Σε αυτή την ευρύχωρη οικογενειακή κατοικία, το αυθεντικό πνεύμα των seventies συνομιλεί με μια μαγευτική θέα στη Μεσόγειο. Μέσα από τη διαχείριση του φωτός, των υλικών και της φύσης, η interior architect Dorothée Delaye διατηρεί την ψυχή του χώρου, ενώ ταυτόχρονα του προσδίδει τη δική της, διακριτική ταυτότητα.
Με πανοραμική θέα στα νησιά Frioul και στο λιμάνι της Μασσαλίας, η κατοικία διαμορφώνεται ως ένα ζεστό οικογενειακό περιβάλλον, άρρηκτα συνδεδεμένο με το φυσικό του τοπίο. Το έργο αποτυπώνει την προσέγγιση της Delaye, όπου η αρχιτεκτονική, το interior design και το styling συνυπάρχουν σε μια ενιαία, βιωματική αφήγηση.
Η ανεμπόδιστη θέα στη θάλασσα, το φως που διαχέεται σε κάθε χώρο και ο διαμορφωμένος σε επίπεδα κήπος με πισίνα λαξευμένη στον βράχο συνθέτουν την ταυτότητα της κατοικίας. Όπως σημειώνει η ίδια, «ο τόπος καθόρισε σχεδόν κάθε απόφαση» — από τα ανοίγματα προς τη θάλασσα και τα φυσικά υλικά, μέχρι τη χρωματική παλέτα γήινων και θαλάσσιων τόνων και τη ρευστή μετάβαση μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. «Είναι ένα σπίτι βυθισμένο στο φως και το τοπίο, που προσεγγίσαμε με διακριτικότητα και σεβασμό».
Τοποθετημένη πάνω από την Corniche Kennedy, στη γειτονιά Roucas Blanc της Μασσαλίας, η κατοικία περιβάλλεται από ένα τοπίο που ισορροπεί ανάμεσα στο μεσογειακό και το σχεδόν τροπικό, με πλούσια βλάστηση και έντονη φυσική παρουσία. Χτισμένη αρχικά τη δεκαετία του 1930 ως κατοικία πλοιοκτήτη και επεκταμένη τη δεκαετία του 1970 με μοντερνιστικές αναφορές, αντανακλά την αρχιτεκτονική των μεσογειακών βιλών της εποχής.
Με επιφάνεια που ξεπερνά τα 250 τ.μ. και αναπτύσσεται σε πολλαπλά επίπεδα, το σπίτι περιλαμβάνει πέντε υπνοδωμάτια, τρία μπάνια, έναν ενιαίο χώρο καθιστικού και τραπεζαρίας, κουζίνα που ανοίγεται προς τον εξωτερικό χώρο και διαδοχικές βεράντες που ενισχύουν τη σύνδεση με το τοπίο.
Η πρόκληση για τη Delaye ήταν να αποκαταστήσει τη συνοχή ενός σπιτιού που είχε αλλοιωθεί από ασύνδετες παρεμβάσεις του παρελθόντος. «Κάποιες αλλαγές της δεκαετίας του 2000 δεν συνδέονταν με τον αρχικό χαρακτήρα», εξηγεί. «Δουλέψαμε χώρο προς χώρο, επαναφέροντας τις αναλογίες, επαναχρησιμοποιώντας υλικά εποχής και δημιουργώντας ομαλές μεταβάσεις».
Στοιχεία όπως το τραβερτίνι, οι ξύλινες κατασκευές, τα φυσικά επιχρίσματα και τα έπιπλα με μοντερνιστική αισθητική επανεισάγονται ή επαναπροσδιορίζονται, με στόχο τη δημιουργία ενός διαχρονικού εσωτερικού — ενός χώρου που μοιάζει σαν να υπήρχε πάντα, παραμένοντας πιστός στο αρχικό αρχιτεκτονικό του πνεύμα.
Ξύλινα παράθυρα με καδράρισμα από δρυ, πέτρινα δάπεδα και μοντερνιστική γεωμετρία έγιναν βασικά στοιχεία για τη διατήρηση του χαρακτήρα της κατοικίας, ενώ ταυτόχρονα προσαρμόστηκε στη σύγχρονη ζωή—ισορροπώντας λειτουργικότητα και έντονη οπτική ταυτότητα.
Με μια παλέτα εμπνευσμένη από ορυκτά και ηλιοκαμένα υλικά—τραβερτίνι, ζεστά ξύλα, terracotta, μάρμαρο Alicante και κιμωλενί λευκά—ο στόχος ήταν η δημιουργία ενός διαχρονικού, φωτεινού περιβάλλοντος όπου εσωτερικοί και εξωτερικοί χώροι ρέουν αρμονικά όλο το χρόνο.
Για τη Dorothée Delaye—interior architect, designer και ιδρύτρια του δικού της στούντιο και συλλογής επίπλων που παρουσιάζεται στην Invisible Collection—η δημιουργία του δικού της σπιτιού ήταν μια διαδικασία τόσο απαιτητική όσο και ικανοποιητική.
«Το σπίτι μου είναι αποτέλεσμα χρόνων έργων, εμπειριών και συσσωρευμένων εμπνεύσεων», εξηγεί. «Κάθε έργο που έχω κάνει επηρέασε τις επιλογές μου—μερικές φορές συνειδητά, άλλες φορές διαισθητικά. Αυτή η κατοικία είναι μια προσωπική σύνθεση, προσεκτικά δομημένη, όπου μπορώ να εκφράσω μια πιο οικεία όραση, διατηρώντας ταυτόχρονα τη σαφήνεια και την ακρίβεια ενός καλά μελετημένου έργου».
Ενσωματώνοντας κομμάτια από τις δικές της συλλογές—όπως το τραπέζι Santa Anna από γυάλινη πάστα—μαζί με ιδιαίτερα στοιχεία, όπως χειροποίητες κουρτίνες Élitis και κομοδίνα Ponant, η Delaye επιμελήθηκε επίσης μια εντυπωσιακή συλλογή τέχνης, με έμφαση σε μεσογειακούς φωτογράφους και καλλιτέχνες. Η πρόθεσή της ήταν κάθε στοιχείο να «συνομιλεί με τον χώρο χωρίς να τον υπερβαίνει».
Το απαλό ροζ φως λούζει τις επιφάνειες του τραβερτίνι, ενώ τα νησιά Frioul και το λιμάνι της Μασσαλίας αστράφτουν στον ορίζοντα, τοποθετώντας το σπίτι με διακριτική ισορροπία ανάμεσα στη φύση και την αρχιτεκτονική. Το αποτέλεσμα είναι μια πλήρως ισορροπημένη σύνθεση—μια κατοικία που νιώθει ταυτόχρονα ζεστή και σύγχρονη, ενώ παραμένει ακλόνητα ριζωμένη στο περιβάλλον της, όπως καταλήγει η Delaye.
Photography Pauline Chardin
Vogue Australia
