατες μεθόδους μοντελοποίησης και εκτύπωσης συνεχίζει να διαμορφώνει τη δουλειά του. «Με ενδιαφέρει η χειροτεχνία και η εργασία με τα χέρια», σημειώνει. «Αλλά μου αρέσει και να ωθώ τις νέες τεχνικές στα όριά τους, για να δω πώς μπορούν να συνυπάρξουν».
Ο ίδιος περιγράφει τo έργο του στο La Minerva ως «το ξύπνημα μιας κοιμωμένης καλλονής». Στόχος του ήταν να αναβιώσει τη grande dame μέσα από ένα σύγχρονο φίλτρο, δημιουργώντας παράλληλα έναν διάλογο με τη Ρώμη. «Ήθελα οι Ρωμαίοι να είναι περήφανοι για αυτό το ξενοδοχείο», λέει. «Είναι ένας θεσμός. Ήθελα να αντικατοπτρίζει την ίδια την πόλη».
Τα 93 δωμάτια του ξενοδοχείου κινούνται σε γήινες, ορυκτές αποχρώσεις, με τον Toro να συνδυάζει art deco λεπτομέρειες με αναφορές στην Αιώνια Πόλη. «Όταν βρίσκεσαι στη Ρώμη, υπάρχει μια αίσθηση χάους, αλλά ταυτόχρονα η πόλη έχει υφή και ζεστασιά». Αν και η χρωματική παλέτα παραμένει συνεκτική, κάθε δωμάτιο είναι μοναδικό, με τον ίδιο τον Toro να ζωγραφίζει στο χέρι bespoke κεφαλάρια για τις σουίτες.
«Αντανακλούν τον ορίζοντα του ουρανού ανάλογα με τον προσανατολισμό του κρεβατιού», εξηγεί. «Αν κοιτάς προς την ανατολή, τα χρώματα είναι πιο ψυχρά». Αυτή η προσοχή στη λεπτομέρεια διατρέχει ολόκληρο το ξενοδοχείο: το bar ντύνεται στις ίδιες πλούσιες αποχρώσεις, με ειδικά σχεδιασμένα έπιπλα, ενώ ένα άγαλμα της Μινέρβας από το αρχικό ξενοδοχείο δεσπόζει κάτω από μια εντυπωσιακή γυάλινη οροφή που αποκαταστάθηκε από τον Toro. Στον έβδομο όροφο, φοίνικες και πράσινες κιονοστοιχίες προσδίδουν φρεσκάδα στο rooftop εστιατόριο Gigi Rigolatto, ενώ οι γαλάζιες αποχρώσεις των επίπλων παραπέμπουν στη πανοραμική θέα της ρωμαϊκής σιλουέτας.
Οι τέσσερις signature σουίτες, Stendhal, La Minerva, Obelisco και Orient Express, στεφανώνουν την εμπειρία διαμονής. Σχεδιασμένες η καθεμία ξεχωριστά, αλλά ενωμένες από την ίδια αισθητική γραμμή, διαθέτουν τοίχους με ανάγλυφο σοβά, μπάνια από μάρμαρο Rosso Verona και αυθεντικά δάπεδα του 17ου αιώνα, ενώ προσφέρουν θέα στο Πάνθεον και στο γλυπτό του Μπερνίνι με τον Ελέφαντα και τον Οβελίσκο στην πλατεία από κάτω.
Η σουίτα Orient Express είναι η μεγαλύτερη, με επιφάνεια 190 τ.μ., σπάνιο προνόμιο για το ιστορικό κέντρο της Ρώμης και ξεχωρίζει για τον πλούσιο διάλογο υφών: ντουλάπες από γυαλιστερή δρυ, μεταλλικές καρέκλες τραπεζαρίας με μπορντό δέρμα και φωτιστικά από κεχριμπαρένιο γυαλί Murano συνθέτουν μια ατμόσφαιρα ήσυχης πολυτέλειας. Στο μπάνιο, οι νιπτήρες σε σχήμα κοχυλιού από Rosso Verona αντλούν έμπνευση από τα σιντριβάνια της πόλης, ενώ η μπανιέρα, πλαισιωμένη από ένα καμπύλο γλυπτό τοίχου από μάρμαρο, αποτελεί μια διακριτική αναφορά στην παραδοσιακή οθωμανική κουλτούρα λουτρού. Στον χώρο καθιστικού, ένας μεγάλος καμπύλος καναπές είναι επενδεδυμένος με bespoke ζακάρ ύφασμα, με μοτίβα που παραπέμπουν στην πατίνα του γειτονικού κτιρίου, ενώ το κυκλικό χαλί αντλεί έμπνευση από τον θόλο του Πάνθεον.
Μια παιχνιδιάρικη αναφορά στο ταξίδι εμφανίζεται στο minibar, το οποίο πλαισιώνεται από σκούρα ξύλινη επένδυση, σκαλισμένη έτσι ώστε να θυμίζει τις αυλακώσεις μιας βαλίτσας Rimowa. Η σουίτα διαθέτει επίσης τζάκι από τραβερτίνη στην τραπεζαρία και έναν διακριτικό χώρο γραφείου κρυμμένο πίσω από μια μυστική πόρτα. Όπως και στις υπόλοιπες σουίτες, υπάρχουν μικρές κουζίνες με μαρμάρινες επιφάνειες για πρακτική χρήση αν και οι επισκέπτες δεν χρειάζεται να μαγειρέψουν, καθώς μπορεί να οργανωθεί ιδιωτικός σεφ, καθώς και ένα ρετρό πικάπ με επιμελημένη συλλογή βινυλίων για νυχτερινές ακροάσεις.
Για να ολοκληρωθεί το σκηνικό, ο Toro συνεργάστηκε με art curator για την επιλογή σύγχρονων ιταλικών έργων τέχνης και objets d’art, τα οποία συμπληρώνονται από κομμάτια αγορασμένα σε παρισινές και ρωμαϊκές αγορές αντικών, αλλά και από την προσωπική του συλλογή. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν ένα κολάζ υφασμάτινου χάρτη, τοποθετημένο σε ξύλο και δεμένο με μαύρο δέρμα, της Lucy Naughton, γεωμετρικοί ξύλινοι πίνακες του Studio Blaau και μια συλλογή από églomisé γυάλινα έργα του Studio Ulgador.
«Ήθελα να δημιουργήσω κάτι οικείο, έναν χώρο ζεστό», λέει ο Toro. «Πιστεύω πως αυτό αναζητούν σήμερα οι άνθρωποι στη φιλοξενία. Και το Orient Express δεν αφορά μόνο τη δημιουργία ενός όμορφου χώρου· αφορά τη δημιουργία μιας ολοκληρωμένης εμπειρίας».
@wallpaper
