Το K-Studio είναι ένα σχεδιαστικό γραφείο με ρίζες στην Αρχιτεκτονική. Στον πυρήνα της πρακτικής του βρίσκεται η δέσμευση στη δημιουργία μοναδικών και καθηλωτικών αρχιτεκτονικών εμπειριών, σε διαφορετικές κλίμακες, τυπολογίες και περιβάλλοντα. Η ξεκάθαρα συμφραζόμενη (contextual) προσέγγισή τους έχει εξελιχθεί με στόχο την αρμονική ενσωμάτωση στο εκάστοτε περιβάλλον, συχνά αντλώντας στοιχεία από την τοπική κουλτούρα και το φυσικό τοπίο. Φιλοδοξία τους είναι τα έργα τους να συνδέονται βαθιά με τον τόπο, σαν να ανήκαν πάντα εκεί.
Δημιουργούν επιμελημένες αρχιτεκτονικές εμπειρίες, εμπνευσμένες από την παράδοση, εμπλουτισμένες από την υλικότητα και καθοδηγούμενες από τη σύγχρονη ζωή. Για να επιτευχθεί αυτό, απαιτείται εις βάθος κατανόηση των συνθηκών και των παραμέτρων που επιτρέπουν σε ένα έργο να αναπτυχθεί οργανικά και να ευδοκιμήσει.
Μέσα από τη συνεχή επεξεργασία και τη συνεργασία, οι αρχικές ιδέες και οι πρώτες ύλες μετασχηματίζονται σε κάτι εντελώς νέο, αντικατοπτρίζοντας την ουσία της δημιουργικότητας και της συλλογικής προσπάθειας. Πρόκειται για μια σχεδιαστική πρακτική που εμπνέεται από τους ανθρώπους. Καθ’ όλη τη διάρκεια της δημιουργικής διαδικασίας, συνεργάζονται με έμπειρες και εξειδικευμένες ομάδες, εμπλουτίζοντας τόσο τις υπηρεσίες όσο και το τελικό αποτέλεσμα. Η ανταλλαγή γνώσης με άλλους μοιάζει με τη δοκιμή διαφορετικών κουζινών· διευρύνει τον ουρανίσκο.
Πέρα από τις ομάδες πελατών, τους αρχιτέκτονες, τους designers και τους συμβούλους, αναζητούν έμπνευση και στις πιο απρόβλεπτες πηγές. Πιστεύουν ότι ο σχεδιασμός είναι ένα μωσαϊκό από διαφορετικές πρακτικές, όπου η έμπνευση ρέει ελεύθερα ανάμεσα σε μη προφανείς συνομιλητές. Ανθίζει μέσα από την τέχνη της μάθησης από τους άλλους και τη διαρκή υπέρβαση των ορίων των σχεδιαστικών κλάδων.
Το Friday Matters είναι μια πρωτοβουλία που επιδιώκει να μεταφέρει τις συζητήσεις γύρω από τον σχεδιασμό έξω από τα συμβατικά πλαίσια και να τις εμπλουτίσει με μια φιλόξενη, κοινωνική ατμόσφαιρα, συνοδευόμενη από μια λογική ποσότητα αλκοόλ.
Ποιες είναι οι επιδιώξεις και τα μέσα της σχεδιαστικής διαδικασίας; Ποιοι είναι οι βασικοί παράγοντες που καθορίζουν την πορεία ενός έργου και πότε εμφανίζονται; Τι κάνει ένα design καλό, όμορφο, ουσιαστικό, εκλεπτυσμένο;
Φιλοξενώντας καλεσμένους από διαφορετικά πεδία, το Friday Matters ενθαρρύνει τη διεπιστημονική ανταλλαγή, εμπλουτίζοντας τη συλλογική οπτική της σχεδιαστικής κοινότητας. Αναζητώντας νέους τρόπους επικοινωνίας ιδεών και αξιών, μετατοπίζει το ενδιαφέρον από τα ολοκληρωμένα έργα στις ιστορίες και τους ανθρώπους πίσω από αυτά.
Με ένα διαδραστικό και συμμετοχικό format που ενθαρρύνει τον διάλογο και την ανταλλαγή γνώσης, στοχεύει στη δημιουργία ενός χαλαρού και ανεπίσημου περιβάλλοντος· στην καλλιέργεια της αίσθησης κοινότητας μέσα από τον εορτασμό της ποικιλομορφίας και της δυναμικής του design· και στη συνεχή ανανέωση της μορφής των εκδηλώσεων, ώστε κάθε συνάντηση να παραμένει μοναδική.
Επιχειρεί να συνδυάσει τη διανοητική διέγερση μιας σχεδιαστικής ομιλίας με την κοινωνική απόλαυση μιας βραδινής εξόδου Παρασκευής, ανοίγοντας έναν διάλογο γύρω από τα πιο επίκαιρα και καίρια ζητήματα της δημιουργίας. Τελικά, το Friday Matters φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν χώρο συνάντησης για επαγγελματίες και φίλους του design, όπου μπορούν να ανταλλάσσουν ιδέες, να απολαμβάνουν τη στιγμή και να εμπνέονται, δίνοντας νέα ενέργεια στη σχεδιαστική κοινότητα.
RIGHT HERE, RIGHT NOW
FRIDAY MATTERS, 10 Οκτωβρίου 2025
Παγκόσμιο ή τοπικό; Πρέπει άραγε να «ταιριάξει» κανείς για να ανήκει; Μπορεί ένα κτίριο που ξεχωρίζει από τα προηγούμενά του και το περιβάλλον του να εκφράζει ταυτόχρονα μια τοπική ταυτότητα; Τι σημαίνει τελικά τοπικότητα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης;
Το βράδυ της 10ης Οκτωβρίου το Κ-Studio υποδέχτηκε καλεσμένους από διαφορετικά πεδία στο νεοσύστατο Castor Place — ένα πρώην βιομηχανικό κτίριο δίπλα στο λιμάνι του Πειραιά, που μεταμορφώθηκε με κομψότητα σε έναν πολυλειτουργικό χώρο εκδηλώσεων — για μια συνάντηση αφιερωμένη σε έναν επαναλαμβανόμενο άξονα της δουλειάς τους.
Το πλαίσιο, η τοπικότητα και το vernacular αποτελούν τον πυρήνα του πρόσφατα εκδοθέντος βιβλίου του Piers Taylor, Learning from the Local. Τι κάνει την αρχιτεκτονική να ανήκει, να ανταποκρίνεται, να συνεχίζει — και ενδεχομένως να αμφισβητεί — το υπάρχον, παραδοσιακό και τοπικό παράδειγμα ενός τόπου; Η σύμπτωση των ενδιαφερόντων τους γύρω από δημιουργικές απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα υπήρξε αρκετός λόγος για να προσκαλέσουν τον αρχιτέκτονα, ακαδημαϊκό και παρουσιαστή σε έναν ανοιχτό διάλογο. Με εισαγωγή από τον Creative Director της K-Studio, Γιώργο Καράμπελα, ο Piers Taylor ανέβηκε στη σκηνή για να παρουσιάσει τα βασικά επιχειρήματα του βιβλίου του, μέσα από παραδείγματα αρχιτεκτονικής που ανταποκρίνονται ουσιαστικά στο υλικό, κοινωνικό και οικολογικό τους πλαίσιο, απαλλαγμένα από αυστηρές αισθητικές δεσμεύσεις ή νοσταλγικές αντιλήψεις του τόπου.
Η συζήτηση τοποθέτησε την αρχιτεκτονική όχι ως ένα στατικό αντικείμενο, αλλά ως ένα δίκτυο σχέσεων — υλικών, κλιματικών, κοινωνικών και πολιτικών. Τα κτίρια αποκτούν νόημα μέσα από τον τρόπο που κατασκευάζονται, τους πόρους που αξιοποιούν και τις μορφές εργασίας, γνώσης και διακυβέρνησης που εμπλέκονται. Η τοπικότητα παρουσιάστηκε ως μια ενεργή, διαδικαστική συνθήκη: όχι ένα στυλ προς μίμηση, αλλά κάτι που παράγεται μέσα από τη σχέση με τον τόπο, τα υλικά και την κοινότητα.
Η ταυτότητα, σε αυτό το πλαίσιο, προκύπτει μέσα από τη διαδικασία. Η παράδοση αποκτά αξία όταν επανερμηνεύεται και όχι όταν αναπαράγεται· η αίσθηση του ανήκειν χτίζεται αργά, μέσα από τη χρήση, τη φροντίδα, την προσαρμογή και τη συλλογική συγγραφή. Η αρχιτεκτονική παρουσιάστηκε ως εκ φύσεως ατελής — ανοιχτή στην εξέλιξη, την επέκταση και τη συμμετοχή. Η ατελικότητα γίνεται στρατηγική, επιτρέποντας στα κτίρια και τις πόλεις να αναπτύσσονται σταδιακά, αντί να εμφανίζονται πλήρως καθορισμένα. Το μέτρο της αξίας μετατοπίζεται από την οπτική υπογραφή στη διαδρομή που ακολουθεί ένα έργο μέχρι να υπάρξει.
Στο τέλος της παρουσίασης, ο Piers και ο Γιώργος άνοιξαν τη συζήτηση στο κοινό, προσκαλώντας απόψεις, διαφωνίες και σκέψεις γύρω από το ερώτημα: πώς μπορεί κανείς να λειτουργεί με ευαισθησία μέσα στα εύθραυστα οικοσυστήματα της φύσης και του πολιτισμού; Ο Piers υπογράμμισε τη σημασία της άμεσης συνεργασίας με τις κλιματικές και υλικές πραγματικότητες, αντί της προσκόλλησης σε συμβολικές αφηγήσεις πολιτισμού ή κληρονομιάς. Μέλη του κοινού ανέδειξαν τη δυσκολία εφαρμογής αυτών των ιδεών σε πλαίσια όπως η Ελλάδα, όπου ο ιστορικός χαρακτήρας, οι αισθητικές προσδοκίες και το κανονιστικό πλαίσιο είναι έντονα παγιωμένα. Αυτή η ένταση ανέδειξε την πρακτική πρόκληση της ισορροπίας ανάμεσα στον πειραματισμό «από τα κάτω» και στους καθιερωμένους κανόνες προστασίας.
Αντί για αντίσταση, η συζήτηση ανέδειξε τη σημασία της διαπραγμάτευσης και της σχεσιακής πρακτικής — της συνεργασίας με τοπικούς φορείς, της εργασίας εντός περιορισμών και της οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Η ουσιαστική αρχιτεκτονική αναδύεται μέσα από τον διάλογο, τη συλλογική διαδικασία και τη διαρκή ικανότητα του τόπου να προσαρμόζεται και να ανήκει.
Η εμπειρία.
Για να βυθίσουν πλήρως τους καλεσμένους στον στοχασμό της βραδιάς, συνεργάστηκαν με την Odassien (Ελένη Τρανούλη), διαμορφώνοντας την εμπειρία ως ένα συνεκτικό, ολιστικό σύνολο. Κατά την άφιξή τους, οι επισκέπτες έλαβαν ένα σετ αυτοκόλλητων, καθένα από τα οποία αντιστοιχούσε σε έναν προορισμό ανά τον κόσμο. Τα αυτοκόλλητα λειτουργούσαν ως ατομικές ψήφοι, σύμφωνα με το υποκειμενικό κριτήριο του καθενός, για να αποδοθούν ως «κατάλληλες» τοποθεσίες στα αντικείμενα μιας επιμελημένης έκθεσης. Το cabinet of curiosities συγκέντρωνε αντικείμενα από καλλιτέχνες και συλλογικότητες, αλλά και καθημερινά ή μαζικής παραγωγής προϊόντα.
Καθώς οι επισκέπτες περιηγούνταν στα εκθέματα, οι ψήφοι μετατρέπονταν σταδιακά σε πολύχρωμους αστερισμούς φανταστικών συμφραζομένων — μια άσκηση υποθετικής προσαρμογής που αποκάλυπτε πόσο ενστικτωδώς (και πόσο διαφορετικά) συνδέουμε το design με το πλαίσιο. Σύμφωνα με τη λαϊκή ψήφο, ένας ατμομάγειρας θα ήταν πιο χρήσιμος στο Κιότο, από μια υφασμένη βεντάλια στο Τουλούμ. Στο Μάντσεστερ θα έπρεπε κανείς να πάρει γαλότσες για τη συνεχή βροχή, ενώ ένα απλό λευκό T-shirt θα εξυπηρετούσε άνετα μια διαμονή στο Βανκούβερ.
Ένα χειροποίητο καλάθι της Faye Chatzi, ειδικά δημιουργημένο για την περίσταση με αναβιωμένες αρχαίες τεχνικές, λεπτομέρειες από χειροποίητο μαλλί των προβάτων της και τρίχες από τα άλογά της, τοποθετήθηκε δικαίως στον τόπο γέννησής του, τη Μύκονο — όπως και ένα ψάθινο καπέλο, απολύτως πρακτικό κάτω από τον λαμπερό κυκλαδίτικο ήλιο.
Ο ανατολίτικος χαρακτήρας ενός berber κιλιμιού από τη συλλογή Soutzoglou Carpets θεωρήθηκε ταιριαστός για έναν χώρο στις ακτές της Αλικαρνασσού (Bodrum), μαζί με ένα ριγέ ριχτάρι της Kimisoo. Ένα ιριδίζον βάζο από ρητίνη των Objects of Common Interest φάνηκε να παραπέμπει στην παράδοση του φυσητού γυαλιού και στη μπαρόκ κληρονομιά της Βενετίας. Το ίδιο συμπέρασμα προέκυψε και για τα σκαμπό Vitra των Charles και Ray Eames, που παρουσιάστηκαν ευγενικά από την El Greco Gallery.
Τέλος, η φαντασία, ο φουτουρισμός και η αίσθηση της εικασίας πυροδοτήθηκαν με την παρουσία ενός κιμονό Kimisoo x Faye Chatzi, το οποίο οι επισκέπτες τοποθέτησαν — σχεδόν αναπόφευκτα — στο εξελισσόμενο τοπίο του The Line στη Neom. Ένας περιφερόμενος ήλιος, αποτυπώνοντας την ουσία της φευγαλέας «τωρινότητας» και της παρουσίας στη στιγμή, έλουζε τον χώρο με αποχρώσεις ηλιοβασιλέματος καθώς προχωρούσε η βραδιά. Η εκδήλωση κορυφώθηκε σε μια ζωντανή συνάθροιση, με signature cocktails Metaxa, γεύσεις εμπνευσμένες από το αθηναϊκό street food και ένα DJ set από τον DJ Paradisco που έδωσε συνέχεια στη νύχτα.
RIGHT HERE, RIGHT NOW | FRIDAY MATTERS
by K-Studio & Odassien
Με την υποστήριξη των Alumil, El Greco, Kimisoo, Marmyk, Metaxa
Φωτογραφία: Νικολέττα Ζαρίφη
Συνεργασίες: Objects of Common Interest, Faye Chatzi, Soutzoglou Carpets, Electra Soutzoglou, Chrysanthi Koumianaki, CAN Christina Androulidaki Gallery, Ana Santl Andersen & Nikos Karaflos.
