Το Solomon R. Guggenheim Museum παρουσιάζει την έκθεση Carol Bove, την πρώτη μεγάλη μουσειακή αναδρομική της αναγνωρισμένης καλλιτέχνιδας Carol Bove, η οποία θα διαρκέσει από τις 5 Μαρτίου έως τις 2 Αυγούστου 2026. Η έκθεση καταλαμβάνει την εμβληματική σπειροειδή ροτόντα που σχεδίασε ο Frank Lloyd Wright και παρουσιάζει περισσότερα από 25 χρόνια καλλιτεχνικής πρακτικής της Bove, αναδεικνύοντας τις εφευρετικές της προσεγγίσεις στη γλυπτική, το κολάζ, το ατσάλι, το χαρτί και τις εγκαταστάσεις.
Γλυπτά-κολάζ και μνημειακά έργα
Στο επίκεντρο της έκθεσης βρίσκονται τα καινοτόμα «γλυπτά-κολάζ» της Bove, που συνδυάζουν παλιοσίδερα, μεταλλικούς σωλήνες και μικτά υλικά σε δυναμικές, επιβλητικές συνθέσεις. Παράλληλα παρουσιάζονται έργα σε χαρτί, πάνελ αλουμινίου και παλαιότερες συναρμογές από βιβλία και χαρτί, προσκαλώντας τους επισκέπτες να εξερευνήσουν διαφορετικές κλίμακες, επιφάνειες και υφές. Η ίδια η ροτόντα μετατρέπεται σε μέρος της εγκατάστασης, καθώς οι ανακλαστικές επιφάνειες και οι κάθετες δομές των γλυπτών ενεργοποιούν διακριτικά την αρχιτεκτονική του χώρου.
Διάλογος με τον χώρο, την ιστορία και την αντίληψη
Η Bove δημιουργεί έναν διάλογο ανάμεσα στο έργο της και έργα καλλιτεχνών προηγούμενων γενεών, ενσωματώνοντας δημιουργίες των Joan Miró, Bruce Conner και Agnes Martin. Ένα μακροχρόνια κρυμμένο τοιχογραφικό έργο της δεκαετίας του 1960 των Miró και Josep Llorens Artigas αποκαλύπτεται εν μέρει μέσω ενός διαμαντόσχημου ανοίγματος, το οποίο λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για μια στήλη από ανακλαστικούς δίσκους που ανεβαίνουν κατά μήκος της ροτόντας. Αυτές οι παρεμβάσεις αντανακλούν το ενδιαφέρον της Bove για την αντίληψη, τον χώρο και τη σχέση ανάμεσα στα αντικείμενα και το περιβάλλον τους.
Μια εμπειρία μέσα στην αρχιτεκτονική
Η ροτόντα του Guggenheim, σχεδιασμένη από τον Frank Lloyd Wright, αποτελεί ιδανικό πλαίσιο για την έρευνα της Bove πάνω στη σχέση αντικειμένων και χώρου. Η καλλιτέχνιδα αντιμετωπίζει το ίδιο το κτίριο σαν γλυπτό, αξιοποιώντας τις γεωμετρίες και τις ανοιχτές οπτικές γραμμές που συνδέουν τα επίπεδα του μουσείου.
Η έκθεση περιλαμβάνει επίσης χώρους για ξεκούραση, στοχασμό και παιχνίδι:
ενσωματωμένα καθίσματα στην αρχιτεκτονική του χώρου
μια απτική βιβλιοθήκη, όπου οι επισκέπτες μπορούν να αγγίξουν υλικά από το στούντιο της καλλιτέχνιδας
τραπέζια σκακιού σχεδιασμένα από την ίδια την Bove, όπου το κοινό μπορεί να παίξει
Η έκθεση στο Solomon R. Guggenheim Museum αποτελεί την πρώτη μεγάλη μουσειακή αναδρομή της Bove. Καταλαμβάνει τη σπειροειδή ροτόντα που σχεδίασε ο Frank Lloyd Wright και παρουσιάζει καθοριστικές στιγμές της καριέρας της μέσα σε περισσότερα από 25 χρόνια δημιουργίας.
Η καλλιτέχνιδα αντιμετωπίζει το ίδιο το κτίριο ως γλυπτικό αντικείμενο, ενεργοποιώντας τις γεωμετρίες και τις ανοιχτές οπτικές γραμμές του χώρου ώστε τα έργα να παραμένουν οπτικά συνδεδεμένα σε διαφορετικά επίπεδα. Στην έκθεση έχουν επίσης ενσωματωθεί χώροι για ξεκούραση, στοχασμό και παιχνίδι: καθιστικά ενσωματωμένα στην αρχιτεκτονική, μια απτική βιβλιοθήκη με υλικά από το στούντιο της καλλιτέχνιδας και τραπέζια σκακιού σχεδιασμένα από την ίδια.
Στο πλαίσιο της έκθεσης αποκαλύπτεται επίσης, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, μέρος μιας τοιχογραφίας των Joan Miró και Josep Llorens Artigas που είχε ενσωματωθεί στις ράμπες του Guggenheim τη δεκαετία του 1960. Μέσα από ένα διαμαντόσχημο άνοιγμα, το έργο αυτό γίνεται μέρος της καθηλωτικής επανερμηνείας του χώρου που δημιουργεί η Bove.
Η έκθεση οργανώθηκε από την Katherine Brinson, Senior Curator of Contemporary Art και Director of Global Initiatives του Guggenheim, με τη συνεργασία των Charlotte Youkilis και Bellara Huang.
About
Η Carol Bove γεννήθηκε στη Geneva το 1971 και μεγάλωσε στο Berkeley, California. Το 2000 απέκτησε πτυχίο BS από το New York University School of Education. Το έργο της συνδυάζει γλυπτική και εννοιολογική συναρμολόγηση (assemblage), μεταμορφώνοντας ετερόκλητα υλικά σε συνθέσεις που διαμορφώνουν μια μινιμαλιστική αισθητική ενώ ταυτόχρονα αναφέρονται στην κοινωνική ιστορία. Η προσέγγισή της επηρεάστηκε από τις πρώτες εμπειρίες της με δημόσιες καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις στο Berkeley.
Ενδιαφερόμενη για τις κοινωνικές δυναμικές της δεκαετίας του 1960 και των αρχών της δεκαετίας του 1970, η Bove χρησιμοποιεί αντικείμενα της εποχής—όπως ένα αντίτυπο του βιβλίου The Feminine Mystique της Betty Friedan (1963), σημαντικό σημείο αναφοράς του φεμινιστικού κινήματος)—για να δημιουργήσει εγκαταστάσεις σχεδόν ανθρωπολογικού χαρακτήρα που λειτουργούν ως μνημονικές αναφορές της περιόδου.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το έργο Vague Pure Affection (2012), μια σύνθεση από βιβλία, περιοδικά και αντικείμενα από ορείχαλκο και σκυρόδεμα τοποθετημένα σε επιτοίχια ράφια από ξύλο και χάλυβα. Η επιλογή των υλικών και η διάταξή τους δημιουργούν ένα δίκτυο σχέσεων ανάμεσα στα αντικείμενα, αποδίδοντας μια μποέμ ατμόσφαιρα μέσα σε μια δομή που παραπέμπει στη μοντερνιστική αφηρημένη γλυπτική.
Η εγκατάσταση The Foamy Saliva of a Horse (2011), που παρουσιάστηκε αρχικά στη Venice Biennale, περιλαμβάνει ξύλα που έχουν παρασυρθεί από τη θάλασσα (driftwood) μέσα σε μπρούτζινο πλαίσιο, μια κουρτίνα από χιλιάδες ασημένιους κρίκους και ένα σκουριασμένο βαρέλι πετρελαίου που βρέθηκε στις όχθες του ποταμού Hudson River κοντά στο στούντιο της καλλιτέχνιδας στο Red Hook, Brooklyn. Η Bove μεταβάλλει τη διάταξη της εγκατάστασης ανάλογα με τον εκθεσιακό χώρο, δημιουργώντας κάθε φορά ένα μοναδικό περιβάλλον που εξετάζει τον συμβολισμό των αντικειμένων και τη σχέση τους μεταξύ τους.
Τα πιο πρόσφατα μεγάλης κλίμακας γλυπτά της κινούνται στον χώρο της δημόσιας τέχνης. Ένα παράδειγμα είναι το Caterpillar (2013), μια ομάδα επτά έργων που ανατέθηκαν για το δημόσιο πάρκο The High Line στη New York City, τοποθετημένα σε ένα από τα πιο άγρια και ανεπεξέργαστα τμήματα του πρώην σιδηροδρόμου που μετατράπηκε σε πάρκο.
Εκθέσεις και διεθνής παρουσία
Το έργο της Bove έχει παρουσιαστεί σε πολλές ατομικές εκθέσεις, μεταξύ άλλων στα:
Institute of Contemporary Art Boston
Kunsthalle Zürich
Blanton Museum of Art στο Austin, Texas
Horticultural Society of New York
Palais de Tokyo στο Paris
The Common Guild στη Glasgow
Έχει επίσης συμμετάσχει σε σημαντικές ομαδικές εκθέσεις σε ιδρύματα όπως:
MoMA PS1
New Museum
The Museum of Modern Art
Tate Modern
Whitney Museum of American Art
Palais des Beaux-Arts
Συμμετείχε επίσης στις διεθνείς εκθέσεις Contemplating the Void: Interventions in the Guggenheim Museum (2010), Venice Biennale (2011) και Documenta 13 στο Kassel το 2012. Σήμερα ζει και εργάζεται στο Brooklyn.
