Ποια ήταν τα σημεία σταθμοί στη διαδρομή σου, αυτά που καθόρισαν την πορεία σου;
Το πρώτο μου καθοριστικό σημείο είναι η γιαγιά μου, μία από τις καλύτερες ράφτρες της Βόρειας Ελλάδας στην εποχή της. Εκείνη με μύησε στον κόσμο των υφασμάτων και στη μαγεία των χρωματικών συνδυασμών, καλλιεργώντας από νωρίς την αισθητική μου.
Το δεύτερο highlight είναι η αποφοίτησή μου από το Τμήμα Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εκεί συνειδητοποίησα με βεβαιότητα τι δεν θέλω να ακολουθήσω επαγγελματικά: μια καριέρα τεχνοκρατικού χαρακτήρα.
Το τρίτο και ίσως πιο καθοριστικό βήμα ήταν η πρώτη μου δουλειά στη μεγαλύτερη διαφημιστική μόδας στην Ελλάδα. Μέσα από τη συμμετοχή μου στο δημιουργικό κομμάτι και το set design, ανακάλυψα την αγάπη μου για τη δημιουργία χώρων — χώρων με ταυτότητα και διάρκεια στον χρόνο, που δεν περιορίζονται σε μια μόνο σεζόν αλλά εξελίσσονται και αφηγούνται μια ιστορία.
Φλερτάροντας με διάφορους τομείς, πως γεννήθηκε και πως διαμορφώθηκε η αγάπη σου για δημιουργία με το πέρασμα του χρόνου;
Δεν ήμουν από εκείνους τους ανθρώπους που γνωρίζουν από πολύ νωρίς ποια πορεία θέλουν να ακολουθήσουν. Παρόλο που από μικρός ένιωθα την ανάγκη να εκφραστώ δημιουργικά — μέσα από τη ζωγραφική, τον χώρο και τη μουσική — δεν είχα καταλήξει σε μια συγκεκριμένη επαγγελματική κατεύθυνση.
Γι’ αυτό και επέλεξα να σπουδάσω στο Τμήμα Φυσικής, μια σχολή που μου προσέφερε ένα ισχυρό ακαδημαϊκό υπόβαθρο και τη δυνατότητα να εξερευνήσω διαφορετικούς τρόπους σκέψης. Στην πορεία, μέσα από δοκιμές και πειραματισμούς, άρχισα να ανακαλύπτω τι πραγματικά με εκφράζει — απορρίπτοντας όσα δεν μου ταίριαζαν και κρατώντας όσα με ενδιέφεραν ουσιαστικά.
Σταδιακά, αυτή η αναζήτηση πήρε πιο συγκεκριμένη μορφή και με οδήγησε στον χώρο του interior design. Ακόμη και σήμερα συνεχίζω να εξελίσσομαι και να εμβαθύνω, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον πλέον να στρέφεται σε έναν πιο εξειδικευμένο τομέα: το furniture design.
Πoια στοιχεία διαμόρφωσαν την πορεία σου και με ποιον τρόπο θεωρείς ότι η αισθητική σου εξελίσσεται;
Αν είμαι απόλυτα ειλικρινής, η πορεία μου έχει διαμορφωθεί μέσα από συνεχή αμφισβήτηση και μια βαθιά αναζήτηση της ταυτότητάς μου. Πιστεύω πως για κάθε δημιουργό είναι ουσιαστικό να έχει καταφέρει να αναγνωρίσει και να αποδεχθεί τον εαυτό του· μόνο έτσι μπορεί να εκφραστεί αυθεντικά μέσα από τα έργα και τα αντικείμενα που δημιουργεί.
Η διαδικασία αυτή, ωστόσο, δεν έχει τέλος. Η ανακάλυψη του εαυτού είναι ένα διαρκές ταξίδι, καθώς ως άνθρωποι εξελισσόμαστε συνεχώς. Εικόνες, εμπειρίες, σχέσεις — άνθρωποι που μας εμπνέουν αλλά και εκείνοι που μας δοκιμάζουν — όλα συμβάλλουν σε αυτή την εξέλιξη. Όλα γίνονται υλικό, μια προσωπική “σύνθεση” που ενσωματώνεται στη δημιουργική διαδικασία.
Μέσα από αυτή τη διαδρομή, το έργο αποκτά ουσία και ταυτότητα. Γίνεται φορέας βιωμάτων και συναισθημάτων, ένας τρόπος να μεταφέρεις την προσωπική σου αλήθεια. Και ίσως εκεί βρίσκεται η μοναδικότητα: στο να έχεις μια αληθινή ιστορία να αφηγηθείς και το θάρρος να τη δώσεις μορφή.
Δημιουργείς αντικείμενα με έναν δικό σου μοναδικό τρόπο. Τι ήταν αυτό που σε οδήγησε σ’ αυτόν τον τρόπο έκφρασης και ποια είναι η διαδικασία διαμόρφωσης των έργων σου;
Αυτό που θα ήθελα να αναγνωρίζει κανείς στα έργα μου είναι μια ξεκάθαρη στάση: ότι είναι όχι μόνο αποδεκτό, αλλά και ουσιαστικό να είσαι διαφορετικός. Να έχεις τη δική σου φωνή, τη δική σου αισθητική, το δικό σου αφήγημα. Σε μια εποχή που συχνά προωθεί την ομοιομορφία, θεωρώ πως η μεγαλύτερη τόλμη βρίσκεται στην επιλογή να είσαι αυθεντικά ο εαυτός σου και να ξεχωρίζεις.
Γι’ αυτό και επιθυμώ τα έργα μου να λειτουργούν ως υπενθύμιση αυτής της ελευθερίας — να ενθαρρύνουν την ατομικότητα, να δίνουν χώρο στη διαφορετικότητα και να μεταφέρουν τη δύναμη της προσωπικής έκφρασης. Να μην είναι απλώς αντικείμενα, αλλά φορείς μιας στάσης ζωής: ότι η αλήθεια του καθενός αξίζει να ειπωθεί, και μάλιστα με τον πιο προσωπικό και ξεχωριστό τρόπο.
Είναι το μέταλλο το αγαπημένο σου υλικό και γιατί; Θα δοκίμαζες να δημιουργήσεις με άλλα υλικά;
Το μέταλλο είναι ένα υλικό με το οποίο με συναρπάζει να πειραματίζομαι. Αυτό που με ελκύει περισσότερο είναι η πολυμορφία του — οι διαφορετικές υφές και τα φινιρίσματα που του επιτρέπουν να εκφράζει πολλαπλές «προσωπικότητες». Ανάλογα με τη χρήση και τη διάθεσή του, μπορεί να γίνει αυστηρό και βιομηχανικό ή απαλό και σχεδόν ποιητικό. Ίσως γι’ αυτό νιώθω μια ιδιαίτερη σύνδεση μαζί του· γιατί, όπως κι εγώ, δεν περιορίζεται σε μία μόνο ταυτότητα.
Παράλληλα, με ενδιαφέρει ο διάλογος του μετάλλου με άλλα υλικά. Το γυαλί, με τη διαφάνειά του, και το ξύλο, με τη ζεστασιά και την οργανικότητά του, δημιουργούν αντιθέσεις που δίνουν βάθος και ισορροπία στον χώρο. Μέσα από αυτές τις συνυπάρξεις, προκύπτει ένα αποτέλεσμα πιο σύνθετο, πιο ζωντανό — μια σύνθεση όπου κάθε υλικό συμβάλλει στη δημιουργία μιας ολοκληρωμένης εμπειρίας.
Τι θα ήθελες ένας ιδανικός θεατής να εισπράξει βλέποντάς τα αντικείμενά σου;
Αυτό που θα ήθελα να αναγνωρίζει κανείς στα έργα μου είναι μια ξεκάθαρη στάση: ότι είναι όχι μόνο αποδεκτό, αλλά και ουσιαστικό να είσαι διαφορετικός. Να έχεις τη δική σου φωνή, τη δική σου αισθητική, το δικό σου αφήγημα. Σε μια εποχή που συχνά προωθεί την ομοιομορφία, θεωρώ πως η μεγαλύτερη τόλμη βρίσκεται στην επιλογή να είσαι αυθεντικά ο εαυτός σου και να ξεχωρίζεις.
Γι’ αυτό και επιθυμώ τα έργα μου να λειτουργούν ως υπενθύμιση αυτής της ελευθερίας — να ενθαρρύνουν την ατομικότητα, να δίνουν χώρο στη διαφορετικότητα και να μεταφέρουν τη δύναμη της προσωπικής έκφρασης. Να μην είναι απλώς αντικείμενα, αλλά φορείς μιας στάσης ζωής: ότι η αλήθεια του καθενός αξίζει να ειπωθεί, και μάλιστα με τον πιο προσωπικό και ξεχωριστό τρόπο.
Πως χειρίζεσαι την τεχνολογία και τι είδους νέες δυνατότητες σου έχει προσφέρει
Η τεχνολογία έχει πλέον καθοριστικό ρόλο στο επάγγελμά μου. Από τα δισδιάστατα και τρισδιάστατα εργαλεία που χρησιμοποιεί ένας interior designer μέχρι τις νέες δυνατότητες που προσφέρει το AI, η τεχνολογία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης δημιουργικής διαδικασίας.
Ωστόσο, όταν μιλάμε για την καλλιτεχνική διάσταση — και όχι για το καθαρά κατασκευαστικό κομμάτι — θεωρώ πως η σχέση με την τεχνολογία πρέπει να παραμένει ισορροπημένη. Το AI μπορεί να λειτουργήσει ως ένα ισχυρό, συμπληρωματικό εργαλείο, αλλά όχι ως υποκατάστατο της δημιουργικής σκέψης. Η φύση της τεχνολογίας είναι δομημένη, «τετραγωνισμένη», ενώ η τέχνη απαιτεί ελευθερία, ένστικτο και προσωπική έκφραση.
Όταν η τεχνολογία χρησιμοποιείται χωρίς μέτρο, υπάρχει ο κίνδυνος να περιορίσει αυτή την ελευθερία και να αποδυναμώσει το αποτέλεσμα. Γι’ αυτό, για μένα, το ουσιαστικό είναι να αξιοποιείται ως μέσο ενίσχυσης της δημιουργίας — όχι ως ο μηχανισμός που την καθορίζει. Η τέχνη πρέπει να παραμένει ζωντανή, αυθεντική και βαθιά ανθρώπινη.
Τι άλλο υπάρχει στη βεντάλια των αναζητήσεων σου;
Στον πυρήνα της δουλειάς μου βρίσκεται οτιδήποτε σχετίζεται με την αισθητική. Από την αρχή πειραματιζόμουν όχι μόνο με χώρους και έπιπλα, αλλά και με αντικείμενα, αναζητώντας συνεχώς νέους τρόπους έκφρασης. Τα τελευταία δύο χρόνια, αυτή η ανάγκη για δημιουργία πήρε μια ακόμη μορφή μέσα από τη δική μου εταιρεία με πουκάμισα, τη goudee — μια φυσική προέκταση της αισθητικής μου ταυτότητας.
Πιστεύω ότι κάθε δημιουργικός άνθρωπος βρίσκεται σε μια διαρκή πορεία εξέλιξης. Έχει την ανάγκη να δοκιμάζει τον εαυτό του, να μετακινείται ανάμεσα σε διαφορετικά πεδία, να πειραματίζεται χωρίς περιορισμούς. Είναι στη φύση μας να είμαστε περίεργοι — να παρατηρούμε, να απορροφούμε, να επαναπροσδιορίζουμε.
Αυτή η περιέργεια είναι που κρατά τη δημιουργία ζωντανή. Είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από κάθε νέα ιδέα, κάθε μετάβαση, κάθε επόμενο βήμα.
Τι να περιμένουμε από σένα, τι άλλο υπάρχει στα άμεσα σχέδιά σου;
Το επόμενο διάστημα προδιαγράφεται ιδιαίτερα δημιουργικό, με όμορφα projects που είτε έχουν ήδη ξεκινήσει είτε βρίσκονται σε εξέλιξη. Είναι μια περίοδος γεμάτη προσμονή και έμπνευση· ωστόσο, είναι ακόμη νωρίς για να μοιραστώ περισσότερες λεπτομέρειες.
Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι κάθε νέο project αποτελεί μια ευκαιρία για εξέλιξη και επαναπροσδιορισμό — μια συνέχεια της δημιουργικής πορείας, με την ίδια διάθεση για πειραματισμό, ταυτότητα και ουσία.
Tι παρατηρείς πρώτα μπαίνοντας σε έναν χώρο;
Αν υπάρχει ένα στοιχείο που δεν μου ξεφεύγει ποτέ σε έναν χώρο, αυτό είναι το σοβατεπί. Έχει εξελιχθεί σχεδόν σε εμμονή — μια λεπτομέρεια που για μένα κρύβει τεράστια σημασία. Με ελκύουν ιδιαίτερα τα σοβατεπί από απρόσμενα ή «περίεργα» υλικά, γιατί ακριβώς εκεί, σε αυτή τη μικρή ζώνη ανάμεσα στον τοίχο και το δάπεδο, μπορεί να κρύβεται ένας ολόκληρος χαρακτήρας.
Είναι από εκείνα τα στοιχεία που συχνά περνούν απαρατήρητα, αλλά όταν αντιμετωπιστούν δημιουργικά, μπορούν να μεταμορφώσουν συνολικά την αίσθηση του χώρου. Για μένα, το σοβατεπί δεν είναι απλώς ένα τελείωμα· είναι μια ευκαιρία για έκφραση.
Τι θα ήθελες να δημιουργήσεις, ένα dream project
Ένα από τα πιο ιδιαίτερα projects που έχω οραματιστεί ξεκίνησε ως μια προσωπική άσκηση στα χρόνια των σπουδών μου. Τότε, μου δόθηκε η ευκαιρία να σχεδιάσω έναν χώρο χωρίς περιορισμούς — έναν χώρο έντονα ατμοσφαιρικό, τολμηρό και βαθιά αισθητηριακό, που εξερευνούσε τα όρια της εμπειρίας και της αντίληψης. Ένα sex club.
Από εκείνη τη στιγμή, η ιδέα αυτή παρέμεινε μαζί μου ως ένα kind of dream project. Όχι απλώς ως concept, αλλά ως πρόκληση: να δημιουργηθεί ένας χώρος με ισχυρή ταυτότητα, που να προκαλεί, να αφηγείται και να εμπλέκει τον επισκέπτη σε ένα ολοκληρωμένο, πολυεπίπεδο βίωμα.
Είναι ένα project που θα ήθελα κάποια στιγμή να υλοποιήσω — όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν — γιατί πιστεύω ότι τέτοιου είδους χώροι έχουν τη δύναμη να επαναπροσδιορίσουν το πώς αντιλαμβανόμαστε την εμπειρία του design.
Οι artists της καρδιάς σου και γιατί τους επιλέγεις
Tristan Auer, Kelly Wrestler και Pierpaolo Piccioli. Διαχειρίζονται τον εκλεκτισμό και τον μαξιμαλισμό με χειρουργική μαεστρία.
Ένα έργο που θα ήθελες να είχες δημιουργήσει εσύ
To Fondazione Prada και το flagship store στο Παρίσι του Saint Laurent.
Σε μια άλλη ζωή θα ήθελες να ήσουν
Florist με ένα μικρό κατάστημα σε έναν πεζόδρομο.
Τρία μέρη που αγαπάς να επιστρέφεις και γιατί
Το πρώτο είναι ο τόπος μου, ο Αρίλλας στην Κέρκυρα. Έχει το πιο ωραίο ηλιοβασίλεμά που έχω δει και πάντα με συγκινεί.
Το δεύτερο είναι το Μιλάνο. Είναι η μόνη πόλη που αισθάνομαι ότι ανήκω.
Το τρίτο ενώ έχω πάει μόνο μία φορά ανυπομονώ να επιστρέψω είναι η Ανάφη. Είναι το πιο αυθεντικό μέρος που έχω πάει.
Δώσε μας τον δικό σου ορισμό για την ομορφιά
Ατέλειες σε μία απόλυτη συμμετρία
Τι θεωρείς αυθεντικό στις μέρες μας;
Το να είσαι ο εαυτός σου.
Αν σχεδίαζες κάτι για το TheAuthentics.gr τι θα ήταν αυτό
Ένα μεγάλο μαρμάρινο τραπέζι για τα meetings σας που θα λειτουργούσε επίσης ως ένα σημείο και για μάζωξη φίλων για αυθεντικές κουβέντες, αυθεντικά dinner και αυθεντικά χαμόγελα των ατόμων που κάθονται γύρω από αυτό.
