Έχεις μια σημαντική πορεία στον χώρο των τουριστικών επιχειρήσεων και του hospitality, με μια εντυπωσιακή διαδρομή που περιλαμβάνει, εκτός των οικογενειακών δραστηριοτήτων, πολλά ακόμη. Μίλησέ μας για τα highlights της διαδρομής σου. Ποια είναι τα σημαντικά βήματα που σε έφεραν εδώ που βρίσκεσαι σήμερα;
Η φιλοξενία ήταν για μένα πάντα ένας χώρος δημιουργίας. Είναι ένας τρόπος να συναντιούνται πολλά από όσα αγαπώ, η αισθητική, η αρχιτεκτονική, ο πολιτισμός, αλλά πάνω από όλα οι άνθρωποι.
Η πορεία μου συνδέθηκε με το όραμα του συζύγου μου Αντώνη Ηλιόπουλου και τη Σαντορίνη. Από εκεί ξεκίνησε μια διαδρομή που συνεχίστηκε με τη δημιουργία ξενοδοχείων σε διαφορετικά νησιά, το καθένα με τη δική του προσωπικότητα και σχέση με τον τόπο του. Από το Vedema, το Mystique και το Istoria στη Σαντορίνη μέχρι το Parīlio και το Cosme στην Πάρο, το Eréma στη Μήλο, και το Korona στη Μάνη κάθε ξενοδοχείο είναι για εμένα ένα διαφορετικό δημιουργικό κεφάλαιο.
Αν όμως με ρωτήσεις τι κρατώ περισσότερο, δεν είναι τα ξενοδοχεία. Είναι οι άνθρωποι που γνώρισα, οι σχέσεις που δημιουργήθηκαν και η χαρά του να βλέπεις μια ιδέα να εξελίσσεται με τον χρόνο.
Το story της ανακάλυψης μιας δημιουργικής προοπτικής ως δραστήρια επιχειρηματίας, πώς γεννήθηκε η πρώτη ιδέα για νέες κατακτήσεις, πώς διαμορφώθηκε με το πέρασμα του χρόνου και τι άλλου είδους ενδιαφέροντα εντάχθηκαν στη βεντάλια των αναζητήσεών σου;
Πάντα με γοήτευε η διαδικασία μέσα από την οποία μια ιδέα αποκτά μορφή. Ένας χώρος, μια εμπειρία, ένα αντικείμενο μπορούν να δημιουργήσουν συναίσθημα και να σου πουν μια ιστορία χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσουν πολλά.
Η φιλοξενία μού έδωσε τη δυνατότητα να ενώσω διαφορετικά πράγματα που αγαπώ — την αρχιτεκτονική και το design με την τέχνη, τον πολιτισμό με τους ανθρώπους, τις παραδόσεις με τη γαστρονομία και τις ιστορίες με τις εμπειρίες που τελικά μένουν μαζί μας.
Στην πορεία, το ενδιαφέρον μου στράφηκε ακόμη περισσότερο στην πολιτιστική ταυτότητα των τόπων. Η συμμετοχή μου στο Cycladic Identity, την πρωτοβουλία του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, εκφράζει την πεποίθησή μου ότι η κληρονομιά των Κυκλάδων είναι ένας ζωντανός πλούτος που οφείλουμε να διαφυλάξουμε.
Παράλληλα, η προσωπική μου αναζήτηση γύρω από την ελληνική φιλοσοφία και την τέχνη του ευ ζην οδήγησε στη δημιουργία του PHOS. Πιστεύω ότι η δημιουργικότητα εξελίσσεται μαζί μας, μέσα από τις εμπειρίες και την περιέργεια να ανακαλύπτουμε διαρκώς κάτι καινούργιο. Νομίζω ότι η δημιουργικότητα δεν είναι κάτι στατικό. Εξελίσσεται μαζί μας, όσο αλλάζουμε κι εμείς.
Ποιο ήταν το μεγάλο όραμα για κάθε τομέα με τον οποίο ασχολήθηκες και πώς αυτό διαμορφώθηκε μέχρι σήμερα;
Νομίζω ότι ο κοινός παρονομαστής σε όλα όσα έχω κάνει είναι η ανάγκη να δημιουργώ κάτι που να έχει ουσία και να αντέχει στον χρόνο.
Στην Empiria Group, αυτό σημαίνει μια σύγχρονη προσέγγιση στην ελληνική φιλοξενία, με ποιότητα, αυθεντικότητα και ουσιαστική σχέση με τον προορισμό. Αλλά εξίσου σημαντικοί είναι οι άνθρωποι, οι τοπικές κοινωνίες και ο τρόπος με τον οποίο φροντίζουμε το περιβάλλον.
Σε προσωπικό επίπεδο, με ενδιαφέρει πολύ η συνάντηση της παράδοσης με τη σύγχρονη δημιουργία. Δεν πιστεύω ότι χρειάζεται να διαλέξουμε ανάμεσα στα δύο. Το ένα μπορεί να δώσει νέα ζωή στο άλλο. Μέσα από το PHOS, αυτή η αναζήτηση αποκτά μια νέα διάσταση, συνδέοντας την ελληνική φιλοσοφία με τη βιωματική εμπειρία.
Όσο περνούν τα χρόνια, τόσο περισσότερο πιστεύω ότι η πραγματική επιτυχία δεν μετριέται μόνο από αυτά που δημιουργούμε, αλλά και από τις σχέσεις που χτίζουμε και από το αποτύπωμα που αφήνουμε.
Πρόσφατα ξεκίνησε το πρώτο κεφάλαιο του PHOS, μιας βιωματικής εμπειρίας που διοργάνωσες με την ομάδα σου στο Parīlio στην Πάρο, βασισμένης στη σοφία του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, διαμορφωμένης όμως στο σήμερα και στις ανάγκες του σύγχρονου ανθρώπου. Πώς εμπνεύστηκες κάτι τέτοιο, πού στοχεύεις και σε ποιους απευθύνεσαι;
Το PHOS (Presence Heals our Senses) ξεκίνησε από μια προσωπική μου περιέργεια. Με ενδιέφερε να εξερευνήσω πώς ιδέες της αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας μπορούν να συνομιλήσουν με τη ζωή μας σήμερα και να αφυπνίσουν και τις πέντε αισθήσεις μας. Εξάλλου η φιλοξενία είναι μια εμπειρία που ενεργοποιεί όλες μας τις αισθήσεις, από τον χώρο και το φως μέχρι τις γεύσεις, τα αρώματα, τους ήχους και την ανθρώπινη επαφή. Η ευδαιμονία, το μέτρο, η αρμονία, η αυτογνωσία είναι έννοιες που, παρότι πολύ παλιές, εξακολουθούν να είναι εξαιρετικά επίκαιρες.
Δεν ήθελα να δημιουργήσουμε απλώς ένα ακόμη wellness retreat. Ήθελα να δημιουργήσουμε έναν χώρο όπου η γνώση θα μπορούσε να γίνει εμπειρία, μέσα από τη φύση, τη δημιουργικότητα, τη συζήτηση και την ανθρώπινη επαφή.
Η Πάρος και το Parīlio προσέφεραν το ιδανικό περιβάλλον για το πρώτο κεφάλαιο, καθώς το κυκλαδίτικο τοπίο και η ιδιαίτερη αισθητική του ξενοδοχείου ενίσχυσαν τη φιλοσοφία της εμπειρίας.
Το PHOS απευθύνεται σε ανθρώπους με περιέργεια, ανοιχτό πνεύμα και διάθεση για προσωπική εξέλιξη. Φιλοδοξία μου είναι να εξελιχθεί σε μια πλατφόρμα που θα αναδεικνύει την ελληνική φιλοσοφία και την τέχνη του ευ ζην μέσα από σύγχρονες, ουσιαστικές εμπειρίες.
Πώς οι αναφορές στον κυκλαδίτικο πολιτισμό αλλά και το φυσικό τοπίο της Πάρου διαμόρφωσαν το retreat και σε ποια σημεία έγιναν αναπόσπαστο μέρος του;
Η Πάρος δεν ήταν απλώς το μέρος όπου έγινε το PHOS. Ήταν μέρος της ίδιας της ιδέας.
Το φως, η αρχιτεκτονική, η απλότητα του κυκλαδίτικου τοπίου δημιουργούν μια αίσθηση αρμονίας που δύσκολα μπορείς να κατασκευάσεις τεχνητά.
Με ενδιαφέρει πολύ αυτή η σοφία της απλότητας που υπάρχει στις Κυκλάδες, εκεί όπου οι άνθρωποι έμαθαν διαχρονικά να ζουν σε στενή σχέση με το περιβάλλον τους, αξιοποιώντας όσα τους προσφέρει η φύση. Αυτή τη σοφία της απλότητας θελήσαμε να ενσωματώσουμε στην εμπειρία.
Το Parīlio, με τα φυσικά υλικά, τις καθαρές γραμμές και τη γαλήνια ατμόσφαιρά του, δημιούργησε το κατάλληλο περιβάλλον. Επιθυμία μου ήταν οι συμμετέχοντες να νιώσουν παρόντες σε ένα τόπο που αποτελεί ουσιαστικό μέρος της εμπειρίας και όχι απλώς το σκηνικό της.
Ποια έγιναν τα highlights αυτού του μαγευτικού τριήμερου και ποιες ήταν οι συνεργασίες που απέδωσαν καρπούς ώστε όλα να προγραμματιστούν αλλά και να κυλήσουν ομαλά;
Αυτό που θυμάμαι περισσότερο είναι η φυσική συνέχεια που υπήρχε ανάμεσα σε όλα. Η φιλοσοφία, η φύση, η δημιουργικότητα, οι συζητήσεις, τα έντονα συναισθήματα, και βέβαια, οι άνθρωποι.
Υπήρχαν στιγμές όπου κάτι που ξεκινούσε ως γνώση γινόταν ξαφνικά προσωπικό βίωμα. Μια συζήτηση, μια δημιουργική δραστηριότητα, μια αυθόρμητη ανταλλαγή σκέψεων.
Και φυσικά, τίποτα από αυτά δεν γίνεται μόνο του. Οι συνεργάτες μας έφεραν τη δική τους γνώση και ματιά, ενώ η ομάδα του Parīlio φρόντισε ώστε όλη η εμπειρία να έχει την ποιότητα και τη φροντίδα που θέλαμε.
Αυτό που κρατώ περισσότερο είναι η ουσιαστική σύνδεση που δημιουργήθηκε μεταξύ μας. Άνθρωποι που μπορεί να μην γνωρίζονταν πριν, βρέθηκαν μαζί, μοιράστηκαν σκέψεις, εμπειρίες και προσωπικές στιγμές και, μέσα σε λίγες μόνο ημέρες, δημιουργήθηκε μια αίσθηση οικειότητας και επικοινωνίας που δεν ήταν καθόλου δεδομένη. Για μένα, αυτή ήταν ίσως και η πιο όμορφη επιβεβαίωση του πρώτου PHOS: ότι τελικά, πέρα από όσα σχεδιάζουμε και οργανώνουμε, αυτό που μένει είναι οι άνθρωποι και οι σχέσεις που δημιουργούνται.
Πώς ανταποκρίθηκε το κοινό και τι feedback είχες; Είναι οι ξένοι πιο ανοιχτοί στη διερεύνηση του wellbeing ή όχι;
Η ανταπόκριση ήταν πολύ όμορφη. Αυτό που με χαροποίησε περισσότερο ήταν η διάθεση των ανθρώπων να ακούσουν, να δοκιμάσουν κάτι καινούργιο και να μοιραστούν τις δικές τους σκέψεις.
Σε αρκετές χώρες το wellbeing είναι ήδη πιο ενσωματωμένο στην καθημερινότητα. Υπάρχει μεγαλύτερη εξοικείωση με την αυτογνωσία και την προσωπική ανάπτυξη. Βλέπω όμως ότι και στην Ελλάδα υπάρχει όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον, αλλά και ουσιαστική ανάγκη, για μια πιο συνειδητή σχέση με την ευεξία.
Η χώρα μας έχει ένα μοναδικό πλεονέκτημα: η έννοια του ευ ζην βρίσκεται βαθιά ριζωμένη στη φιλοσοφική μας παράδοση και μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για έναν διεθνή διάλογο γύρω από την ποιότητα της ζωής. Νομίζω ότι έχουμε πολλά να πούμε σήμερα στον κόσμο γι’ αυτό, αρκεί να το κάνουμε με σύγχρονο τρόπο.
Τι θεωρείς ότι περισσότερο λείπει από τον σύγχρονο άνθρωπο και τι αποζητά ως τη μεγαλύτερή του ανάγκη; Η τέχνη του να ζει κανείς καλά είναι κάτι που διδάσκεται ή ο καθένας πρέπει να βρει το δικό του μονοπάτι;
Νομίζω ότι μας λείπει ο χρόνος. Ο πραγματικός χρόνος. Αυτός που αφιερώνουμε στον εαυτό μας, στους ανθρώπους που αγαπάμε, σε μια συζήτηση, σε μια στιγμή χωρίς να σκεφτόμαστε τι πρέπει να κάνουμε μετά.
Ζούμε διαρκώς λίγο πιο μπροστά από τη στιγμή που βρισκόμαστε.
Πιστεύω ότι όλοι αναζητούμε τελικά ισορροπία, σύνδεση και νόημα. Η έννοια της ευδαιμονίας με συγκινεί γιατί δεν μιλά για μια τέλεια ζωή. Μιλά για έναν τρόπο ζωής που καλλιεργείται μέσα από την αυτογνωσία, τις σχέσεις και τις αξίες μας.
Η τέχνη του ευ ζην μπορεί να καλλιεργηθεί μέσα από την παιδεία, τη φιλοσοφία και τις εμπειρίες. Ωστόσο, ο καθένας χρειάζεται να ανακαλύψει το δικό του μονοπάτι και όσα έχουν πραγματική σημασία για εκείνον.
Το Parīlio, ως μέλος των Design Hotels, ποιες ξεχωριστές ποιότητες διαθέτει και με ποιους τρόπους συμβάλλει σε ένα retreat ευεξίας; Πόσο σημαντική είναι αυτή η διάκριση για το διεθνές κοινό σας;
Το Parīlio είναι ένας χώρος που αισθάνομαι πολύ κοντά στη δική μου αισθητική. Έχει μια σύγχρονη ματιά, αλλά ταυτόχρονα παραμένει βαθιά συνδεδεμένο με την κυκλαδίτικη παράδοση.
Με ενδιαφέρει πολύ το πώς ένα περιβάλλον μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που αισθανόμαστε. Το φως, τα φυσικά υλικά, οι γήινες αποχρώσεις, οι καθαρές γραμμές, η ενέργεια που ρέει, όλα παίζουν ρόλο.
Η ένταξη στα Design Hotels ως Conscious Hotel είναι σημαντική γιατί μας φέρνει σε επαφή με ένα διεθνές κοινό που αναζητά ακριβώς αυτή την ιδιαιτερότητα και επενδύει στην στην υπεύθυνη φιλοξενία. Όμως, για μένα, το σημαντικότερο είναι να έχεις μια ταυτότητα που στέκεται και χωρίς την ετικέτα.
Η αξία του Parīlio βρίσκεται τελικά στον τρόπο με τον οποίο η σύγχρονη δημιουργία συνομιλεί με τον τόπο.
Γιατί επιλέχθηκε το PHOS ως επιστέγασμα της βιωματικής εμπειρίας και πώς η διαδρομή οδήγησε τους συμμετέχοντες στο λαμπερό κυκλαδίτικο φως;
Το φως είναι ίσως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της ελληνικής ταυτότητας. Είναι παντού, στο τοπίο, στην αρχιτεκτονική, στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον χώρο. Για μένα όμως το PHOS έχει και μια δεύτερη, πιο εσωτερική σημασία. Δεν είναι μόνο το φυσικό φως των Κυκλάδων, αλλά και το φως ως σύμβολο γνώσης, αυτογνωσίας και διαύγειας.
Η όλη εμπειρία σχεδιάστηκε γύρω από τρεις έννοιες: Φως, Παρουσία και Σύνδεση. Ήθελα να είναι μια εμπειρία που θα μας βγάλει λίγο από τον αυτόματο πιλότο της καθημερινότητας και θα μας φέρει πραγματικά στο παρόν. Να κινηθούμε, να ακούσουμε, να γευτούμε, να αγγίξουμε, να παρατηρήσουμε, να δημιουργήσουμε, να μιλήσουμε ουσιαστικά. Να ξαναδώσουμε χώρο στις αισθήσεις μας.
Και, τελικά, presence heals our senses. Η παρουσία μάς βοηθά να ξανασυνδεθούμε με αυτά που πολλές φορές προσπερνάμε. Ένα άρωμα, ένας ήχος, μια γεύση, το φως πάνω σε ένα κτίριο, η επαφή με ένα υλικό, μια συζήτηση γύρω από ένα τραπέζι μπορούν να γίνουν πολύ πιο ουσιαστικές εμπειρίες όταν είμαστε πραγματικά εκεί.
Γι’ αυτό και το πρόγραμμα δεν περιορίστηκε σε πρακτικές ευεξίας. Συνδύασε την κίνηση και το sound healing με τη δημιουργική έκφραση, την υφαντική και τη χειροτεχνία, τη γαστρονομία, αλλά και συζητήσεις γύρω από την επιρροή της αρχαίας Ελλάδας στη δημιουργικότητα, την ηθική, την αρχιτεκτονική και το design. Όλα αυτά είχαν έναν κοινό στόχο: να δημιουργήσουν μια βαθύτερη σχέση με τον εαυτό μας, με τους άλλους και, κυρίως, με τον ίδιο τον τόπο.
Ήθελα λοιπόν, όταν φτάσουμε στο φως, να έχουμε ήδη διανύσει αυτή τη διαδρομή. Να μην είναι απλώς ένα όμορφο κυκλαδίτικο τοπίο, αλλά κάτι που θα το βλέπουμε και θα το αισθανόμαστε διαφορετικά. Ίσως τελικά αυτό είναι και το PHOS: να βλέπεις λίγο πιο καθαρά τον τόπο, τους ανθρώπους γύρω σου, αλλά και τον ίδιο σου τον εαυτό.
Ήθελα αυτή η ιδέα να υπάρχει σε όλη την εμπειρία. Να φεύγεις ίσως με μια διαφορετική σκέψη, μια νέα ερώτηση ή μια διαφορετική ματιά σε κάτι που θεωρούσες ήδη γνωστό.
Ποια ήταν τα δικά σου highlights και οι πιο σημαντικές στιγμές αυτού του τριήμερου που θα κρατήσεις στην καρδιά σου;
Αυτό που θα κρατήσω περισσότερο είναι οι άνθρωποι και τα συναισθήματα που μοιραστήκαμε. Είναι ιδιαίτερα συγκινητικό να βλέπεις μια ιδέα που έχεις οραματιστεί και δουλέψει με αγάπη να αποκτά ζωή μέσα από τις εμπειρίες των άλλων.
Θυμάμαι περισσότερο τις αυθόρμητες συζητήσεις, τα γέλια, τις στιγμές οικειότητας που δημιουργήθηκε ανάμεσα σε ανθρώπους που μέχρι τότε δεν γνωρίζονταν. Εκείνες τις στιγμές που δεν μπορείς να προγραμματίσεις, όσο καλά κι αν έχεις σχεδιάσει μια εμπειρία.
Έφυγα από την Πάρο με χαρά, ευγνωμοσύνη και έμπνευση για τη συνέχεια. Κυρίως, όμως, με την αίσθηση ότι δημιουργήσαμε κάτι που έχει για μένα ιδιαίτερη αξία: έναν χώρο όπου οι άνθρωποι πραγματικά συναντήθηκαν.
Τι εύχεσαι και ποθείς για τη συνέχεια; Ποια είναι τα επόμενά σας σχέδια;
Θέλω να συνεχίσουμε να εξελισσόμαστε χωρίς να χάνουμε την περιέργεια που μας έφερε μέχρι εδώ.
Για την Empiria Group, θέλω να συνεχίσουμε να δημιουργούμε ξεχωριστές εμπειρίες φιλοξενίας που έχουν σχέση με την Ελλάδα και τους τόπους στους οποίους βρισκόμαστε, και να επενδύουμε στους ανθρώπους που κάνουν όλα αυτά πραγματικότητα.
Για το PHOS, θα ήθελα να το αφήσω να εξελιχθεί οργανικά. Να έρθουν νέες θεματικές, νέοι άνθρωποι, νέες συνεργασίες που θα φέρνουν την ελληνική φιλοσοφία πιο κοντά στη σύγχρονη καθημερινότητα. Μου αρέσει να αφήνω χώρο στις ιδέες να ωριμάζουν. Αυτό που επιθυμώ περισσότερο είναι να συνεχίσω να δημιουργώ πράγματα που με εμπνέουν και έχουν ουσιαστική αξία για τους άλλους.
Ποιος είναι ο δικός σου τρόπος να αποφορτίζεσαι και να διατηρείς την ψυχική σου υγεία, ηρεμία και ισορροπία;
Όταν αγαπάς πολύ αυτό που κάνεις, η αποσύνδεση δεν είναι πάντα εύκολη.
Για μένα, η φύση και ιδιαίτερα η θάλασσα λειτουργούν πάντα σαν reset. Αγαπώ το περπάτημα, τις ήσυχες στιγμές και τον χρόνο με τους ανθρώπους μου.
Προσπαθώ επίσης να αφήνω χώρο για αυθορμητισμό και μικρές καθημερινές απολαύσεις. Και έχω μάθει να εκτιμώ πολύ το χιούμορ. Νομίζω ότι είναι σημαντικό να μη βλέπουμε τα πάντα με υπερβολική σοβαρότητα. Για μένα, ισορροπία σημαίνει να αναγνωρίζω τι χρειάζομαι κάθε φορά και να επιστρέφω σε όσα με κάνουν να αισθάνομαι καλά.
Τι είναι αυτό που αγαπάς περισσότερο να κάνεις και με ποιον τρόπο θεωρείς ότι η αισθητική σου εξελίσσεται;
Αγαπώ να ταξιδεύω, να παρατηρώ και να γνωρίζω ανθρώπους. Νομίζω ότι έχω πάρει περισσότερη έμπνευση από τους ανθρώπους και τα ταξίδια παρά από οτιδήποτε άλλο.
Η αρχιτεκτονική, η τέχνη και το design είναι σταθερές πηγές έμπνευσης. Με ενδιαφέρει πολύ ο τρόπος που ένας χώρος μπορεί να αφηγηθεί μια ιστορία μέσα από τα υλικά, το φως, τις αναλογίες και την ατμόσφαιρά του, χωρίς να χρειάζεται να σου την εξηγήσει.
Η αισθητική μου έχει αλλάξει με τα χρόνια. Σήμερα με συγκινεί περισσότερο η απλότητα, η φυσικότητα και η διαχρονικότητα.
Δεν με ενδιαφέρει τόσο αυτό που είναι εντυπωσιακό από την πρώτη ματιά. Με ενδιαφέρει περισσότερο κάτι που ανακαλύπτεις σιγά σιγά και που σου αφήνει χώρο να αναπτύξεις τη δική σου σχέση μαζί του.
Ποια νιώθεις πως είναι τα σημαντικότερα επιτεύγματά σου και ποια είναι τα αγαπημένα σου «παιδιά» στον χώρο των επιχειρήσεών σας;
Νομίζω ότι ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα είναι η εξέλιξη της Empiria Group σε έναν όμιλο με ξεκάθαρη ταυτότητα και ανθρώπους που μοιράζονται ένα κοινό όραμα.
Το καθένα έχει τη δική του προσωπικότητα και τη δική του θέση στην ιστορία μας.
Το Vedema είναι βαθιά συνδεδεμένο με την αρχή της διαδρομής μας, το Mystique με το μοναδικό τοπίο της Σαντορίνης, το Istoria με μια πιο προσωπική προσέγγιση στη φιλοξενία. Το Parīlio εκφράζει την κυκλαδίτικη απλότητα, το Cosme μια πιο εξωστρεφή πλευρά μας μέσα από τον φακό της Πάρου, ενώ το Eréma στη Μήλο είναι ίσως η πιο ήσυχη και γήινη έκφρασή μας μέχρι σήμερα. Ένα ξενοδοχείο που γεννήθηκε από το ίδιο το τοπίο της Μήλου, από τους βράχους, τα χρώματα, τη θάλασσα και αυτή την αίσθηση ελευθερίας που έχει το νησί.
Δεν θα μπορούσα να επιλέξω ένα αγαπημένο. Θα ήταν λίγο σαν να μου ζητούσες να διαλέξω παιδί. Κάθε ξενοδοχείο συνδέεται με διαφορετικούς ανθρώπους, εμπειρίες και στιγμές της ζωής μας. Περισσότερο από το αποτέλεσμα, με κάνει υπερήφανη ότι συνεχίζουμε να δημιουργούμε με την ίδια διάθεση για εξέλιξη.
Ποιες είναι οι αδιαπραγμάτευτες αξίες στο οικογενειακό έργο σας;
Ο σεβασμός, η ακεραιότητα, η συνέπεια και η ανθρώπινη φροντίδα.
Στην Empiria Group, οι βασικές αρχές που μας καθοδηγούν είναι το πάθος, η χαρά, η διαρκής εξέλιξη και η ηγεσία με θάρρος και υπευθυνότητα. Πιστεύω πολύ ότι οι αξίες μιας επιχείρησης φαίνονται όχι σε αυτά που λέει, αλλά στον τρόπο που λειτουργεί καθημερινά.
Για εμάς όλα ξεκινούν από τον άνθρωπο. Από τον τρόπο που φερόμαστε στους συνεργάτες μας, από τις ευκαιρίες που δίνουμε στους ανθρώπους μας και από τη σχέση που χτίζουμε με τις τοπικές κοινωνίες.
Θεωρώ ότι η πραγματική επιτυχία δεν κρίνεται μόνο από όσα πετυχαίνουμε, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο τα καταφέρνουμε: να προχωράς, χωρίς να χάνεις στην πορεία τον τρόπο με τον οποίο θέλεις να ζεις και να δουλεύεις.
Η φιλοσοφία σου για τον σύγχρονο τρόπο ζωής πώς εξελίχθηκε με τον χρόνο και τι θεωρείς πως αποκτά ιδιαίτερη αξία σήμερα;
Όσο περνούν τα χρόνια, τόσο περισσότερο εκτιμώ την απλότητα.
Ζούμε σε μια εποχή που μας λέει διαρκώς να κάνουμε περισσότερα, να αποκτούμε περισσότερα, να προχωράμε πιο γρήγορα. Εγώ σήμερα εκτιμώ περισσότερο τον χρόνο, την ηρεμία, τις ανθρώπινες σχέσεις και την ελευθερία να επιλέγεις πώς θέλεις να ζεις.
Και νομίζω ότι έχει αλλάξει και η έννοια της πολυτέλειας.
Πολυτέλεια μπορεί να είναι ένας όμορφος χώρος, μια ουσιαστική συζήτηση, μια στιγμή στη φύση ή απλώς το να έχεις τον χρόνο να απολαύσεις κάτι χωρίς να βιάζεσαι.
Τελικά, ίσως η μεγαλύτερη πολυτέλεια σήμερα να είναι η προσοχή μας. Το πού επιλέγουμε να τη δώσουμε.
Με γοητεύει η ιδέα ενός χώρου ή μιας πλατφόρμας όπου η φιλοξενία θα συναντά τον πολιτισμό, τη γνώση, την τέχνη και την προσωπική ευεξία. Έναν τόπο συνάντησης ανθρώπων από διαφορετικά μέρη και διαφορετικά δημιουργικά πεδία, όπου θα μπορείς να μάθεις κάτι, να εμπνευστείς, να συζητήσεις, να γνωρίσεις έναν άνθρωπο που ίσως δεν θα γνώριζες διαφορετικά.
Το PHOS είναι ένα πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Θα ήθελα να συνεχίσω να εξερευνώ πώς η ελληνική φιλοσοφία και η έννοια του ευ ζην μπορούν να αποκτήσουν μια σύγχρονη, διεθνή διάσταση.
Δεν θέλω όμως να έχω όλες τις απαντήσεις από τώρα. Συχνά οι πιο ενδιαφέρουσες ιδέες γεννιούνται όταν αφήνεις λίγο χώρο στο απρόβλεπτο.
Τρία μέρη που αγαπάς να επιστρέφεις και γιατί.
Οι Κυκλάδες. Εκεί έχει γραφτεί μεγάλο μέρος της ζωής μου, προσωπικής και επαγγελματικής. Κι όμως, κάθε φορά που επιστρέφω, κάτι με εκπλήσσει. Το φως της Σαντορίνης, που όσα χρόνια κι αν περάσουν εξακολουθεί να με συναρπάζει. Η ανεπιτήδευτη ελευθερία της Πάρου, που μπορεί να είναι ζωντανή και ταυτόχρονα βαθιά ήσυχη. Τα απρόσμενα χρώματα και οι αντιθέσεις της Μήλου, που δεν τη βλέπω ποτέ με τον ίδιο τρόπο.
Η Μάνη. Εδώ βρίσκεται το σπίτι μας, στο Οίτυλο, αλλά και το Korona Boutique Hotel. Είναι ένας τόπος λιτός, σχεδόν αυστηρός, που σε κερδίζει ακριβώς γι’ αυτό. Η πέτρα, οι πύργοι, η θάλασσα που απλώνεται ως τον ορίζοντα, η αίσθηση ότι ο χρόνος κυλά με άλλο ρυθμό. Στη Μάνη δεν πηγαίνω απλώς. Επιστρέφω.
Το Μεξικό. Όσες φορές έχω βρεθεί εκεί, νιώθω ένα δυνατό συναίσθημα σύνδεσης, σαν να με αφορά βαθιά, κι ας είναι τόσο μακριά. Τα χρώματα, οι άνθρωποι, η κουζίνα, ο τρόπος που το αρχαίο συνυπάρχει με το σύγχρονο. Είναι ένας τόπος που δεν τελειώνει ποτέ, και πάντα φεύγω με την ανάγκη να επιστρέψω και να ανακαλύψω κάτι ακόμη.
Αυτό που ενώνει και τους τρεις τόπους είναι ότι έχουν προσωπικότητα. Δεν προσπαθούν να γίνουν κάτι άλλο, και ίσως γι’ αυτό επιστρέφω πάντα σε αυτούς.
Δώσε μας τον δικό σου ορισμό για την ομορφιά.
Η ομορφιά, για μένα, δεν είναι κάτι που βλέπεις. Είναι κάτι που νιώθεις.
Δεν φωνάζει και δεν προσπαθεί να σε εντυπωσιάσει. Έχει αλήθεια, αρμονία και μια ανεπιτήδευτη αυτοπεποίθηση. Τη βρίσκεις στο φως πάνω σε έναν πέτρινο τοίχο, σε ένα έργο τέχνης που σε κάνει να σταθείς λίγο παραπάνω. Αλλά συχνά τη βρίσκεις εκεί που δεν την περιμένεις: σε μια χειρονομία, σε μια γενναιόδωρη πράξη, στον τρόπο που κάποιος φροντίζει έναν άλλον άνθρωπο.
Η ομορφιά που με συγκινεί περισσότερο δεν αποκαλύπτεται με την πρώτη ματιά. Θέλει χρόνο. Έχει βάθος, χαρακτήρα, μια ιστορία να πει. Και σε έναν κόσμο που τρέχει, ίσως αυτή να είναι η πιο σπάνια πολυτέλεια: κάτι που σε κάνει να σταματήσεις.
Τι θεωρείς αυθεντικό στις μέρες μας;
Για μένα, αυθεντικότητα σημαίνει να παραμένεις πιστός στην ουσία σου. Σε μια εποχή όπου όλα μπορούν να γίνουν εικόνα και να προβληθούν, θεωρώ ότι η αυθεντικότητα είναι σχεδόν μια μορφή ελευθερίας: να γνωρίζεις ποιος είσαι, τι πιστεύεις και τι έχει αξία για εσένα, χωρίς να νιώθεις την ανάγκη να ακολουθείς διαρκώς τους άλλους ή να ανταποκρίνεσαι στις προσδοκίες τους.
Το ίδιο ισχύει για έναν άνθρωπο, έναν τόπο ή έναν χώρο. Ένας αυθεντικός τόπος έχει τη δική του ιστορία, τις ατέλειές του, τη δική του προσωπικότητα. Δεν χρειάζεται να γίνει κάτι άλλο για να είναι ενδιαφέρων.
Η αυθεντικότητα απαιτεί αυτογνωσία, ειλικρίνεια και, κάποιες φορές, θάρρος. Και ίσως αυτό είναι που εκτιμώ περισσότερο σήμερα: το αληθινό. Αυτό που δεν προσπαθεί υπερβολικά να αρέσει, και γι’ αυτό μας αγγίζει περισσότερο.
