Με το The stuff that Surround you, το Wallpaper* εξερευνά μια ζωή μέσα από αντικείμενα. Σε αυτό το επεισόδιο, μπαίνει σε ένα από τα πιο μελετημένα σπίτια, όπου ο Anastassiades δοκιμάζει στην πράξη τις δικές του δημιουργίες.
Για τον Κύπριο στην καταγωγή, με έδρα το Λονδίνο, Michael Anastassiades, ο ρόλος ενός σχεδιαστή είναι η αναζήτηση της δημιουργίας αντικειμένων που συνομιλούν με διαφορετικές ευαισθησίες. «Έχεις την ευθύνη να επιτρέπεις σε ένα αντικείμενο να μιλά σε πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους με πολλές διαφορετικές απόψεις», λέει.
Αυτή η ευαισθησία είναι εμφανής στον ποιητικό, μινιμαλιστικό φωτισμό και στα αντικείμενά του, όπου η καθαρότητα συναντά μια ήσυχη αίσθηση δράματος. Εμβληματικά κομμάτια όπως τα IC Lights και String Lights που δημιούργησε για τη Flos, οι Mobile Chandeliers και η συλλογή Frame, που παρουσιάστηκε τον Απρίλιο του 2025 κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Σχεδιασμού του Μιλάνου, αποκαλύπτουν μια πρακτική βαθιά ριζωμένη στην παρατήρηση: «Πάντα θέτω το ερώτημα: γιατί υπάρχει κάτι, γιατί βρίσκεται εκεί και ποια σκέψη κρύβεται από πίσω;» λέει. Αυτή η νοοτροπία, διαμορφωμένη από τις σπουδές του στη μηχανική και τον βιομηχανικό σχεδιασμό, τον συνοδεύει από τότε που ίδρυσε το στούντιό του το 1994.
Η πίστη του Anastassiades στον ανοιχτό και προσβάσιμο σχεδιασμό αντικατοπτρίζεται στο σπίτι του, όπου ζει από το 1998. Δεν συνδέει τον χώρο με κάποιο συγκεκριμένο στιλ, διατηρεί λίγα υπάρχοντα και δεν βλέπει τον εαυτό του ως «τον τυπικό καταναλωτή». Δεν υπάρχουν περιττά αντικείμενα εδώ: «Όλα είναι πολύ προσεκτικά επιλεγμένα και, αν κάτι δεν είναι απολύτως κατάλληλο, προτιμώ να ζω χωρίς αυτό».
Ένας πίνακας της Παλαιστίνιας καλλιτέχνιδας Rosalind Nashashibi μιλά για τη σχέση του Anastassiades με το νερό, ενώ μια καρέκλα του αρχιτέκτονα και φίλου του Bijoy Jain από το Studio Mumbai ξεχωρίζει για την ελαφρότητα και τη δύναμή της, παρά την απίστευτη λεπτομέρεια. Ένα αντικείμενο του Carl Auböck μπήκε στο σπίτι του σχεδιαστή μετά από επίσκεψη στο εργαστήριο του καλλιτέχνη στη Βιέννη, και ένα σκαμπό πιάνου του Marc Camille Chaimowicz τον ελκύει ακριβώς επειδή «είναι τόσο μακριά από οτιδήποτε θα σχεδίαζε ποτέ [ο ίδιος]».
Παρόλα αυτά, ο σχεδιαστής θεωρεί σημαντικό να περιβάλλεται από τις δικές του δημιουργίες. «Είναι ευθύνη», λέει. «Δεν μπορείς να περιμένεις από κάποιον άλλον να περάσει από κάτι χωρίς να έχεις εσύ ο ίδιος προσωπική εμπειρία των προϊόντων σου».
Ένα από τα φωτιστικά του από τη σειρά Fontana Amorosa, για παράδειγμα, τοποθετεί την πηγή φωτός στο κάτω μέρος του σώματος αντί για το επάνω, μια ενδιαφέρουσα ανατροπή. Το καθιστικό του Anastassiades φιλοξενεί το Bird Cage Cabinet, σχεδιασμένο ως φόρο τιμής στον αρχιτέκτονα Josef Frank. Το σπίτι περιλαμβάνει επίσης έναν Tube Chandelier, το πρώτο του σχέδιο φωτισμού, που περιγράφεται ως «μια απλή άσκηση στο πώς να αναρτήσεις τρεις φωτεινούς σωλήνες με τον πιο μινιμαλιστικό τρόπο»· πρωτότυπα από το Floor Composition, συμπεριλαμβανομένου του Spot Stool που δημιουργήθηκε για τη Herman Miller· και έναν Copper Mirror, που αντικατοπτρίζει την πεποίθησή του ότι «οι καθρέφτες μιλούν για το φως όσο και τα φωτιστικά αντικείμενα ή τα φωτεινά γλυπτά».
Με πολλούς τρόπους, η καριέρα του Anastassiades ξεκίνησε με το «τεστάρισμα» των δικών του δημιουργιών. Μη μπορώντας να βρει αντικείμενα που να του ταιριάζουν για τον χώρο του, συνειδητοποίησε ότι, ως σχεδιαστής, μπορούσε να τα δημιουργήσει ο ίδιος. «Αυτό σηματοδότησε τη στιγμή που μετατόπισα μέρος της εστίασής μου από το εννοιολογικό έργο στην αντιμετώπιση του δικού μου περιβάλλοντος», λέει. «Τα πρώτα κομμάτια που δημιούργησα για το σπίτι, και που αργότερα παρήχθησαν βιομηχανικά, προέκυψαν από αυτή τη διαδικασία».
Άλλα αντικείμενα στο σπίτι του Anastassiades είναι λίθοι lingam, φυσικά σχηματισμένοι στον ποταμό Narmada της Ινδίας, που αντανακλούν τη γοητεία του «με τη σχέση της φύσης»· η καρέκλα PK12 του Poul Kjærholm, που θαυμάζεται για το γεγονός ότι «δεν έχει γωνίες, αλλά κάπως όλες οι καμπύλες επικοινωνούν μεταξύ τους»· και ένα μπολ για αυγά της Ελληνίδας κεραμίστριας Ελένης Βερναδάκη, το έργο της οποίας ο Anastassiades πρωτοείδε ως έφηβος.
Σε αυτόν τον χώρο, απαλλαγμένο από το περιττό και διέποντα από καθαρότητα, η πίστη του Anastassiades στον σκόπιμο, λειτουργικό σχεδιασμό γίνεται απτή. Παρ’ όλα αυτά, τα αντικείμενά του έχουν αποκτήσει ένα «ψυχολογικό επίπεδο» που «ενισχύει τη σχέση του μαζί τους». «Το αντικείμενο παύει να υπάρχει απλώς για να σε εξυπηρετεί», λέει, «και γίνεται σχεδόν σαν σύντροφος».
@Wallpaper*
Image credit Wallpaper*
Director of photography: Peter Butterworth
Camera operator: Mark James
Head of Video: Sebastian Jordahn